Wanneer iemand niet weet wat de toekomst zal brengen, stelt hij dat het een kwestie is van koffiedik kijken. Maar wat heeft deze drab de toekomst te maken?
Wanneer iemand echt geen idee heeft hoe iets komt of in elkaar steekt, hoor je mensen vaak zeggen ‘Joost mag het weten’. Wie was deze Joost?
Wanneer je benadeeld wordt, kun je in het Nederlands zeggen dat je ‘in de aap gelogeerd bent’. er verschillende theorieën over de herkomst van dit gezegde.
Eén van de bekendste liedjes is ‘Sinterklaas Kapoentje’, dat stamt uit de 19e eeuw. Maar wat is een kapoentje en waarom zit dat woord in dit lied?
Wanneer je schulden hebt bij iemand wordt wel gezegd dat je bij diegene in het krijt staat. Die uitdrukking bestaat al sinds de 17e eeuw.
Het stond al lang op de wensenlijst van onze zoon en een klein beetje op die van mij. Hij werd 20 jaar en ik vierde daarmee mijn 20-jarig jubileum. Hij werkte hard en ik ook. Dit geeft mij richting.
Dus verveel ik hem kort en bondig met de paar (als je aparte bedden wil, beperk jij je keuze) hotels. Hoewel ik in de aanloop naar onze reis regelmatig New York ter sprake breng, is er altijd wel iets waardoor het ongelegen komt. Ik leg me erbij neer en blijf mijn onderzoek doen.
Terwijl hij zijn tentamens maakt, zet deze reisleider de puntjes op de i. Ik reserveer vliegtuigstoelen en een tijdslot voor de douane. Ik koop kleine toiletartikelen en versnaperingen voor onderweg. Ik koop een Go City Pass voor onze top 3 activiteiten en bespaar ons flink wat kosten.
Eenmaal door de douane en voor de gate, laat ik mijn rol los. Ik geef het met liefde over aan hem en Google. Dit zorgt voor een stressloze transfer. Als gids weet hij op de 1e avond de lekkerste (studenten) eettent te vinden en komen we redelijk fris en fruitig aan bij Empire State Building.
Kortom, New York wordt op verschillende manieren ontdekt: bus, boot, metro, kabelbaan en fiets. Zo ook het contrast tussen betonnen structuren en groene ruimtes. Een eiland van betonnen palen verschijnt vanuit de zee. Ik fiets over de Brooklyn Bridge en ontdek de relaxte sfeer van de wijk Dumbo. Daar loop ik ineens over een vlooienmarkt en vind een geweldige souvenir.
We doen veel samen, maar ook alleen. Dit geeft ons beiden lucht. Natuurlijk geniet ik van de lichtheid en het bruisen van de stad. En sta ik ook stil bij de wond die geslagen is. Terwijl hij van afstand het verhaal tot zich neemt, brengt het mij terug naar mijn klasje vol asielzoekers.
Hoewel New York voor mij op veel plaatsen niet voelt als betonnen jungle, is het dat natuurlijk wel. Als we op the top of the Rock staan, kan ik niet anders dan concluderen dat we uitkijken over beton, glas en rijen vol miniaturen van gele taxi’s. Met in de verte die geweldige groene strook waar ik even daarvoor liep. Vol ontzag kijk ik naar de wereld onder mij. Ik kan stellen dat ik onder de indruk ben van deze stad. Wil je reageren op deze blog? Stuur dan je reactie naar de redactie.
Door klimaatverandering veranderen steden zomers in openluchtsauna's. Afdoende groen kan helpen om de boel te verkoelen, maar in de betonnen jungle is weinig ruimte. Daar bedacht The Urban Jungle Project van Daan Grasveld een oplossing voor. Een lichtgewicht constructie waarmee bomen gemakkelijker op daken te plaatsen zijn.
De startup beperkt zich niet tot daken en bomen. Grasveld vergroent ook gevels, parkeerdekken en openbare ruimtes. Zo ook het Groningse hoofdkantoor van Belsimpel, waardoor medewerkers nu op het dak van de voormalige V&D in het groen kunnen jeu-de-boulen. Prachtig, maar veel klanten misten flexibiliteit met de grote kubussen waarin de bomen.
Kon Grasveld nog iets mobielers bedenken? Jungle blocks. Dat kon hij. In samenwerking met 3D-printpartij 10Xl ontwierp hij jungle blocks. Constructies van gerecycled consumentenafval waarin planten of bomen kunnen staan. ‘Je kunt het zien als daktuinlego. Het landschap is verplaatsbaar.’
De bakken zijn gemaakt van reststromen die worden opgehaald door partijen als Seenons. De lichtgewicht elementen zijn volgens Grasveld uiterst geschikt voor het tijdelijk vergroenen van plaatsen, zoals wegafsluitingen of bouwplaatsen. Ook kan het op kantoordaken worden gehesen. ‘Het is makkelijk verplaatsbaar als er onderhoud moet plaatsvinden aan een dak.’
De blokken slaan volgens de ondernemer aan. ‘De eerste hundert zijn al verkocht.’ Zo worden de blokken onder meer neergezet op de Amsterdamse ‘hittestraat’ Oosterdokskade waar de gemeente pilot heeft met mobiele groenoplossingen die de stad moeten verkoelen.
Groei op eigen kracht De jungle blocks koopt The Urban Jungle Project in bij 10XL op basis van exclusiviteit. Sinds Grasveld drieëneenhalf jaar geleden in Quote’s pitchrubriek stond is het bedrijf aardig gegroeid. ‘We hebben een hybride team van negen man en draaien €1,2 miljoen omzet. We gaan ook de eerste projecten over de grens in België en Duitsland doen. Met de jungle blocks voegen we een schaalbaar product toe.’
Alle groei wordt vooralsnog gefinancierd uit eigen middelen. Eerder leken Grasveld en zijn vader een deal te sluiten met Dragons’ Den-investeerders Won Yip en Bas Witvoet, maar dat liep in goede harmonie stuk. ‘Voorlopig kan het organisch. Geld ophalen kost ook tijd, daar ligt nu niet de focus. Maar wie weet de toekomst’
Vrees dat het huidige kabinet klimaatplannen terugdraait heeft Grasveld niet. ‘Vergroenen van steden is onomkeerbaar en de wereld is groter dan Nederland. Grote beleggers eisen klimaatmaatregelen. We hebben momentum.’
Behoefte aan meer mobiele producten? Neem een abonnement op Quote en dan ontvangt u iedere maand de beste zakelijke verhalen thuis. 6x Quote + Quote 500 editie 2024 Tim Jansen (1985) jaagt bij Quote op zakelijke nieuwtjes en tikt verhalen over startups, beleggingsboefjes en ondernemerschap. Na studies politicologie en filosofie belandde hij op de burelen van een corporate communicatiebureau. In de avonduurtjes tikte hij voor een habbekrats stukjes om een overstap naar de journalistiek te forceren. Via een financiële nieuwsdienst, Das Kapital en een freelance-avontuur is hij aanbeland bij Quote.
Definitie & Uitleg | Wat is beton? Beton is een steenachtig bouwmateriaal wat kunstmatig wordt gemaakt en samengesteld wordt met cement, water, steenslag, grind en zand. Cement wordt harder, zodra er water toegevoegd wordt. Er is sprake van goed beton als er sprake is van een steenachtig materiaal. Toelichting van luc4me: "Wij kunnen niet zonder beton! Het prachtige, robuuste materiaal is onmisbaar bij ons assortiment. Bij luc4me dragen we veel zorg bij de juiste hoeveelheden, zodat we zorgen voor een onwijs glad en strak resultaat."
Kenmerken van beton Beton heeft een aantal kenmerken wat het een uniek materiaal maakt. Het is niet te vergelijken met materialen als gips. Lost niet op bij water: in tegenstelling tot materialen als gips, lost beton niet op wanneer het in contact komt met water. Beton is hufter-proof: beton is een hufter-proof materiaal.
Stadsgroen lijkt een wondermiddel, als je de vermeende voordelen opsomt: planten zorgen tijdens warme dagen voor verkoeling, ze voorkomen wateroverlast tijdens hoosbuien door overtollig water vast te houden, ze zuiveren de lucht en leggen CO2 vast, ze absorberen geluid en vergroten de biodiversiteit. Sommige onderzoeken suggereren ook een positief effect op de mentale gezondheid van mensen. Toch zíjn steden doorgaans niet zo groen, een paar uitzonderingen daargelaten.
In Hong Kong is 59 procent van het oppervlak met groen bedekt, in Beijing 36 procent, in Sint-Petersburg en Kinshasa (Congo) 25 procent, in Barcelona 19 procent en in Milaan 12 procent. Architect en stedenbouwkundige Winy Maas stopt veel groen in zijn gebouwen. Het dak van omroepgebouw Villa VPRO in Hilversum is groen - iets wat tijdens de oplevering in 1997 nog allerminst gangbaar was.
Het recentere Valley in Amsterdam uit 2021 biedt op alle verdiepingen plaats aan struiken en bomen. En boven de rand van het Depot Boijmans Van Beuningen in Rotterdam steken tientallen boomkruinen uit. Ossip van Duivenbode Het moet groener, vindt Maas, veel groener. Hij beschrijft in het dit jaar verschenen boek ‘The Green Dip’ (De groene onderdompeling) hoe we steden kunnen transformeren tot stedelijke bossen.
Het boek - gemaakt in samenwerking met The Why Factory, een denktank voor toekomstige steden aan de TU Delft - leest als een manifest voor een vergroeningscampagne die veel verdergaat dan een paar tegels wippen. Jullie kantoor heeft aan de buitenkant geen groen. “We zitten in een monument, waardoor we zijn gebonden aan regels. En we huren het gebouw; de eigenaar heeft zo’n vergroening nog niet opgepakt.
Architectenbureau MVRDV, waar Maas medeoprichter van is, ligt een stuk ten oosten van het centraal station in het centrum van Rotterdam. In de wijk uit de jaren tachtig is best wat groen te ontdekken: een grasveld hier en wat bomen daar. Toch noemt hij het aanbod ‘eenzijdig’ en ‘beperkt’; het is in elk geval niet het rijke en gemengde stadswoud dat hij in zijn boek schetst.
In de jaren tachtig waren de problemen van klimaatveranderingen bekend. “Het vergroenen van steden versnelt nu pas; de noodzaak is ook hoger. Dat komt door de klimaatcrisis, maar ook door sterke groei van de bevolking, het uitbreiden van steden en de toename van verkeer. De ‘dichtheid’ van de wereld is de laatste halve eeuw in feite ruim verdubbeld.”
De balkons van de Trudotoren in Eindhoven van beneden gezien. Roelof Aleva, CC BY-ND 2.0 via Flickr
“Er zijn steeds meer groene voorbeelden te vinden in Nederlandse steden. Naast gebouwen van ons bureau zie ik projecten met veel groen van onder andere Stefano Boeri in Eindhoven en Utrecht. Straten in Eindhoven en kades in Rotterdam krijgen veel meer beplanting. Ook het beleid wordt groener, met regels voor verkeer, daken en opslag van water in de bodem. Het is mooi om daar melding van te maken, maar alles kost veel tijd.
Wetenschappers van de Club van Rome waarschuwden in de jaren zeventig al voor de gevolgen van klimaatverandering. Blijkbaar heeft de mens vijftig jaar nodig gehad om zich dat te realiseren. Waarschijnlijk is er nog eens vijftig jaar nodig om de initiatieven die we nu hebben op te schalen.”
Steden bedekken slechts een tot drie procent van het land wereldwijd (ter vergelijking: bossen beslaan zo’n dertig procent). “Ja. Veel klimaateffecten zijn juist groot in de stad. Zo speelt hittevorming meer in steden dan daarbuiten door het extra (opgewarmde) oppervlak dat gebouwen creëren. Ook is de vraag naar water en koeling het grootst in steden. Als je ervoor zorgt dat steden koeler zijn en water vasthouden, dan los je een relatief groot deel van het probleem op.”
In ‘The Green Dip’ staan grote beloften. Zo zou een radicaal groene stad gemiddeld een kwart graad koeler zijn, door een afname van die (sterke) stedelijke opwarming. In een groene stad is namelijk meer schaduw en het verdampen van water door planten levert verkoeling. Daar bovenop kan de temperatuur wereldwijd 0,65 graad dalen door het CO2 dat al het stadsgroen opneemt en vastlegt. De luchtvochtigheid gaat wereldwijd omhoog en het regent tien procent meer. Maas plaatst zelf overigens wel een kleine disclaimer bij deze getallen: het boek is niet het resultaat van academisch onderzoek, maar een ‘speculatieve verkenning’ met schattingen die zijn gedaan door masterstudenten.
De vraag is of we alles kúnnen vergroenen. Zo levert de constructie van gebouwen meteen uitdagingen op voor de stadsbosbouwer. Het gebouw moet namelijk sterk genoeg zijn om het extra gewicht van aarde, water en beplanting te dragen. Het beton en staal die hiervoor nodig zijn, kunnen de ‘klimaatwinst’ van een boom ruimschoots tenietdoen. “Het onderhouden van groen kost menskracht en geld. Wij onderzoeken hoe je dit kunt minimaliseren. Op een testlocatie hebben we verschillende bomen in bakken staan. Een van de vragen is wanneer we die bomen moeten vervangen.
“Niet als je het elektrisch doet. The Green Dip Ontwikkelaars van futuristische steden als The Line in Saoedi-Arabië noemen hun projecten groen. Maar is zo’n megabouwwerk niet vooral gedreven door prestige? “Het maken van een lineaire stad, zoals The Line, kan een manier zijn om hittevorming in de woestijn te verminderen. Er zijn andere voorbeelden die woestijnhitte succesvol tegengaan, zoals het Dubai Water Canal, een kunstmatig kanaal in Dubai dat de temperatuur ter plekke verlaagt. Dat biedt weer kansen voor plantengroei aan de flanken van dat kanaal. Aan de rand van de Afrikaanse Sahelwoestijn worden beken verlegd, wordt er meer irrigatie gedaan en beplanting gerealiseerd. Dat zorgt voor verkoeling. Je kunt best wat bereiken.

“Natuurlijk is er ook weerstand om radicaal te vergroenen. Wildgroei kan een rommelige en verwaarloosde indruk geven. “Kijk even naar wat er de laatste jaren is gebeurd met de bermen langs de snelweg. Vroeger vonden de mensen dat dit gemaaid gras moest zijn. Nu zijn ze niet gemaaid, ze zijn bloemrijk en kennen een veel grotere biodiversiteit. Ook de seizoenswisselingen zijn veel duidelijker te zien. We wennen aan groen en ik denk dat we veel meer begrip hebben gekregen voor het nut ervan: dat het prettig is als er meer bijen en vogels zijn. Er is veel meer sympathie voor dit soort argumenten dan een tijd terug.”
Bij mij in de straat hebben de bewoners zich tevergeefs ingezet voor meer groen in de straat. Volgens de gemeente schaden bomen kabels in de grond en de (verharde) parkeerplekken zijn nodig. “Dit is niet iets dat in twee dagen is geregeld, maar er gebeurt veel. In veel gemeenten worden kabels en leidingen in nieuwbouwwijken inmiddels dicht bij elkaar in de grond gelegd, waardoor er meer ruimte ontstaat voor beplanting. “Een ander punt is dat er in de toekomst minder parkeerplekken in de straten nodig zijn. Parkeren kunnen we in garages en we kunnen minder auto’s in steden toelaten. “Het belangrijkste lijkt mij het ecologisch perspectief, maar je hebt ook educatieve en esthetische redenen. Dat laatste argument vind ik een heel belangrijke. Het lijkt mij indrukwekkend om in zo’n stad te wonen. We hebben met ons bureau verschillende groene projecten uitgevoerd, maar het lijkt me te gek nu ergens te beginnen met één straatje en dat volledig groen te maken.”

Winy Maas, Javier Arpa Fernández, Adrien Ravon, ‘The Green Dip.