Het Technik Museum Sinsheim: Een Ode aan Techniek
Het Technik Museum Sinsheim is een toonaangevend techniekmuseum met een uitgesproken focus op gemotoriseerde vervoermiddelen. De twee supersonische verkeersvliegtuigen, de Concorde en de Toepolev Tu-144, die naast elkaar tentoongesteld staan, vormen ongetwijfeld de meest in het oog springende attractie. Het museum herbergt echter een breed scala aan collecties, waaronder meer dan driehonderd oldtimer-auto's, landbouw- en bedrijfsmiddelen, spoorwegmaterieel, luchtvaart- en ruimtevaarttechniek, militaire technologie en mechanische muziekinstrumenten. Met meer dan 3000 objecten, deels binnen in hallen en deels in de open lucht, verspreid over een oppervlakte van ruim vijf hectare, biedt het museum een indrukwekkende tentoonstelling.
Het museum, dat het hele jaar door geopend is, trekt jaarlijks meer dan een miljoen bezoekers. Het wordt beheerd door een non-profit vereniging en de financiering is volledig afhankelijk van entreegelden, donaties en ledencontributies. Een bijzondere vermelding verdient de spoorweghalte Sinsheim Museum/Arena, geopend in 1995, die het museum uitstekend bereikbaar maakt per trein.
De Concorde: Een icoon van Supersonisch Reizen
Het hoogtepunt van de vliegtuigcollectie in het Technik Museum Sinsheim is ongetwijfeld de originele Concorde F-BVFB van Air France. Dit supersonische straalvliegtuig is volledig toegankelijk voor museumbezoekers. Via een trap vanaf het "flight deck" kunnen bezoekers zich naar een hoogte van 30 meter begeven, wat toegang biedt tot het passagierscompartiment en een inkijk in de cockpit. De originele Rolls-Royce-motoren, samen met tal van accessoires en technische apparatuur, zijn in het museum te bezichtigen. Ter gelegenheid van "50 jaar Concorde" is er een speciale tentoonstelling ingericht, waar de originele Rolls-Royce-motoren en diverse technische uitrusting worden getoond.
De Concorde met serienummer 7 en identificatie F-BVFB werd op 8 april 1976 toegevoegd aan de vloot van Air France. Opmerkelijk is de wereldreis die dit vliegtuig maakte van 1 tot 21 september 1988, waarbij het een afstand van 47.572 km aflegde in slechts 38 uur en 13 minuten. De Concorde was een prestigeproject van de Britse en Franse regeringen, met de eerste plannen die teruggaan tot 1955. De ontwikkeling werd gekenmerkt door samenwerkingsproblemen tussen de twee landen, die vaak op hoog politiek niveau moesten worden opgelost. De productie vond plaats in zowel Toulouse als Filton, met een verdeling van onderdelenproductie tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.
Technische Specificaties van de Concorde:
| Specificatie | Waarde |
|---|---|
| Lengte | 62,13 m |
| Spanwijdte | 25,56 m |
| Hoogte | 12,22 m |
| Rompbreedte | 2,88 m |
| Vleugeloppervlak | 358 m² |
| Cabinelengte | 39,57 m |
| Cabinebreedte | 2,63 m |
| Hoogte cabine | 1,96 m |
| Eerste vlucht | 6 maart 1976 |
| Ingebruikname | 8 april 1976 |
| Supersonische vluchten | 4.791 |
| Totale vluchten | 5.473 |
| Vlieguren | 14.771 |
| Totale stuwkracht | 677,2 kN |
| Leeggewicht | 78.900 Kg |
| Max. Opstijggewicht | 185.070 kg |
| Max. Landingsgewicht | 111.130 Kg |
| Max. Brandstofhoeveelheid | 119.786 liter |
| Brandstofverbruik | 428 l/min |
| Kruishoogte | ca. 16.000 m |
| Max. Vlieghoogte | ca. 18.290 m |
| Kruissnelheid | Mach 2,02 |
| Max. Snelheid | Mach 2,02 |
| Opstijgsnelheid | 397 km/u |
| Landingssnelheid | 300 km/u |
| Max. passagiers | 64 |
De Concorde kon tot op 18 kilometer hoogte vliegen en een snelheid bereiken van mach 2,04, ruim tweemaal de snelheid van het geluid. Dit maakte vluchten van Londen naar New York mogelijk in minder dan drie uur. De introductie van de straalmotor in de burgerluchtvaart met de Britse De Havilland DH.106 Comet in 1952, leidde tot verdere ontwikkelingen en projecten voor supersonisch transport (SST). De Concorde, met haar kenmerkende deltavleugels, was het resultaat van een intensieve samenwerking en technologische vooruitgang. De ontwikkeling van de motoren, de Rolls-Royce/Snecma Olympus 593, was cruciaal voor de supersonische prestaties. De specifieke constructie van de Concorde, inclusief het gebruik van een koper-aluminiumlegering en een reflecterende witte beschildering, was noodzakelijk om de extreme temperaturen tijdens supersonische vluchten te weerstaan. De romp van het vliegtuig kon door opwarming tot wel dertig centimeter langer worden.
De eerste vlucht van een Concorde vond plaats op 2 maart 1969, gevolgd door het eerste Britse toestel op 9 april. De prototypes doorbraken de geluidsbarrière en bereikten mach 2. Na de prototypes werden pre-productietoestellen gebouwd die op tal van punten waren verbeterd. Ondanks de technologische triomf, brachten de hoge ontwikkelings- en onderhoudskosten, het hoge brandstofverbruik en de geluidsoverlast van de sonische knal uitdagingen met zich mee. De ramp met een Concorde in Parijs in juli 2000 markeerde het begin van het einde voor het supersonische passagiersvliegtuig.
De Waterwolf: De Triomf van Nederland op Water
Naast de indrukwekkende Concorde, biedt het Technik Museum Sinsheim ook een fascinerende attractie genaamd de Waterwolf. Deze interactieve show belicht een van de meest opmerkelijke overwinningen van Nederland op het water: de drooglegging van het Haarlemmermeer. Bezoekers worden meegenomen in het proces van landwinning in een gebied dat voorheen volledig onder water stond.
Het Haarlemmermeer ontstond uit veenplassen die door stormen waren vergroot. Plannen voor de drooglegging, zoals die van Jan Adriaanszoon Leeghwater en Nicolaus Samuelis Cruquius, stuitten lange tijd op verzet. De ontwikkeling van stoommachines bood echter een veelbelovend alternatief voor de traditionele windmolens. Koning Willem I zag de drooglegging als een prestigeproject. Drie reusachtige stoommachines werden ingezet om het meer leeg te pompen. De bouw van de ringvaart en ringdijk rond het Haarlemmermeer, een project van 63 kilometer, vergde acht jaar intensieve arbeid van duizenden grondwerkers.
Belangrijke data in de drooglegging van het Haarlemmermeer:
- 1840: Eerste zode gestoken voor de 63 km lange Ringvaart en Ringdijk.
- 1846: De Leeghwater wordt in gebruik gesteld als proefgemaal.
- 1848: De Leeghwater is officieel in werking gesteld.
- 1849: De Cruquius en De Lijnden worden in gebruik genomen.
- 1852: Droogvallen van het Haarlemmermeer.
- 1860: Uitbreiding met vier extra ketels.
- 1888: Tien Cornwallketels worden vervangen door zes Lancashireketels.
- 1912: De Leeghwater en De Lijnden worden gemoderniseerd; De Cruquius wordt reservegemaal.
- 1932: De Cruquius wordt gesloten.
- 1933: De ketels worden gesloopt; het gemaal dreigde ook gesloopt te worden, maar werd gered door het Koninklijk Instituut van Ingenieurs (KIVI).
De interactieve show "Waterwolf" nodigt bezoekers uit om samen met vrienden en familie de grootste stoommachine ter wereld in gang te zetten en het gemaal te helpen draaien. De show belooft een spannende ervaring waarbij de strijd tegen de "Waterwolf" centraal staat, om zo het Haarlemmermeer droog te leggen.
Andere Hoogtepunten in het Museum
Naast de Concorde en de Waterwolf, herbergt het Technik Museum Sinsheim een breed scala aan andere fascinerende collecties. Van oldtimer-auto's en landbouwvoertuigen tot militaire tanks en historische muziekinstrumenten, er is voor ieder wat wils. Een opvallende attractie is de U17 onderzeeër, die tot 2010 onder de Duitse marine voer en nu boven de parkeerplaats hangt. Ook de Blue Flame, het snelste voertuig ter wereld in 1970 met een snelheid van meer dan 1000 km/u, is te bewonderen, net als diverse Formule 1-wagens, klassiekers, sportwagens en motoren.
Voor kinderen is er eveneens veel te beleven, met onder andere een populaire glijbaan die vanaf een vliegtuig op het dek naar de ingang van een hal leidt. De expositiestukken zijn thematisch gegroepeerd en veel van de grotere objecten, waaronder de vliegtuigen, zijn toegankelijk voor het publiek. Hoewel er bij elk museumstuk een informatiebord staat, ontbreekt soms diepgaande uitleg over de historische ontwikkelingen en technologische achtergronden.