Van 1939 tot 1968 werden alle Fords die in Duitsland gemaakt werden Taunus genoemd. De modelijn is genoemd naar het Taunusgebergte in Duitsland. Vanaf 1967 werd de Taunus een model van Ford. De Ford Taunus is een middenklasse-auto van de Amerikaanse autofabrikant Ford, gemaakt in de Duitse autofabriek Ford-Werke AG in Keulen. Deze benaming werd gebruikt voor de Duitse modellen tot 1967. Vanaf 1967 werd de Taunus een eigen model. De Taunus-modellen die nog in productie waren werden nu bijvoorbeeld de Ford 12M genoemd, in plaats van de Taunus 12M. In 1970 werd de naam Taunus opnieuw in gebruik genomen voor een Europese middenklasser.
In Engeland werd dit model de Ford Cortina genoemd met als modelcode ‘TC’, Taunus Cortina. Deze wagen had veel uitvoeringen. Vanaf 1979 waren ook uitvoeringen leverbaar met een sportpakket. Het meest populair was de tweedeurs coupe. De Duitse en Engelse TC modellen waren tot 1976 nog visueel verschillend van elkaar, maar vanaf dit jaar en vanaf de introductie van het model TC 2 werden deze twee voertuigen bijna identiek aan elkaar. De stationwagenversie van de Duitse Taunus TC heette Turnier en die van de Engelse Cortina TC heette de Estate. In 1979 bracht Ford de TC3 nog uit, maar deze auto verschilde niet veel van de TC2. Het verschil waren grotere achter- en knipperlichten.
De Ford Taunus had qua uiterlijk overeenkomsten met andere auto’s uit de tijd. De vroegere Taunus had een carrosserie die de naam badkuip opleverde vanwege de overeenkomsten met een badkuip. Het interieur was eenvoudig, maar er was veel ruimte door de grote zitplaatsen, genoeg beenruimte en voldoende zicht. Als je enthousiast bent geworden over deze klassieke wagen, kun je je gaan oriënteren op de aanschaf. Voor veel Ford Taunus-modellen betaal je een lage prijs, maar let wel op mogelijke restauratie werkzaamheden. Voor minder dan 5.000 euro ben je vaak al trotse eigenaar van een Ford Taunus.
Een verhaal over een Ford Taunus 12 M die nooit gerestaureerd werd en na meer dan 60 jaar als rijdend erfgoed weer op de weg zal verschijnen. Wij kunnen nu nog waardering opbrengen voor de rol die Ford speelde in de geschiedenis van het garagebedrijf Van der Werff in Bolsward. Wietse van der Werff (grootvader van de huidige eigenaar) werd op 17 november 1924 al Ford-dealer. Het is bijna niet te geloven, maar deze Ford Taunus 12 M werd nieuw geleverd door Van der Werff en een jaar later ingeruild. In de showroom bleek de fraaie grijze Ford een heel aparte aantrekkingskracht te hebben op de bezoekers. Hij bleef dan ook in de rol van blikvanger vele, vele jaren onaangeroerd. Kilometerstand? Nog geen 42.000 km.
Ford kon halverwege de jaren 50 al verschillende modellen aanbieden; de massamotorisering was begonnen. Ford schreef bij de introductie: “Een opmerkelijke verschijning in de autowereld die overal geestdriftig wordt verwelkomd. De Ford Taunus 12M is een snelle en zuinige auto met verbluffende rijkwaliteiten. Misschien verdwenen uit het straatbeeld, maar in het leven van duizenden liefhebbers spelen ze nog een heel belangrijke rol. De Ford Taunus 12M/15M P4 (1962-1966) was de eerste voorwielaangedreven Ford, geboren uit het geannuleerde Cardinal-project voor de Amerikaanse markt.
In 1959-1960 ontwikkelde Ford een subcompacte auto met de codenaam “Cardinal”, bedoeld voor zowel de VS als Europa. De Amerikaanse versie werd in 1962 geannuleerd - op het laatste moment door Lee Iacocca - maar Ford Germany zette de Cardinal in productie als de 1962-1966 Ford Taunus 12M P4. De auto was niet ontworpen door Ford Duitsland maar door het Amerikaanse moederbedrijf, en zou worden gebouwd en verkocht in de VS als de Ford Cardinal - een all-American concurrent voor de Volkswagen Kever. Ondanks dat het totale productieaantal van 680.206 exemplaren slechts de helft was van het oorspronkelijke doelcijfer voor het Cardinal-programma, was het geen ramp - het was 19 procent beter dan wat de oude 12M en 15M in tien jaar hadden bereikt.
De G93A was een doorontwikkeling van de Ford Eifel en gebruikte dezelfde 1172 cc viercilinder motor, maar in een langer chassis en met een gestroomlijnde body. Het was de eerste Duitse Ford met hydraulische remmen. Als gevolg van de oorlog werd de productie onderbroken van 1942 tot 1948 maar er waren er toen al 74.128 gebouwd, waaronder ook stationwagons en lichte bestelwagens. De P4 introduceerde een volstrekt nieuw silhouet voor de Taunus-familie - strakker, moderner en met de nieuwe V4-motor dwars voorin gemonteerd voor de voorwielaandrijving. Het interieur bood ruimte voor vijf passagiers met een vlakke vloer dankzij de voorwielaandrijving - geen tunnelbult, geen compromissen in de beenruimte achterin. 1.183cc V4-motor, 40 pk, topsnelheid 124 km/u (77 mph). Beschikbaar als twee- en vierdeurs saloon, Kombi-estate en sedan-delivery. Geïntroduceerd als upmarket versie van de 12M, vergelijkbaar met de gelijktijdig geïntroduceerde Ford Cortina Super op de Britse markt. 1.498cc V4-motor, 50-65 pk afhankelijk van afstelling, topsnelheid 135-145 km/u (84-90 mph). Het topmodel van de P4-familie. Tweedeurs coupé-carrosserie op het 12M/15M-platform. Tweedeurs cabriolet gebouwd door Kölner koetsenbouwer Karl Deutsch op het P4-chassis.
De Ford Taunus V4-motor - een 60° V4-configuratie - was volledig nieuw ontwikkeld voor de P4 en zou Fords Europese modellen bedienen van 1962 tot 1981. De P4 concurreerde in het Europese B/C-segment van kleine gezinsauto’s van de vroege jaren zestig. De P4 werd in 1966 opgevolgd door de Ford Taunus 12M/15M P6 - intern gecodeerd als “Prelate” - een verfijnd en geheel opnieuw gestyled FWD-model op hetzelfde basisplatform. Ford Taunus is de aanduiding voor een middenklasse-auto van de Duitse autofabriek Ford-Werke AG in Keulen van de Amerikaanse autofabrikant Ford Motor Company. De naam Taunus komt van een Duits gebergte, zoals dat ook bij een ander model, de Ford Eifel (1935 en 1939), het geval was. Tot 1967 werd Taunus gebruikt als de merknaam voor alle Duitse automodellen van Ford Europa. Er bestonden destijds Duitse Ford-modellen Taunus 12M, 15M en 17M en een bestelwagen die "FK 1000" (Ford Köln) en later "Ford Taunus Transit" heette. Met de introductie van de Ford Taunus type P7 in 1967 werd het beleid gewijzigd. De merknaam werd Ford en Taunus werd de modelaanduiding. Reeds bestaande modellen werden omgedoopt tot Ford 12M, Ford 15M, Ford 17M, Ford 20M, Ford 26M en Ford Transit. De letter M staat voor "Meisterstück" of "Masterpiece".
- Nä 1969 werd de populaire Ford Capri geïntroduceerd; in 1970 werd de modelnaam Taunus nieuw leven ingeblazen voor een Europese middenklasser.
- Nagenoeg hetzelfde model werd gelijktijdig in Engeland geproduceerd onder de naam Ford Cortina. Vandaar de modelcode voor deze reeks TC (Taunus Cortina).
- De reeks kenmerkte zich door ruime keus in uitvoeringen: L, XL, GT en GXL - later tijdelijk L, GL, S, en Ghia - en vanaf 1979 Standaard, L, GL en Ghia. Op de laatste uitvoeringen was een sportpakket leverbaar. De uitvoeringen heetten LS, GLS en Ghia S.
- Tot 1976 waren de Engelse TC-modellen nog zichtbaar, maar vanaf de introductie van type "TC 2" waren ze bijna identiek aan elkaar. De stationuitvoering van de Duitse Taunus TC werd Turnier genoemd, de Engelse Cortina TC-versie heette de Estate.
- Vanaf 1979 kwam de TC3 uit; deze verschilde slechts in details van de TC2, met grotere achterlichten en knipperlichten opzij.
- In 1983 rolde de laatste Taunus van de band. Voor introductie in de TC werd van de Amerikaanse Ford Pinto-motor een Europese viercilindermotor met bovenliggende nokkenas (OHC) afgeleid.
De Taunus is geproduceerd in Keulen en Genk en later ook in Turkije en Argentinië, wat in de jaren tachtig de hier zeldzame Coupé opleverde. Ford Taunus generaties. De Ford Taunus is een model van de Amerikaanse autofabrikant Ford en werd vooral in Europa geproduceerd en verkocht. De eerste generatie Ford Taunus werd geïntroduceerd in 1939 en stond bekend als de Taunus G93A (ook wel ‘Buckeltaunus’ genoemd vanwege zijn ronde vormen). De tweede generatie werd geïntroduceerd in 1952. Deze modellen werden aangeduid als 12M (1.2 liter motor) en 15M (1.5 liter motor). De P3, ook bekend als ‘Badewanne’ (badkuip) vanwege zijn ronde, vloeiende lijnen, werd in 1960 gelanceerd. De P4 was een kleiner model, geïntroduceerd als een compacte auto. Deze generatie had een meer conventionele en rechthoekige stijl. De Taunus TC (Taunus Cortina), geïntroduceerd in 1970, markeerde een significante verandering. Hij was onderdeel van Fords strategie om modellen te produceren die zowel in Europa als in het Verenigd Koninkrijk verkocht konden worden. De laatste generatie van de Taunus, die vaak simpelweg als ‘Ford Taunus’ werd aangeduid, deelde veel onderdelen met de Ford Sierra. Dit was een overgangsmodel voordat de Taunus-lijn volledig werd vervangen door de Sierra in 1983.
Technische gegevens
Motorisatie: Als je kijkt naar de vele verschillende modellen die werden gemaakt onder de naam ‘Ford Taunus’, is de variatie aan motoropties niet verrassend. Van de goedkope instapmotor tot sportieve varianten, er was altijd een motor voor elke behoefte. Jongere modellen, waaronder de populaire Ford Taunus 12M uit 1952, brachten aanzienlijk meer prestaties op de weg. Nog meer vermogen was er voor modellen uit de hogere middenklasse, waaronder de Ford Taunus 17M. Met een maximumvermogen van 55 kW (75 pk) accelereerde het model binnen 15 seconden tot 100 km/u. De topsnelheid bedroeg 154 km/u. Het laatste model van de serie, de Ford Taunus TC, beschikte zelfs over een V6 motor met een maximaal vermogen van 83,8 kW (114 pk).
Afmetingen: Door de enorme verscheidenheid aan Ford Taunus-modellen is het lastig exacte informatie te verschaffen over de afmetingen van de voertuigen. In het algemeen kan echter worden gesteld dat vooral de modellen van de hogere middenklasse allesbehalve klein waren en dus geschikt voor de dagelijkse ritten met het gezin. De Ford Taunus III, waarvan de laatste generatie werd gebouwd van 1979 tot 1982, was al ruim 4,2 meter lang. De Ford Taunus III is een goed voorbeeld van het enorme koffervolume van dergelijke voertuigen. De grote hoeveelheid ruimte onderstreept nogmaals de geschiktheid voor dagelijks gebruik van de modellen van zowel de middenklasse als de hogere middenklasse. De Ford Taunus III heeft een maximale bagageruimte van 453 liter. Veel van de modellen uit de serie waren ook al uitgerust met een aanhangwagenkoppeling, anders was deze meestal als optie leverbaar.
Varianten: Zoals eerder al vermeld is de Ford Taunus er in veel verschillende varianten. Het gaat om een modelserie die gedurende verschillende decennia is voortgezet. Deze werd binnen de middenklasse gevolgd door de Taunus 12M/15M-modellen (van 1952 tot 1962), de Ford Taunus 12M (P4), het Ford Taunus P6-model en ten slotte de Ford Taunus TC-variant die van 1970 tot 1982 van de band rolde. In de hogere middenklasse begon het succesverhaal met de Taunus 17M (P2), die in 1957 aan het publiek werd voorgesteld en slechts drie jaar later door de Taunus 17M (P3) werd vervangen.
Prijzen: Ondanks betrouwbare motoren en een solide uitrusting bleken de Ford Taunus-modellen betaalbare voertuigen te zijn voor het hele gezin. Zo droeg ook de lage instapprijs al snel bij tot het grote succes van de modelserie. Zelfs het Taunus 17M P3-model uit de hogere middenklasse kostte in de jaren zestig slechts zo'n 3.500 DM. Hogere uitrustingslijnen en andere motoropties waren beschikbaar voor ongeveer 4.000 DM. De Ford Taunus-serie wordt door oldtimer-experts hoog gewaardeerd vanwege de lage instapprijzen. Dus als je een klassieke auto wilt met een lange geschiedenis en een traditionele uitstraling, kun je dit realiseren met een klein budget. De prijzen van een Ford Taunis-occasion beginnen bij ongeveer 2.000 euro, maar lopen op tot dik 13.000 euro.
Design en interieur
Design Buitenkant: Het exterieur van de Ford Taunus-serie komt overeen met het design van die tijd - dit geldt althans voor de latere versies. Veel oudere modellen zijn ook bekend onder speciale benamingen, die elk gebaseerd zijn op karakteristieke visuele kenmerken. Dit geldt bijvoorbeeld voor de eerste Ford Taunus uit 1939, die ‘Buckeltaunus’ werd genoemd vanwege zijn gebochelde carrosserie. Ford bestempelde de stijl van de voertuigen vanaf de jaren zestig als zakelijk en sober, de bijbehorende slogan ‘Line of reason’ verduidelijkt dit nog eens. Grote koplampen voor een betere zichtbaarheid op donkere wegen alsmede een algehele unagitated look maken de Ford Taunus-modellen ook vandaag nog populair onder autofans.
Design Binnenkant: Vooral het interieur van de eerste Ford Taunus-modellen was erg eenvoudig, maar ze overtuigden van meet af aan met hun goede ruimte. Grote zitplaatsen, voldoende beenruimte op de tweede rij en goed zicht rondom kenmerkt het interieur van de voertuigen. Latere modellen van de laatste generaties, d.w.z. tot de stopzetting van de serie in 1982, hadden veel meer uitrusting en boden meer comfort. Ze hadden bijvoorbeeld een krachtige ventilatie en een radio.
Veiligheid en vergelijkingen
Veiligheid: Veiligheidsondersteuning zoals ABS of ESP speelden ten tijde van de Ford Taunus-serie nauwelijks een rol. De nadruk lag op passieve bescherming en de grote carrosserie droeg aanzienlijk bij tot de veiligheid van de inzittenden en andere weggebruikers.
Alternatieven: Als je op zoek bent naar een alternatief, dan is de Ford Granada een interessante optie. Ook dit is een goedkope instap in de wereld van de klassieke auto's. Een andere klassieker is de Vauxhall Rekord-serie. Bij een vergelijking van twee afzonderlijke modellen uit de serie overtuigt de Vauxhall Rekord met een hogere maximumsnelheid van 170 km/u; het hier vergeleken Ford Taunus-model haalt ongeveer 150 km/u. Wel scoort de Ford Taunus met een rond 100 kilogram lager leeggewicht.
Burnout Ford Taunus TC1
Voeg gerust een korte tabel toe met sleuteldiagrammen van motoroptions per generatie, om de variatie in prestaties en gewicht te illustreren.
| Generatie | Introductiejaar | Kernkenmerken | Motor | Topsnelheid |
|---|---|---|---|---|
| G93A | 1939 | Buckeltaunus, ronde vormen | 1172 cc Vierzylinder | - |
| 12M/15M (P4) | 1962 | Voorwielaandrijving, vlakke vloer | 1.183cc V4 (40 pk); 1.498cc V4 (50-65 pk) | 124-135 mph |
| TC/Taunus Cortina | 1970 | TC2 en TC3; ruime uitvoeringkeuze | Verschillende viercilinders, later V6 | tot ~150 km/u |
Het verhaal van de Ford Taunus is een verhaal van technologische vernieuwing en marktstrategie: van de vroegste badkuip-ontwerpen tot de moderne Europese middenklassers die lang meegingen in de hedendaagse klassiekerwereld. De combinatie van ruim interieur, betaalbaarheid en karakteristiek design maakt de Taunus geliefd bij liefhebbers en verzamelaars.