Afgelopen jaren heb ik voor mezelf ontdekt hoe geweldig het is om gedichten te schrijven. Ik kan hier vaak veel energie en emotie in kwijt en ben trots op mijn mooie resultaten. Veel leesplezier. Dromen realiseren vraagt lef dat is wat ik me van binnen besef loslaten is wat echt moet ik voel zelf het komt zeker goed want ik geloof dat als ik dan toch echt val dat er altijd iemand zal zijn die mij opvangen zal.
Positieve psychologie en kunstige vertelling
* Rust: een kwetsbaar gedicht over accepteren wat onmogelijk blijkt te zijn. * Nu of nooit: een heerlijk gedicht over gewoon beginnen aan wat je echt graag wil realiseren. * Ooit: een bijzonder gedicht over de essentie van ons bestaan. * De optimist* Kleine gave dingen* Bedankt* Vriendschap
De gedichten zijn geschreven door Mark Verhees in de tijd dat hij 1.000 dagen achter elkaar elke dag een positief bericht op deze site plaatste. Geïnspireerd door de wetenschap van de positieve psychologie. Hierin was namelijk al onomstotelijk bewezen dat iedere dag bewust met iets moois, iets goeds, iets leuks, iets waar je dankbaar voor bent bezig zijn, je brein verandert. Positief wel te verstaan. Je gaat het positieve eerder zien. Je gaat meer positieve emoties ervaren. Het leven wordt mooier en waardevoller. En heel belangrijk, je wordt er dus ook echt gelukkiger van.
Over zijn experiment schreef Mark zijn eerste boek 'Voor Positiviteit! Op zoek naar de kracht van positieve psychologie'. In zijn tweede boek 'De Vibe' gaat hij heel uitgebreid in op de werking van ons brein. Op hoe ons brein reageert op negativiteit en positiviteit. En hoe je vervolgens meer positieve emoties kunt gaan ervaren. Je krijgt er energie van!
Verhalen over zachtheid, verlies en liefde op de vloer
Onderstaand persoonlijke gedicht is toepasbaar op alles wat je intens hoopt, maar geen werkelijkheid wordt. Ooit komt de dag dat ik niet meer kan en mag aan het einde van mijn leven als er geen tijd meer is over gebleven waar is dan de rijkdom en de macht? Ooit komt de dag dat ik niet meer kan en mag gaat het dan nog over mooi en briljant? zijn geloof en huidskleur dan relevant? De antwoorden op echte vragen Hoe heb ik me naar anderen gedragen?
Woord voor woord bouwt dit verhaal aan een relatie tussen mens en tijd, tussen hoop en realiteit. De Vibe, Een heerlijk boek over het zelf realiseren van een gelukkiger en succesvoller leven. Op de sociale media plaatsen we iedere dag nieuwe spreuken, quotes, gezegdes. Originele, bijzondere positieve spreuken. Laat je verrassen... Iedere dag komen er weer nieuwe positieve spreuken bij. De populairste en beste quotes verzamelen we in mooie producten. Zie onze webwinkel voor meer informatie en prachtige cadeaus. Ook delen wij graag tips vanuit de positieve psychologie en korte verhalen. Via onze homepage vind je de meest populaire blogs van dit moment. Positieve energie. Voor ieder wat wils. En dus ook in positieve gedichten.
Persoonlijke reis door poëzie en vertaling
In maart 2007 was Ivo Allewaert voor het eerst publiek als dichter waar te nemen. Toen verscheen er een gedicht van hem in De Brakke Hond. Later, in oktober 2007, las hij werk voor op het poëziefestival Onbederflijk Vers in Nijmegen. In De Brakke Hond word je voorgesteld als ‘iemand die al heel zijn leven op papiertjes krabbelt maar pas sinds kort die dingen als "gedichten en verhalen" voorstelt’. Wat is sinds kort precies? Sinds kort is ondertussen al twee en een half jaar geleden. In die periode hadden mijn toenmalige buren klachten geuit betreffende ‘overwaaiende blaadjes handgeschreven papier die hun zwembad bevuilden’.
Dat het slecht gesteld was met de isolatie van mijn huis wist ik ook wel, maar ik schrok toch toen de politie ineens aan mijn deur stond. De commissaris liet mij het druipende bewijsmateriaal zien, keek me recht in de ogen en sprak met dreigende stem ‘dit moet je laten publiceren!’. Het voorgaande was, op de eerste zin na, uiteraard onzin. Eigenlijk vroeg ik me, als elke beginnende schrijver, af of mijn schrijfsels ook waarde hadden in andermans ogen. Met een mengeling van lef en naïviteit stuurde ik toen vier gedichten naar De Brakke Hond. Vier maanden later kreeg ik een positieve reactie: één gedicht vonden ze goed genoeg om te publiceren. Dit moedigde me aan om verder te schrijven en maakte me tegelijkertijd kritischer over mijn werk. Dat was ook nodig, want van de twintig gedichten die ik voor de inzending als af beschouwde zijn er amper twee overgebleven.
De beschrijvende en verhalende poëzie wordt door mij als een levende grond gezien. Deze gedichten vertrekken vanuit een verbale vondst en groeien op een organische manier. Het begrip ‘in de volksmond’ ligt aan de basis van het gedicht ‘incognito’. Het riep bij mij allerlei beelden op en toen ik verder begon te associëren en te bouwen ontstond er langzaam een op elkaar inspelende reeks woordbeelden.
Hoe schrijverschap ontstaat en transformeert
Ik wil geen beroepsgeheim schenden of de ‘miserie’ van andere mensen uitbuiten. Het feit dat ik deeltijds werk heeft wel enorm veel invloed. Zo heb ik veel tijd om à la Rimbaud de dag te omhelzen. Voor een langdurige beredeneerde ontregeling van de zintuigen kom ik echter tijd tekort. Lees je veel poëzie? Voor mijn negentiende jaar las ik enkel romans en - op die van Rimbaud na - nooit gedichten. Nadat ik het hele oeuvre van Stefan Hertmans wat proza betreft had verslonden, besloot ik me eens aan zijn poëzie te wagen. Het beviel me en maakte me nieuwsgierig naar andere dichters.
Je schrijft ook verhalen. Momenteel heb ik het probleem dat mijn verhalen steeds ontaarden in reusachtige gedichten. Het is niet zo gemakkelijk om mijn dichterlijke vrijheid op te geven. Daar komt ook nog bij dat ik helemaal geen ’typtype’ ben. Ik typ nog steeds met twee vingers. Mijn proza-ambities liggen momenteel dus stil, misschien dat later de secretaresse en kommaneuker in mij zullen ontwaken. In afwachting van dat moment werk ik aan een theatermonoloog. Dat zou kunnen, alleen kan ik dat nog niet formeel bevestigen.
Een diepgaande blik op poëzie en vertaling
[p. J. De tien beste gedichten. Dat kan natuurlijk niet. Die bestaan niet. Vandaag zijn het deze, morgen die, overmorgen weer tien andere. Als ik mijn keus van dit moment overlees vraag ik mij af of er een noemer te vinden is waaronder al deze gedichten vallen. Gelukkig niet. Wat me wel opvalt - maar nauwelijks verbaast - is dat het over het algemeen beschrijvende gedichten zijn, observerende zo men wil. Zuivere lyriek.
Wat dat is? Het is gemakkelijker te zeggen wat zij niet is. Zij beschrijft niet, getuigt niet, zij is, even vanzelfsprekend lijkt wel als de wereld zelf. Zij spreekt zich uit met hetzelfde plezier waarmee een klein kind de woorden om en om laat rollen in zijn mond, ze uitspuugt als evenzovele tekens van zijn aanwezigheid in de wereld. Het gefluit van een merel, het geblaf van een hond.
De tweede stem in dit verhaal is die van de vertalingen en de meterslange lijst van citaten en herinneringen aan dichters als Gorter, Kopland en Bishop. Deze beschrijvende dichters brengen ons dichter bij de alledaagse taal en de sensatie van het moment. Een gedicht kan ook als een soort tijdreis fungeren, waarin woorden en beelden zich ophopen tot een glanzende herinnering of een ontluikende gedachte.
Beeldende toevoegingen en visuele ondersteuning
Infographic: Evolutie van positief denken naar poëtisch zelfonderzoek
Kaart: Routes van poëziebundels en literaire tijdschriften in Nederland
Video en praktijkstudio
Video: Reflecties van dichters op de kloof tussen werkelijkheid en taal
Dichters op het Zalmpodium
Het gedicht klondike van Jan Hanlo, de New Yorker-gedichten en de klassieke liefdes- en existentiële thema's komen terug als puntige ankerpunten in de tekst. Tranströmer verschijnt als voorbeeld van religieuze agnostic; de natuur als schrift; en de wereld als leslokaal waarin poëzie ons helpt om te zien wat werkelijk telt.
In deze bundeling van gedachten en schetsen ontmoet de lezer de complexiteit van modern poëzie met haar spanning tussen beschrijving en transformatie, tussen verhaal en gedicht. De verhalen die zijn ontstaan uit deze wortels, verbonden met de ruwe realiteit van verlies en overleving, herinneren ons eraan dat de vloer waarop wij staan altijd een verdieping kan zijn waarop we bouwen, vallen en weer opstaan.
| Onderwerp | Kenmerk | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Positieve psychologie | Brein verandert bij dagelijks benadrukken van het positieve | Mark Verhees - Voor Positiviteit |
| New Yorker-stijl poëzie | Beschrijvend, objectiverend, literair subtiel | Beschrijvende dichters zoals Kopland |
| Religie en poëzie | Religieuze thema’s zonder dogmatisme | Tranströmer |
| Verhalen over verlies | Verdwijnende realiteit en overleving | Het klaslokaal na de ramp |
Fragmenten van de dichterlijke realiteit
De dichteres Alara Adilow, Somalische afkomst, woont in Amsterdam en werkte als gastschrijver bij tijdschrift nY. Haar werk verschijnt in De Gids, De Revisor en Tirade en bij Prometheus. Haar debuutbundel Mythen en stoplichten weerspiegelt een diepe betrokkenheid bij taal, beeld en het menselijke verhaal. Adilow is momenteel bezig met het schrijven van haar debuutnovelle.