GeenStijl Schoorsteen Silvana Simons achtergrond

Silvana Hildegard (Sylvana) Simons[1] (Paramaribo, 31 januari 1971) is een Nederlands voormalig televisie- en radiopresentatrice en voormalig parlementslid. Ze was partijleider van BIJ1 en namens die partij enig Tweede Kamerlid. Simons werd vanaf de jaren negentig in Nederland bekend als presentatrice van televisie- en radioprogramma's. Nadat ze zich in 2015 had uitgesproken tegen racisme, ging ze de politiek in. Ze was kortstondig lid van de politieke partij DENK en richtte in december 2016 haar eigen partij op. Met die partij, eerst Artikel 1 en later BIJ1 genoemd, nam ze in 2017 voor het eerst deel aan de Tweede Kamerverkiezingen, toen zonder succes. In 2018 werd ze namens BIJ1 lid van de gemeenteraad van Amsterdam en in maart 2021 werd ze lid van de Tweede Kamer.

Simons begon in 1989 haar carrière als danseres bij de Amsterdamse nachtclub iT en bij optredens van artiesten als Clarence Milton Bekker en Grace Jones. Ze ging op tournee met 2 Brothers on the 4th Floor en trad ook op als achtergronddanseres van UB40 tijdens het World Liberty Concert in Arnhem. Daarnaast was ze te zien in reclamespotjes van Pepsi, Philips en Victoria Vesta. In 1992 deed ze een screentest op verzoek van Lex Harding, nadat hij Simons had zien dansen in het muziekprogramma Countdown. Een paar jaar later werd ze door Harding gevraagd voor de nieuwe muziekzender TMF. Simons was daar vervolgens vanaf de lancering in mei 1995 actief als om vj en interviewer. Later zou ze professioneel dansen opgeven voor haar nieuwe baan. Op TMF presenteerde ze Sylvana's Soul, waarmee ze bijdroeg aan het populariseren van r&b in Nederland en wat haar de bijnaam "Dutch Queen of R&B" opleverde. Ze bracht ook samen met collega's Fabienne de Vries, Bridget Maasland en Isabelle Brinkman de single "Get Close To You" uit als onderdeel van de gelegenheidsgroep The Magnificent Four. Simons verliet TMF in 1999 en sloot zich later dat jaar aan bij SBS6. Vanaf september presenteerde ze daar wekelijks Sexquiz on the beach voor koppels en met strippende deelnemers. Ook presenteerde ze het programma Politie door 't lint en het eerste seizoen van De Bus, wat te vergelijken was met Big Brother en zich in een bus afspeelde.

Naarmate haar carrière voortduurde had Simons ook werk bij Radio 538 en schreef ze columns voor de Nederlandse versie van Playboy en voor More! Ze stapte in september 2000 over naar RTL Nederland (destijds Holland Media Groep), waar ze Beau van Erven Dorens opvolgde als presentator van het nieuwsprogramma RTL Live in de middag. RTL Live werd in mei van het daaropvolgende jaar van de buis gehaald vanwege dalende kijkcijfers. Ondertussen was Simons' column verplaatst van de Playboy naar Veronica Magazine, waarvoor ze tot 2002 zou blijven schrijven, en had ze Radio 538 verlaten om in maart 2001 aan de slag te gaan bij Noordzee FM. Simons was in november 2001 met haar tweede programma voor RTL Nederland begonnen, TV Makelaar. Toen het televisieformat Dancing with the Stars naar Nederland werd gehaald, kregen Simons en Ron Brandsteder de presentatie in handen. De eerste aflevering werd in augustus 2005 uitgezonden en de finale werd door 2,7 miljoen mensen bekeken. Het programma werd genomineerd voor de Gouden Televizier-Ring.

Kort voor de eerste aflevering werd aangekondigd dat Simons TV Makelaar zou verlaten en dat ze vervangen zou worden door Marilou le Grand. Ook werd ze rond die tijd ambassadrice van de ontwikkelingsorganisatie Simavi. Ze bekleedde daarnaast al sinds 2004 diezelfde functie bij Stichting Pink Ribbon, dat het bewustzijn vergroot over borstkanker. Het tweede seizoen van Dancing with the Stars was in de eerste helft van 2006 op de televisie. Later dat jaar presenteerde Simons drie realityseries: in Inpakken en wegdromen gingen deelnemers op hun droomvakantie, in Opvolger gezocht werd geprobeerd opvolgers te vinden voor eigenaren van familiebedrijven en in Hoe mooi is jouw straat?

In januari 2008 werd bericht dat RTL Nederland haar contract had beëindigd. Kort daarvoor had dat bedrijf een aantal presentatoren overgenomen van de opgeheven zender Tien. Simons begon in 2009 voor het publiek omroepbestel te werken. Naast haar werk voor Radio 6 schoof Simons beginnend in 2012 regelmatig aan bij tv-praatprogramma De Wereld Draait Door als tafeldame en nam ze deel aan het programma Strictly Come Dancing, dat gebaseerd was op hetzelfde format als Dancing with the Stars. Ze vormde een koppel met professioneel danser Redmond Valk, die tijdens het seizoen vanwege een verwonding werd vervangen door Aerjen Mooijweer, en ze werden de runners-up. Eind 2012 presenteerde Simons nog het driedelige muziekprogramma Puro 43 Music Sessions voor RTL 8.

Later werkte ze als een coach op het gebied van persoonlijk leiderschap en spreken in het openbaar als mede-eigenaar van The House of Power. Ook werd ze in 2015 onderdeel van de theatertour LULverhalen, waarin vrouwen over een letterlijke of figuurlijke lul vertelden. Volgens Simons besloot zij zich publiekelijk uit te spreken over institutioneel racisme naar aanleiding van een optreden bij De Wereld Draait Door in mei 2015 en de reacties daarop, waaronder felle kritiek op sociale media. Naar eigen zeggen was dit een kantelpunt voor haar. In de (live) uitzending gebruikte televisiepresentator Martin Šimek het woord "zwartjes" in een verhaal over vluchtelingen. Simons vroeg Simek toen met welke intentie hij die term gebruikte. Later omschreef ze dat moment als een druppel die de emmer deed overlopen.

Op de bekendmaking van haar politieke ambities volgden veel reacties op sociale media. Diverse reacties waren racistisch en seksistisch. Simons deed aangifte. DENK kondigde in november 2016 aan dat Simons beveiliging ontving na een videobedreiging op Dailymotion. Tweeëntwintig personen werden uiteindelijk naar aanleiding van haar aangifte vervolgd. Simons verliet DENK op 24 december 2016 om een eigen partij op te richten. Ze benoemde dat ze bij een partij wilde horen waar ze zich veilig voelt en bekritiseerde DENK voor het meer bezig zijn met media-aandacht en polariserende tactieken. Ze noemde dat bij DENK te weinig ruimte was voor lhbt- en vrouwenrechten vanwege de conservatieve aanhang. Ze richtte haar nieuwe partij op samen met de campagneleider van DENK, Ian van der Kooye. Ze noemde de partij Artikel 1, een verwijzing naar het artikel van de Nederlandse Grondwet met het gelijkheidsbeginsel.

Na haar vertrek eiste DENK een schadevergoeding van €62.000 van Simons voor het verbreken van de geheimhoudingsplicht en het zich niet houden aan de opzegtermijn van haar arbeidscontract. In aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen bracht Artikel 1 haar verkiezingsprogramma uit, waarin de partij opriep tot een nationaal zorgfonds, meer vrouwelijke ministers en ministers met een migratieachtergrond, een verbod op Zwarte Piet in de openbare ruimte en bij publieke omroepen, een onderzoek naar etnisch profileren en een nieuwe nationale feestdag om de afschaffing van de slavernij te vieren. Simons was lijsttrekker namens BIJ1 bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 in Amsterdam. Tijdens de campagne pleitte ze voor economische rechtvaardigheid, radicale gelijkwaardigheid en het beschouwen van intersectionaliteit en zei ze dat ze Amsterdams inclusiviteit wilde behouden. Ook weigerde ze deel te nemen aan een een-op-eendebat met Annabel Nanninga (FVD).

Haar partij won een van de 45 raadszetels in Amsterdam en haar aanhang was met name te vinden in Zuidoost. In februari 2019 vroeg Simons een debat naar aanleiding van de dood van Michael Fudge en merkte daarbij op dat de politie de man zou hebben gedood met een "duidelijk onnodig hoge hoeveelheid kogels" en dat jongeren van kleur een begrijpelijke angst voor de politie hebben. Volgens nabestaanden had Fudge zelfmoord gepleegd door middel van 'suicide by cop'. Tijdens het debat werden Simons' uitspraken afgekeurd door de rest van de raad, alsook door burgemeester Femke Halsema, omdat op het moment van Simons' uitspraken het onderzoek van de Rijksrecherche nog moest worden afgerond. De uitkomst van dat onderzoek was dat de betrokken agenten juist hadden gehandeld en niet hoefden te worden vervolgd. Van hun 21 kogels hadden vier het slachtoffer geraakt. De fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren, Johnas van Lammeren, zei tijdens het debat dat Simons "nederig moest gaan zitten". In de raad diende Simons ook twee moties in om trainingen over wit privilege aan te bieden aan ambtenaren en om een einde te maken aan het door de gemeente beboeten van daklozen die op straat slapen. Het Parool schreef over Simons' raadslidmaatschap dat ze ondanks haar ene zetel de agenda van de raad wist te beïnvloeden. Volgens het artikel zorgde haar concurrentie met GroenLinks ervoor dat die partij zich in Amsterdam meer bezighield met identiteitspolitiek.

Simons kondigde in februari 2020 aan zich wederom te kandideren als lijsttrekker voor BIJ1 bij de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2021. Eind oktober dat jaar kwam zij op de eerste plaats van de kieslijst te staan. Na de vaststelling van de kandidatenlijst van BIJ1 voor de Tweede Kamerverkiezingen besloot zij haar raadszetel in Amsterdam op te geven, omdat ze zich volledig wilde richten op de verkiezingscampagne. Ze werd per 5 november 2020 opgevolgd door Jazie Veldhuyzen, die al actief was in de Amsterdamse raad als duoraadslid. Het verkiezingsprogramma, dat Simons beschreef als het "meest linkse, groene en inclusieve" van Nederland, bevatte een verhoging van het minimumloon naar €14 per uur, de oprichting van een ministerie van Gelijkwaardigheid en "het in handen nemen van belangrijke sectoren van de economie". BIJ1 verwierp kapitalisme als ideologie en pleitte voor een alternatief economisch systeem ontworpen met inspraak van iedereen. BIJ1 ontving uiteindelijk één zetel bij de verkiezingen, waardoor Simons als lijsttrekker werd verkozen.

In de Tweede Kamer focuste Simons op onderwijs, binnenlandse zaken, economische zaken, sociale zaken en koninkrijksrelaties, terwijl ze op vele gebieden samenwerkte met Caroline van der Plas (BBB) en Liane den Haan (onafhankelijk) als gevolg van hun gedeelde positie als voorzitter van eenpersoonsfracties. Simons heeft in de Tweede Kamer het overheidsbeleid omtrent de coronaviruspandemie bekritiseerd en vroeg om strengere maatregelen. Ze diende in juli 2021 een motie in over het kabinetsbeleid, die uiteindelijk geen steun kreeg. Een andere motie om onderzoek te doen naar de oprichting van een constitutioneel hof kon wel op Kamermeerderheid rekenen. In 2021 beschreef Simons haar familieverleden van slavernij toen het diende als onderwerp in een Kamerdebat. De media berichtten verschillende aanvaringen tussen Simons en andere politici, waaronder een recenter debat in 2022. Ze heeft twee kinderen en verwierf bekendheid als antiracismestrijdster.

Hoofdlijnen van haar activisme en politieke visie

Radicale gelijkwaardigheid is het doel, validisme staat daar haaks op. Discriminatie gaat bij Simons niet alleen over huidskleur of etnische achtergrond; ze pleit voor een bredere emancipatie van gemarginaliseerde Nederlanders zoals LHBT+-gemeenschap en mensen met een beperking. Ze introduceerde begrippen als intersectionaliteit en validisme en bekritiseerde de huidige participatiewet als beperkend voor mensen met beperkingen. Samenhang tussen verschillende vormen van onrecht en ongelijkheid is volgens haar essentieel, wat zij uiteenzet in discussies over inclusie en maatschappelijke verandering.

Zichtbaarheid forceren en campagne voeren via verschillende kanalen beschouwt ze als cruciaal voor maatschappelijke verandering. Ze benadrukt dat talentevaluatie buiten traditionele paden mogelijk moet zijn, en pleit voor werving van mensen die nu in instellingen leven. Simons deelt haar persoonlijke ervaring van gebrek aan diploma’s en legt uit hoe zij haar talenten heeft omgezet in een carrière in entertainment en media. Haar pleidooi voor radicale gelijkwaardigheid omvat ook kritiek op de huidige politiek en de manier waarop instituties discriminatie bevragen en aanpakken.

In Amsterdam heeft zij haar aanpak uitgebreid naar lokaal bestuur en mensenrechten, inclusief discussiepunten over politiegeweld en racisme. Haar politieke programma voor BIJ1 (voorheen Artikel 1) bevatte voorstellen zoals een nationaal zorgfonds, meer vrouwen en migratieachtergrond in ministerposities, een verbod op Zwarte Piet in publieke ruimte, en onderzoeken naar etnisch profileren. Ze werkte samen met medepolitici met diverse achtergronden en probeerde grenzen tussen identiteitsgroepen te doorbreken ten gunste van gezamenlijke strijd voor emancipatie.

In februari 2019 vroeg Simons een debat naar aanleiding van de dood van Michael Fudge en bekritiseerde ze de wijze waarop politie optreedt bij gebeurtenissen met minderheden. De discussie toonde spanningen tussen verschillende gemeentelijke fracties en leidde tot discussies over trainingsbehoeften en politieoptreden. Haar acties in de Raad van Amsterdam zetten haar inzet voor gerechtigheid en inclusie voort, terwijl zij tegelijkertijd debat en controverse weerspiegelde in de media.

tags: #geen #stijl #schoorsteen #silvana #simons