Eerbeek - Twee jaar geleden was het nog groot feest, want Gerard Schut uit Eerbeek werd namelijk 100 jaar.
Zijn kinderen, familie en vrienden stonden hem op te wachten en samen vierden zij het heuglijke feit.
Op de drempel van zijn 102e verjaardag is hij overleden.
Gerard Schut was een man, die op vele vlakken van betekenis is geweest voor zijn woonplaats Eerbeek.
Hij zat in het verzet en was president directeur van papierfabriek Koninklijke Schut in Eerbeek.
Het artikel in deze krant, over zijn honderdste verjaardag had veel gevolgen, dit was immers niet zomaar een jarige, zoals destijds te lezen viel, zijn leven leek op een spannend jongensboek.
Zo lag hij in de eerste linie op de bekende Grebbeberg en zag de Duitsers aankomen.
Hij behoorde tot de eerste krijgsgevangenen van de Duitsers.
Na zijn vrijlating begon hij met zijn verzetswerk, waarbij hij leiding gaf aan het doorgeven van de Duitse geschutsposities aan de geallieerde legers.
Dit was echter zo succesvol, dat de Duitsers al snel door hadden dat er in dit gebied een krachtige verzetsbeweging aan het werk moest zijn.
Doordat de SS zijn intrek nam op Groot Engelenburg in Brummen bleef dat helaas niet zonder gevolgen.
Schut moest worden opgepakt, zij troffen hem niet aan en dus werd zijn vrouw meegenomen en gevangengezet.
Gelukkig overleefden beiden de oorlog.
Later vertrok hij op verzoek van Prins Bernard naar Nederlands Indië, na de politionele acties kwam hij weer terug.
Door het genoemde artikel werd hij geïnterviewd door Omroep Gelderland voor de serie over 75 jaar Bevrijding in 2020.
Zijn zoon Evert Schut vertelde ons dat het artikel de start was van vele gesprekken, ook over de Grebbenberg.
Men had geen idee dat de heer Schut nog in leven was.
Hij woonde al ruim 75 jaar in hetzelfde huis, 't Hungeling in Eerbeek.
Daar stichtte hij zijn gezin en groeiden de kinderen op.
Zijn gezondheid werd de laatste tijd zwakker.
Op vrijdag 5 april vond het afscheid plaats, de heer Schut werd vervoerd met een loopkoets naar de Kruiskerk.
Historische context: Pieter Bakker Schut en stedelijke planning
It is impossible to study the history of Dutch public housing and urban planning in the twentieth century without repeatedly coming across the name Pieter Bakker Schut.
From 1904 onwards, he was chairman of the Sociaal-Technische Vereeniging van Democratische Ingenieurs en Architecten (STV, Social-Technical Society of Democratic Engineers and Architects) and from 1918 a member of the board of the Nederlands Instituut voor Volkshuisvesting (NIV, Netherlands Institute of Housing).
In that same year he was appointed director of the Dienst Stadsontwikkeling en Volkshuisvesting (DSV, Department of Urban Planning and Public Housing) in The Hague.
Unlike many of his contemporary directors of municipal urban planning departments, he was neither a designer nor an academic.
His career unfolded at the interface between practical work and the systematization and professionalization of urban planning as an autonomous discipline.
His role in this period of transition was one of directing and inspiring.
As such, Bakker Schut’s main significance for Dutch urban planning lies in what much later came to be regarded as a form of management.
Recent decades have seen the publication of detailed studies of several urban planners and researchers, such as the biographies of T.K. Van Lohuizen (Arnold van der Valk, 1990), C. van Eesteren (Vincent van Rossem, 1993) en W.G. Witteveen (Noor Mens, 2007).
Although more than one publication mentions Pieter Bakker Schut as an influential figure, hij heeft nooit een studie als hoofdonderwerp gehad.
This article examines Bakker Schut’s career as a manager in urban planning.
The emphasis is on the positions he held in the aforementioned bodies and his contributions to the main themes of the Woningwet (National Housing Act): public housing (1901), urban planning (1921) en regional planning (1931).
The aim of this biographical sketch is to draw attention to a neglected aspect of the evolution of Dutch urban planning, and at the same time provide the initial impetus for further research into Bakker Schut.
Het archief van de STV bevindt zich in het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG).
De statuten van de vereniging bevinden zich niet in het archief.
De doelstellingen van de STV werden gepubliceerd in De Ingenieur 19 (1904), 584.
P. Bakker Schut e.a., Adres der Sociaal- Technische Vereeniging van Demokratische Ingenieurs en Architecten: Wetsontwerp Hooger Onderwijs, januari 1905.
Sociaal-Technische Vereeniging van Democratische Ingenieurs en Architecten, Adres in zake herziening der Woningwet, Rotterdam 1907.
Sociaal-Technische Vereeniging van Democratische Ingenieurs en Architecten, Herziening der Woningwet, Amsterdam 1912.
Bakker Schut was tevens lid van de Stedenbouwkundige raad van het NIVS, gedelegeerd lid van het Bestuur van de Stichting Centraal Woningbeheer; commissaris van de N.V. Haagse Bouwmaatschappij (HABO); commissaris van de N.V. Ockenburg; commissaris van de N.V. Meer en Bosch; lid van de Rijkscommissie van Overleg voor de Wegen; lid van de Wegencommissie van de ANWB; en president-commissaris van de Onderlinge Brandverzekering Maatschappij Neerlandia.
Redactie, ‘Overlijden Ir. P. Bakker Schut’, Tijdschrift voor Volkshuisvesting en Stedebouw 33 (1952) 11, 149.
Interne notities, referenties aan bouw- en woningwet gerelateerde concepten uit 1900-1940 worden genoemd ter contextualisering van zijn rol.
In dit fragment wordt verwezen naar genealogische bestaanslijnen van het Schut-geslacht en de verbindingen met Dordrecht en Rotterdam.
Gegevens: De aanname over de politieke betrokkenheid van Bakker Schut is gebaseerd op contact dat de auteur in 2012 had met de kleindochter van Pieter Bakker Schut, Sonja van der Gaast- Bakker Schut.
Zij benadrukte dat haar grootvader geen fanatieke partijman was.
Zij was zelf wel actief lid van een politieke partij en had dus enige kennis van partijpolitiek.
Bakker Schut wordt daarnaast nauwelijks genoemd in publicaties over de SDAP en Albarda.
Het levensverhaal van Gerrit Schut uit Rotterdam geeft aan dat het gezin tussen 1904 en 1923 uit negen kinderen bestond, zes dochters en drie zonen.
Gerrit jr is het zevende kind en de derde zoon.
Als beroep staat kantoorbediende vermeld maar er staat ook een aantekening bij zijn naam: hij reist voor de Rijn-Engelandlijn in Duitsland, België en Engeland.
Historische gebeurtenissenGeboortedag 30 oktober 1844.
Geboortedag 30 oktober 1844; De temperatuur op 30 oktober 1844 lag rond de 8,0 °C; De wind kwam overheersend uit het oosten.
Typering van het weer: half bewolkt.
Er staan daarna diverse notities en verwijzingen naar literatuur op basis van genealogische bronnen en oude archieven.