Huis van eb en vloed van de Engelse Sarah Maine was mijn eerste kennismaking met deze schrijver. Het is ook het eerste fictie debuut van haar. Ik kreeg de kans om dit boek te lezen dankzij een winactie van Hebban. Het boek vertelt het verhaal van Harriet die in 2010 afreist naar de Hebriden. Ze heeft daar een oud huis geërfd genaamd Bhalla house. Het is een compleet vervallen huis in de ruige natuur van de Hebriden. Ze heeft het plan om het huis totaal te renoveren en er een mooi hotel/spa resort van te maken. Via allerlei hoofdstukken die zich afspelen in de geschiedenis kom je achter het verhaal van Beatrice Blake die rond 1910 in Bhalla House verbleef samen met haar man. Als Harriet vervolgens ook nog een aantal dagboeken vindt, kom je steeds meer te weten over de geschiedenis van de mensen die er toentertijd woonden en dit bijzondere huis op een afgelegen eiland, wat door de vloed soms is afgesneden van de rest van het eiland. Het verhaal speelt zich af tegen de ruige natuur van de Schotse Hebriden en hierdoor waan je, je helemaal op deze mooie, maar ruige eilanden. Het boek vertelt een boek prachtig verhaal waar je helemaal in wordt meegezogen. Je bent benieuwd wat zich op deze mooie maar vervallen plek in het verleden allemaal heeft afgespeeld en wanneer je leest over het verleden ben je benieuwd met wie het nu eigenlijk niet goed is afgelopen. Maine beschrijft de sfeer van het eiland heel goed en gedetailleerd waardoor je, je goed kan voorstellen hoe het er daar op deze plek uit moet heeft gezien. Het verhaal blijft boeien tot het einde. Dit boek van Ed Franck vertelt het verhaal van Manouk, een meisje van zestien jaar, dat een ongelukkige thuissituatie heeft. Haar ouders leven wel samen, maar voelen geen liefde meer voor elkaar. Hierdoor zijn er vaak spanningen thuis en heerst er een kille sfeer. Manouk kan er niet meer tegen en grijpt elk excuus aan om zoveel mogelijk tijd van huis door te brengen. De plaats waar ze het liefst naartoe gaat is de oude abdij. Hier kan ze naar hartenlust dromen en haar gevoelens neerschrijven in haar schrift. Op een gegeven moment leert ze daar de jonge, knappe Arne kennen en hoewel ze moeite heeft zich open te stellen voor anderen, wordt ze stilaan verliefd op hem. Wat de tijd betreft, krijgt de lezer geen precies jaartal, maar hij kan uit een paar zinnen wel afleiden dat het zomervakantie is, bijvoorbeeld: “Je gaat toch nog naar school? Welke?” - “Naar het laatste jaar van het lyceum, na de vakantie”. Er zijn verschillende soorten ruimten terug te koppelen aan het verhaal. Ten eerste speelt het verhaal zich af in een geografische ruimte, al krijgt de lezer enkel een omschrijving van de buurt waarin Manouk woont zonder ergens een straatnaam te noemen. Ook maakt Ed Franck gebruik van een symbolische ruimte, namelijk de abdij. Een abdij wordt over het algemeen gekenmerkt door de mystiek, de natuur en de stilte en dat is nu precies wat Manouk nodig heeft. Het hoofdthema van dit verhaal gaat over de jongere die op zoek is naar zijn eigen identiteit. Het verhaal legt heel hard de nadruk op de gevoelens en gedachten van Manouk. De lezer komt alles over haar te weten, omdat zij haar gedachten en gevoelens in haar dagboek neerschrijft. Opvallend is ook de psychologische groei die het hoofdpersonage doormaakt. Aanvankelijk is Manouk een gesloten meisje. Ze deelt haar gevoelens alleen met zichzelf. De komst van Arne brengt hier echter verandering in, want Manouk bloeit stilletjes aan open en durft haar gevoelens met Arne te delen, al krijgt ze vaak het deksel op de neus. Het boek op zich is zeker niet slecht, al is het niet het genre dat ik graag lees. Het is een boek dat gericht is op de leefwereld van tieners en de problemen die zij vaak ervaren. Deze periode ligt in mijn eigen leven al even achter me en ik vind het moeilijk om me hier in terug te vinden. Ik vermoed dat als ik het boek op zestienjarige leeftijd gelezen had, ik het een betere score had gegeven. Bovendien schrijft Ed Franck in een zeer poëtische taal die ik niet altijd even goed begrijp. Op zich heel mooi verwoord, maar soms vraag ik me dan wel af of dit echt nodig is. Wat ik wel heel mooi aan het boek vind, zijn de plaatsbeschrijvingen. Het kostte me weinig moeite om me de plaatsen voor de geest te halen. De abdij in al zijn rust en schoonheid zou ook voor mij een plaats zijn waar ik graag zou willen vertoeven. Ook het ‘huis van eb en vloed’ heeft Ed Franck zeer treffend uitgewerkt. Ik moest hierbij onwillekeurig aan het begijnhof in Lier denken. Kortom vond ik het wel een goed verhaal, maar het is niet het boek dat ik zou ontlenen in de bibliotheek, vandaar dat ik het slechts twee sterren heb gegeven. Ik besef echter al te goed dat dit boek tot het young adultgenre behoort en dat er een breed publiek voor te vinden is. Zo leent dit boek zich perfect om in een klas te bepreken. Sommige tieners zullen zich heel gemakkelijk in de situatie herkennen, andere leerlingen zullen het dan weer niets vinden. Bhalla House, gelegen op de Schotse Hebriden, behoort al generaties lang tot de - verre - familie van Harriet. Zij is net aangekomen op het eiland als er onder de vloer van het huis menselijke resten worden aangetroffen. Hetty vindt oude dagboeken en brieven en ze ontdekt dat aan het begin van de twintigste eeuw het huis bewoond werd door de schilder en naturalist Theodore Blake en zijn vrouw Beatrice. 'Huis van eb en vloed' bestaat uit twee verhaallijnen. Eén speelt zich af in 2010 en de andere in 1910. In het verhaal van 2010 leren we Hetty kennen. Haar plannen voor Bhalla House worden door de lokale bewoners aldaar niet in dank afgenomen en ze ondervindt flinke tegenwerking. Het verhaal dat zich afspeelt in 1910 verteld over Beatrice en haar leven met Theo. Op de een of andere manier duurde het even voordat dit verhaal mij te pakken kreeg. Maar toen het eenmaal zover was, kon ik het boek ook niet meer wegleggen. In de vele gebeurtenissen die zich afspelen is voortdurend een sluimerende spanning aanwezig en de beeldende en sprekende schrijfstijl laten je alles van dichtbij meemaken. Het strand, de zee en alles eromheen wordt zo beschreven dat je helder beeld krijgt van de omgeving waar alles zich afspeelt. Het leven van Beatrice ziet er erg triest uit en straalt veel eenzaamheid uit. Een personage waar ik medelijden mee had en ik hoopte dat voor haar het tij zou keren. Op een gegeven moment kiest ze heel even voor zichzelf en voor de liefde, maar dit zal helaas niet datgene brengen waar ze zo naar verlangd. In het boek wordt al snel duidelijk gemaakt waarom Theo zich op een bepaalde manier gedraagt maar voor Beatrice zal dit lang een raadsel blijven. ‘Hij had bij aankomst opgetogen geleken, verrukt om hier te zijn en ze had hem naar het strand zien lopen en daarna met de zoon van de rentmeester zien praten. Maar ze was zich bewust geworden van zijn stemmingen hier. De spanning in 'Huis van eb en vloed' zat hem ook in het feit dat ik voortdurend benieuwd was wanneer er eindelijk open kaart zou worden gespeeld. En wanneer het bekend zou worden van wie de gevonden menselijke resten waren. Huis van eb en vloed is Sarah’s fictiedebuut. Als archeologe schreef ze wel al veel non-fictie maar dit boek is dus in feite een debuut. Op de één of andere manier vond ik het boek er eerder non-fictie dan fictie uitzien en dat maakte dat mijn leeshonger niet werd aangewakkerd. Toen ik begon te lezen bleek het een heel gedetailleerd boek te zijn dat zicht afspeelt in 2010 en in 1910 én vaak gaat het over een nog vroeger verleden. Toen ik eenmaal in het verhaal zat las het boek als een trein. Het verhaal begint met Harriet Deveraux (Hetty) die na het overlijden van haar ouders Bhalla House erft. Een huis dat zich op de Schotse Hebriden bevindt en al generaties lang in haar familie is. Het verhaal van Bhalla House in 1910 is het verhaal van schilder Theodeore (Theo) Blake en zijn vrouw Beatrice. Bhalla House staat in een kleine gemeenschap die toen en nu nog steeds heel besloten is. In die 100 jaar blijkt er veel veranderd maar is ook veel hetzelfde gebleven. De levens van Theo en Beatrice blijken belangrijke overeenkomsten te hebben met de levens van bijvoorbeeld Hetty en James. Dat alles maakt dit verhaal rijk en boeiend en fascinerend om te lezen. Hetty vertrekt na het overlijden van haar ouders naar de Schotse Hebriden waar een erfenis van haar familie staat dat een lugubere verrassing bergt. Bhalla House is een oud, statig huis in verval dat gebouwd is op een eiland. De getijden geven het huis de naam: Het huis van eb en vloed. Met vloed is het huis afgezonderd van het eiland en is het een baken in de zee. Als Hetty aankomt treft ze het huis in extreem vervallen staat aan, haar plannen om er een hotel van te maken met bijbehorende golfbanen en jachtgebieden lijken een verre toekomstdroom. Maar met de vondst van een lijk onder het huis worden alle plannen van tafel geveegd. Sarah Main weeft twee tijdvakken door elkaar, 1910 en 2010 zijn de belangrijke jaren in dit boek. De vondst van het lijk heeft met het familieverhaal van 100 jaar geleden te maken. De overgrootvader van Hetty was een beroemd schilder die samen met zijn vrouw Beatrice intrek nam in Bhalla House. De verlaten plek van het huis zorgde er al snel voor dat beide partners van elkaar vervreemden. Theodore Blake, de man van Beatrice veranderde langzaam in een eenzame schilder en sloot Beatrice buiten. Er kwam een derde man in de picture en hij bleek van grote invloed te zijn op de verstandshouding. Hetty komt achter het familieverhaal door oude foto's en brieven en door de verhalen van de eilandbewoners. In Het Huis van Eb en Vloed worden er romantische beelden geschetst van een Schots eiland met een vervallen landhuis met een duister verhaal. Je moet je als lezer soms door de langdradige beschrijvingen en enigszins saaie schrijfstijl heen worstelen. Het duurt even voordat je in het verhaal gezogen wordt maar als je er eenmaal in zit wil je ook zo snel mogelijk zo veel mogelijk hints krijgen. Wie is het lijk en hoe is het onder het huis terecht gekomen? Het blijkt uiteindelijk niet heel moeilijk op te lossen te zijn aangezien er maar een paar personages in het verhaal zijn. Het Huis van Eb en Vloed, het debuut van de Canadese archeologe Sarah Maine, is vermakelijk maar in mijn ogen niet geweldig. Het idee is goed, maar aan de uitwerking had nog wel wat gesleuteld mogen worden. ISBN 9789400506664 Uitgever A.W. A.W. Na het overlijden van haar ouders reist Harriet Devereux naar de Hebriden. Daar staat Bhalla House: al generaties lang in haar verre familie. Via oude dagboeken en brieven die ze vindt, ontdekt Harriet dat aan het begin van de twintigste eeuw Beatrice Blake in het huis woonde, een jonge aristocrate die pas getrouwd was met de gevierde schilder en naturalist Theodor Blake. Een erg gelukkig huwelijk lijkt het niet te zijn geweest. Dit debuut doet denken aan Daphne du Maurier’s Rebecca. Ze schrijft haar gevoelens en gedachten op in een schrift dat ze bijna altijd bij haar heeft. Zo merk je dat Manouk veel nadenkt over haar leven. Ze wandelt vaak in de omgeving van een abdij, waar ze goed kan nadenken. Op een dag leert ze daar de fotograaf Arne kennen. Hij woont in een huisje vlakbij de abdij. Zijn huisje heet ‘Het Huis van Eb en Vloed’, zo staat het boven de deur. Beiden hebben een moeilijk karakter, zowel Manouk als Arne. Manouk heeft het moeilijk thuis: haar ouders hebben problemen, maar ze willen er niet over praten, met niemand. Manouk beschrijft de situatie tussen haar ouders met enkele mooie anekdotes, zoals: ‘ Mensen die niet écht met elkaar praten, dwalen rond in ruimtes zonder uitgangen. Ze probeert ook aarzelend een band met Arne op te bouwen, wat niet altijd even goed lukt. Arne wil namelijk niet over zijn problemen praten. Die problemen hebben te maken met zijn broer Jeroen. Enkele jaren geleden vroeg de vriendin van Jeroen aan Arne om naaktfoto’s te nemen van haar. Jeroen was verschrikkelijk jaloers en het kwam tot een ruzie tussen Arne en Jeroen. Arne daagde Jeroen uit de foto’s en negatieven te komen halen op een balk van ongeveer 4 meter hoog in de schuur bij de abdij. Jeroen had echter hoogtevrees en viel van de balk. Nu zit hij in een rolstoel. Als Manouk erover begint te praten wordt hij woedend of hij luistert niet meer. Maar op een dag is Arne verdwenen. Manouk vindt het verschrikkelijk dat Arne weg is, maar ze is tegelijk opgelucht. Opgelucht, omdat Arne haar zou hebben meegesleurd in zijn problemen en zijn depressieve gevoelens of in een zwart gat, zoals in het boek wordt gezegd. Nu kan ze haar eigen weg gaan zonder hem. Dit is een mooi verhaal dat zich in het heden afspeelt. Zomervakantie. Manouk is 17 en loopt wat verloren. Van vakantie genieten is moeilijk als je ouders elkaar nog maar nét kunnen uitstaan. Geen echte vrienden hebben helpt natuurlijk ook niet. En Arne dan? Wat verraden zijn foto’s van wat hij niet kan zeggen? Welk drama verbergt hij? Sweet 17… Het leven is niet altijd makkelijk. Manouk schrijft haar diepste gevoelens op in haar schrift. Ontdek samen met Manouk wat het leven te bieden heeft. Kan dat: een ander leven leiden dan dat van je ouders? En wat als je verliefd wordt? Moeilijk? Kun je de liefde leren? Ik ben er nog niet klaar voor, voel ik. De wijn staat klaar, maar het feest is nog veraf. Misschien komt Arne te vroeg. Of kom ik te vroeg in zijn leven. Dit boek van Ed Franck vertelt het verhaal van Manouk, een meisje van zestien jaar, dat een ongelukkige thuissituatie heeft. Haar ouders leven wel samen, maar voelen geen liefde meer voor elkaar. Hierdoor zijn er vaak spanningen thuis en heerst er een kille sfeer. Manouk kan er niet meer tegen en grijpt elk excuus aan om zoveel mogelijk tijd van huis door te brengen. De plaats waar ze het liefst naartoe gaat is de oude abdij. Hier kan ze naar hartenlust dromen en haar gevoelens neerschrijven in haar schrift. Op een gegeven moment leert ze daar de jonge, knappe Arne kennen en hoewel ze moeite heeft zich open te stellen voor anderen, wordt ze stilaan verliefd op hem. Wat de tijd betreft, krijgt de lezer geen precies jaartal, maar hij kan uit een paar zinnen wel afleiden dat het zomervakantie is, bijvoorbeeld: “Je gaat toch nog naar school? Welke?” - “Naar het laatste jaar van het lyceum, na de vakantie”. Er zijn verschillende soorten ruimten terug te koppelen aan het verhaal. Ten eerste speelt het verhaal zich af in een geografische ruimte, al krijgt de lezer enkel een omschrijving van de buurt waarin Manouk woont zonder ergens een straatnaam te noemen. Ook maakt Ed Franck gebruik van een symbolische ruimte, namelijk de abdij. Een abdij wordt over het algemeen gekenmerkt door de mystiek, de natuur en de stilte en dat is nu precies wat Manouk nodig heeft. Het hoofdthema van dit verhaal gaat over de jongere die op zoek is naar zijn eigen identiteit. Het verhaal legt heel hard de nadruk op de gevoelens en gedachten van Manouk. De lezer komt alles over haar te weten, omdat zij haar gedachten en gevoelens in haar dagboek neerschrijft. Opvallend is ook de psychologische groei die het hoofdpersonage doormaakt. Aanvankelijk is Manouk een gesloten meisje. Ze deelt haar gevoelens alleen met zichzelf. De komst van Arne brengt hier echter verandering in, want Manouk bloeit stilletjes aan open en durft haar gevoelens met Arne te delen, al krijgt ze vaak het deksel op de neus. Het boek op zich is zeker niet slecht, al is het niet het genre dat ik graag lees. Het is een boek dat gericht is op de leefwereld van tieners en de problemen die zij vaak ervaren. Deze periode ligt in mijn eigen leven al even achter me en ik vind het moeilijk om me hier in terug te vinden. Ik vermoed dat als ik het boek op zestienjarige leeftijd gelezen had, ik het een betere score had gegeven. Bovendien schrijft Ed Franck in een zeer poëtische taal die ik niet altijd even goed begrijp. Op zich heel mooi verwoord, maar soms vraag ik me dan wel af of dit echt nodig is. Wat ik wel heel mooi aan het boek vind, zijn de plaatsbeschrijvingen. Het kostte me weinig moeite om me de plaatsen voor de geest te halen. De abdij in al zijn rust en schoonheid zou ook voor mij een plaats zijn waar ik graag zou willen vertoeven. Ook het ‘huis van eb en vloed’ heeft Ed Franck zeer treffend uitgewerkt. Ik moest hierbij onwillekeurig aan het begijnhof in Lier denken. Kortom vond ik het wel een goed verhaal, maar het is niet het boek dat ik zou ontlenen in de bibliotheek, vandaar dat ik het slechts twee sterren heb gegeven. Ik besef echter al te goed dat dit boek tot het young adultgenre behoort en dat er een breed publiek voor te vinden is. Zo leent dit boek zich perfect om in een klas te bepreken. Sommige tieners zullen zich heel gemakkelijk in de situatie herkennen, andere leerlingen zullen het dan weer niets vinden.
Two verhaallijnen, één mysterie en een eilandgevoel
Bhalla House, gelegen op de Schotse Hebriden, behoort al generaties lang tot de - verre - familie van Harriet. Zij is net aangekomen op het eiland als er onder de vloer van het huis menselijke resten worden aangetroffen. Hetty vindt oude dagboeken en brieven en ze ontdekt dat aan het begin van de twintigste eeuw het huis bewoond werd door de schilder en naturalist Theodore Blake en zijn vrouw Beatrice. 'Huis van eb en vloed' bestaat uit twee verhaallijnen. Eén speelt zich af in 2010 en de andere in 1910. In het verhaal van 2010 leren we Hetty kennen. Haar plannen voor Bhalla House worden door de lokale bewoners aldaar niet in dank afgenomen en ze ondervindt flinke tegenwerking. Het verhaal dat zich afspelen in 1910 verteld over Beatrice en haar leven met Theo. Op de een of andere manier duurde het even voordat dit verhaal mij te pakken kreeg. Maar toen het eenmaal zover was, kon ik het boek ook niet meer wegleggen. In de vele gebeurtenissen die zich afspelen is voortdurend een sluimerende spanning aanwezig en de beeldende en sprekende schrijfstijl laten je alles van dichtbij meemaken. Het strand, de zee en alles eromheen wordt zo beschreven dat je helder beeld krijgt van de omgeving waar alles zich afspeelt. Het leven van Beatrice ziet er erg triest uit en straalt veel eenzaamheid uit. Een personage waar ik medelijden mee had en ik hoopte dat voor haar het tij zou keren. Op een gegeven moment kiest ze heel even voor zichzelf en voor de liefde, maar dit zal helaas niet datgene brengen waar ze zo naar verlangd. In het boek wordt al snel duidelijk gemaakt waarom Theo zich op een bepaalde manier gedraagt maar voor Beatrice zal dit lang een raadsel blijven. ‘Hij had bij aankomst opgetogen geleken, verrukt om hier te zijn en ze had hem naar het strand zien lopen en daarna met de zoon van de rentmeester zien praten. Maar ze was zich bewust geworden van zijn stemmingen hier. De spanning in 'Huis van eb en vloed' zat hem ook in het feit dat ik voortdurend benieuwd was wanneer er eindelijk open kaart zou worden gespeeld. En wanneer het bekend zou worden van wie de gevonden menselijke resten waren. Huis van eb en vloed is Sarah’s fictiedebuut. Als archeologe schreef ze wel al veel non-fictie maar dit boek is dus in feite een debuut. Op de één of andere manier vond ik het boek er eerder non-fictie dan fictie uitzien en dat maakte dat mijn leeshonger niet werd aangewakkerd. Toen ik begon te lezen bleek het een heel gedetailleerd boek te zijn dat zicht afspeelt in 2010 en in 1910 én vaak gaat het over een nog vroeger verleden. Toen ik eenmaal in het verhaal zat las het boek als een trein. Het verhaal begint met Harriet Deveraux (Hetty) die na het overlijden van haar ouders Bhalla House erft. Een huis dat zich op de Schotse Hebriden bevindt en al generaties lang in haar familie is. Het verhaal van Bhalla House in 1910 is het verhaal van schilder Theodeore (Theo) Blake en zijn vrouw Beatrice. Bhalla House staat in een kleine gemeenschap die toen en nu nog steeds heel besloten is. In die 100 jaar blijkt er veel veranderd maar is ook veel hetzelfde gebleven. De levens van Theo en Beatrice blijken belangrijke overeenkomsten te hebben met de levens van bijvoorbeeld Hetty en James. Dat alles maakt dit verhaal rijk en boeiend en fascinerend om te lezen. Hetty vertrekt na het overlijden van haar ouders naar de Schotse Hebriden waar een erfenis van haar familie staat dat een lugubere verrassing bergt. Bhalla House is een oud, statig huis in verval dat gebouwd is op een eiland. De getijden geven het huis de naam: Het huis van eb en vloed. Met vloed is het huis afgezonderd van het eiland en is het een baken in de zee. Als Hetty aankomt treft ze het huis in extreem vervallen staat aan, haar plannen om er een hotel van te maken met bijbehorende golfbanen en jachtgebieden lijken een verre toekomstdroom. Maar met de vondst van een lijk onder het huis worden alle plannen van tafel geveegd.