Bij het woord kakhiel denken de meeste mensen tegenwoordig aan een internetfenomeen, vooral bekend om de flauwe grappen die via sociale media veelvuldig worden gedeeld.
Vaak gaat het om foto’s waarbij absurde teksten zijn geplaatst.
Dankzij de anonieme internetkomiek is het woord kakhiel dus bekend geworden bij een breed publiek.
Lange tijd was kakhiel een vrij bekend scheldwoord, vooral gebruikt om schooiers en wat armoedige figuren mee te beschimpen.
Met kakhielen lopen werd zo een aanduiding voor mensen die er vrij armoedig bij liepen.
Zo lezen we in een klucht van G.H.
Voor die tijd was het woord echter ook al bekend, als aanduiding voor een te ver achteruit staande hiel van een rund.
De hiel van zo’n rund stond dusdanig verder naar achteren dat het dier zich geregeld bevuilde.
Bij het poepen viel de drek vaak op deze hiel, letterlijk een ‘kakhiel’ dus.
Vast geen toeval dat de internetkomiek het oude woord als ‘artiestennaam’ aannam.
De woordspelingen en grappen van de komiek kunnen immers makkelijk als ‘schijtlollig’ worden getypeerd.
Als je van gortdroge humor houdt, heb je aan internetsensatie Kakhiel een goede.
Hij is een even hilarische als besmettelijke ziekte.
Naast het Kakhiel-boek ("Leuk voor in bad, op de WC of in Center Parcs ofzo"), tv-debuut, een maandelijkse pagina in de Playboy en een eigen Kakhiel-app, is hij zaterdag 22 september eindelijk ook live te aanschouwen: op Weekender, te Amsterdam.
Hoi Kakhiel. Hoi.
Het begon in groep 8 toen ik twaalf was.
TToen ging ik altijd samen met een vriendje gezichten uit tijdschriften scheuren en daar gingen we dan samen keihard om lachen.
Om hoe die mensen keken.
Meestal waren het van die actiefoto's uit de Voetbal International.
Toen is denk ik een beetje mijn liefde voor mensen die rare gezichten trekken op foto's ontstaan.
Later toen ik een computer kreeg, ben ik daar tekstballonnetjes bij gaan zetten omdat ik heel vaak niets te doen had.
Van heel lang geleden.
Het is een oud-Hollands scheldwoord en het betekent zoiets als schooier of armoedzaaier.
Niet dat ik dat ben of zo maar ik vond het wel een leuk woord want het heeft maar twee lettergrepen en is gemakkelijk te onthouden.
Je houdt veel mensen van hun werk met je stripjes.
Nee, dat valt wel mee.
Het is echt een vrijetijdsding voor me.
Zoals andere mensen graag televisie kijken of een boek lezen.
Op het feit dat ik al 4 jaar lang mijn fiets op slot zet in Amsterdam met een slot dat het eigenlijk niet eens echt doet (je trekt 'm zo open) en dat hij nog steeds niet is gestolen.
Het is een soort placebo slot.
Ik vind 'inspiratie' altijd een beetje een abstract begrip.
Kan ik niet concreet benoemen.
Dus ik denk gewoon alles. Alles wat je ziet, hoort en meemaakt verwerk je in de dingen die je maakt, doet en droomt.
Vraag maar aan Dr. Phil.
Maar ik merk wel vaak dat ik 's avonds en 's nachts veel productiever ben dan overdag.
Dus misschien is de nacht wel een inspiratie.
Dat zwarte heelal waar je dan in kijkt.
Ja, ik denk het wel want als ik in het donker in bed lig met mijn ogen open zie ik ook helemaal niets en dan komen er ook altijd allemaal dingen in me op.
Dus ik denk dat ik wel veel inspiratie haal uit niets zien.
Nee.
Maar ik heb wel een expositie 22 september in De Bunker in Amsterdam (NDSM terrein) die begint vanaf 17:00 en duurt tot een uur of 23:00.
Het is georganiseerd door Weekender en De Foutmijn gaat het podium verzorgen dus er is ook hele goede live muziek.
Ben jij ook geïnfecteerd door Kakhiel?
Wil jij na het lezen van dit (zeer) bescheiden interview meer zien?
Door hem kunnen we een tijdschrift als de Kampioen niet meer openslaan zonder tekstballonnen bij de foto’s te verwachten.
Een vrouw met makkelijke schoenen en dito rugtas loopt ergens in de duinen.
Kakhiel zet boven de foto: ‘Halverwege de fietstocht schoot het Dineke ineens te binnen’, en in het tekstwolkje bij haar hoofd: ‘Ah shit! Een vrouw in fleecetrui zit aan een tafel. Vraagt iemand buiten de foto: ‘Wil je suiker in de koffie?’
‘Ach wel nee joh, flikker ’t er maar naast. Ik ruim het zo wel op.’
Een foto met twee mannen op kantoor, in een sollicitatiegesprek.
De met tekstballonnen bewerkte foto’s van Kakhiel lezen als de grappen van die flauwe oom om wie je toch elke keer weer moet lachen.
Droog, grof, en gevat.
Zijn humor werkt om twee redenen.
Eén: in de plaatjes zitten sterke contrasten die vervreemdend werken - een vloekende opa, een botte opmerking van een verliefd kijkende vrouw.
En twee: al het gezegde wordt letterlijk genomen - en had je als lezer dus ook zelf kunnen bedenken, of je hebt het bedacht maar ook het fatsoen het niet te zeggen.
Kakhiel neemt niets serieus.
De bewust krakkemikkig gephotoshopte ballonnetjes horen daarbij.
Ziehier de handtekening van Kakhiel.
Hij wil anoniem blijven.
Kakhiel betekent armoedzaaier.
Lachen, vond hij.
“En toen heb ik besloten om mezelf niet bekend te maken.
Dat bevalt nog steeds.
Komende zondag komt - dit mogen we nog wel opschrijven - de boomlange kerel uit Den Haag van ergens begin dertig eenmalig met een tv-programma voor de VPRO.
Hij maakte vier afleveringen van Vriende voor NPO3Lab, een soort online kweekvijver van de publieke omroep, en die zijn nu samengevoegd voor televisie.
Vriende gaat over de 50-jarige Patrick die met Joop, Willem en Arie een sitcom probeert te maken om zijn doodzieke moeder (zuurstofslangetje in de neus, peuk in de mond) aan het lachen te krijgen.
De muur van een Haags achterbuurttuintje is het décor, op de bank ervoor zitten de drie vrienden die zelden doen wat regisseur Patrick ze opdraagt.
“De VPRO benaderde me vorig jaar met de vraag of we iets leuks konden doen.
Ik had al een beetje tv gemaakt.
Een clip voor Gers Pardoel en filmpjes voor Veronica.
Eerst bedacht ik een flauwe sitcom over drie mannen van zestig die nog in de brugklas zaten omdat ze veertig keer waren blijven zitten of zo, maar na drie grappen had ik het wel gehad.
Samen met Noël Loozen, vriend en filmregisseur, hebben we deze scripted reality serie bedacht.
“Het is meer een vertakking.
Als mijn naam niet bij de aftiteling had gestaan dan had je waarschijnlijk niet verwacht dat het van mij zou zijn.
Daar heb ik van tevoren niet erg over nagedacht.
Maar ja, ik hoop dat ik een nieuwe doelgroep aanboor.
“Nee hoor, maar er zitten nu best veel lange droge stukken in.
De volgende keer zou ik met meerdere camera’s willen draaien.
Ook heb ik het belang van timing en acteerwerk onderschat.
Want ik vond mijn script best wel goed en iedereen moest er ook om lachen, maar hoe het er dan uiteindelijk op beeld uitziet, dat heeft weer met hele andere krachten te maken.
Op de paar foto’s die van Kakhiel op internet circuleren staat hij in een anoniem ruimtepak, hier aan de koffie in een café in hartje Amsterdam schuift hij wat op en neer op zijn stoel, strijkt hij door zijn haar en kijkt constant op zijn telefoon.
Hij heeft zo nog een andere afspraak.
Kakhiel is druk en wat ongemakkelijk.
Hooggesloten oversized donkerblauw overhemd, grijs-witte Nikes.
Niet de verwarde kunstenaar die je misschien zou verwachten, maar zeker ook geen snelle reclameman.
Voordat hij fulltime Kakhiel werd, werkte hij bij een Amsterdams reclamebureau als copywriter.
Te veel haantjesgedrag, oordeelt hij nu.
“Mensen die het beste konden lullen, kwamen het verst.
De humor ontstond in zijn geboortedorp, ergens in het oosten van het land.
Daar was niets te doen en samen met een groepje vrienden ging Kakhiel chillen, “een beetje blowen, beetje biertjes drinken” en droge grappen vertellen.
Kwajongens.
Op de middelbare school kladde hij al zijn O’Neill agenda vol en toen hij nog jonger was, knipte hij met een vriendje hoofden uit de Voetbal International om er rare uitdrukkingen bij te verzinnen.
Later, toen de site hiphopinjesmoel.com opriep grappige bijschriften bij foto’s te maken, deed hij elke keer mee.
“In 2012 werd ik gebeld door een paar jongens uit Amsterdam die voor mij een app hadden gebouwd.
Zo’n vijfduizend heeft er hij nu in totaal.
Af en toe gooit hij er een oude tussen, “niemand die het merkt”.
In zijn hoogtijdagen - zo rond 2013 - had hij meer dan 200.000 volgers en dat is sindsdien langzaam opgeklommen tot de huidige 233.000.
Kakhiel kent zijn cijfers.
“Mijn grootste doelgroep zijn nu de 14 en 15-jarigen.
(1980+) (ook: door het dak gaan) (jeugd) zijn zelfbeheersing verliezen; in grote mate opgewonden raken van iets (bijv. muziek); een intense ervaring beleven.
Oorspronkelijk gesignaleerd in jeugdige kringen, maar daar is ze tegenwoordig al passé en vervangen door een meer verkorte vorm: dakken.
Dak in de betekenis van `hoofd, kop' is niet nieuw.
Vgl. bijv. de zegswijze ‘op zijn dak krijgen’ (verwijten en beschuldigingen naar het hoofd geslingerd worden).
In marineslang komt dak in de zin van `hoofd' frequent voor, vooral in de zinswending ‘pijn in z'n dak hebben’.
Soms versterkt tot 'uit zijn dakpan gaan'.
Zie ook: dak*; het dak gaat eraf.
• Zij moeten uit hun dak kunnen gaan, zij moeten kunnen pogoën op de vulkaan.
• Toen in januari '76 de eerste Ramones-plaat uitkwam ging ik helemaal uit mijn dak.
• Door dat soort dingen ga ik uit mijn dak van woede.
• Tot diep in '42 gaat de Berlijnse swingjeugd uit z'n dak op de `hot' klanken van swingbands uit de Lage Landen. (J.A.
• Die junk was uit zijn dak gegaan en had met een mes een heel rek regenjassen toegetakeld. (Leon de Winter: SuperTex.
• `Wauw!,' zei Dapper, kuchend als zijn autootje die morgen.
• Die zaal was een orkaan van geluid. Fantastisch, ik ging helemaal uit mijn dak.
• Ik weet wel wat ik ga doen: ik ga me helemaal in andere kleren steken, ik ga op tangoles, ik ga een cursus Portugees doen, ik ga helemaal uit mijn dak.
• (Boudewijn Büch: De bocht van Berkhey.
• Het publiek ging uit z’n dak. (J.A. Deelder: Angel Eyes.
• ’k Ga volledig uit mijn dak, ’k buk mij om mijn sigaret op te rape… (Luuk Gruwez: De maand van Marie.
• Wat is dansen eigenlijk makkelijk! Je moet gewoon uit je dak gaan alsof je net gescoord hebt. (Jan Eilander: Rafael.
• Gelukkig was hij helemaal uit zijn dak van de coke, dus hij sloeg een paar keer mis en viel op de grond. (Cindy Hoetmer: Het beest in Daisy.
• En néé, ik hoef niet te zien hoe anderen al schreeuwend en zwetend uit hun dak gaan onder leiding van Tony. (Rita Spijker: Kreukherstellend.
• Het plan is dat we naar Berlijn rijden om daar compleet uit ons dak te gaan. (Kees van Nieuwkerk: Het is weer raak met Kees en Sjaak.
• Het testbeeld heeft plaatsgemaakt voor beelden van Roos en Naat, die uit hun dak gaan op Time of my Life. (Gerwin van der Werf: Schooldagen.
• In haar fleurige paardenbloemenjurk ging zij volledig uit haar dak. (Maarten Spanjer: Spanjer in stukken.
• Gezellig vijf avonden achter elkaar in zo”n foute skihut samen met Anton aus Tirol uit ons dak gaan. (Jeroen Guliker: Harde noten.
• Het jaar daarop speelden we zelfs Slayer weg op de grootste editie van Dynamo. Daar stonden 120.000 man uit hun dak te gaan, zo ver als je kon kijken. (Def P: Heen e… Onweer.

De combinatie van oud-Hollands woord en moderne memes laat zien hoe taal evolueert in digitale cultuur, en hoe anonimiteit de aantrekkingskracht van humor kan vergroten.