Soms is het nodig dat u geïsoleerd (dus apart van anderen) wordt verpleegd, vanwege een bacterie, virus of lage weerstand. De reden voor het geïsoleerd verplegen legt de arts of verpleegkundige aan u uit. Als u geïsoleerd verpleegd moet worden, krijgt u meestal een eenpersoonskamer toegewezen met een eigen badkamer en toilet.
Het is voor u als patiënt en voor uw naasten niet prettig om in isolatie verpleegd te worden. Toch is het voorkomen van verspreiding van eventuele besmettingen alleen op deze manier mogelijk. Voor elke isolatievorm is een aparte informatie beschikbaar.
Wat is isolatie?
Isolatie is een maatregel die wordt genomen om de verspreiding van micro-organismen, zoals bacteriën en virussen, te voorkomen. Deze micro-organismen zijn zeer kleine levende wezens die met het blote oog niet zichtbaar zijn, maar wel met een microscoop. Hoewel de meeste bacteriën onschuldig zijn of zelfs bijdragen aan een gezonde levensstijl, kunnen sommige soorten ziekteverwekkend zijn. Virussen zijn nog kleiner dan bacteriën en veroorzaken vaak infecties.
De noodzaak voor isolatie kan voortkomen uit verschillende situaties:
- U draagt een besmettelijke bacterie of een besmettelijk virus bij u, dat zich verspreidt via direct contact of besmette voorwerpen.
- U draagt een bacterie bij u die zich via de lucht verspreidt bij uitademen, hoesten of niezen.
- U bent opgenomen in het ziekenhuis en komt in contact met diverse micro-organismen.
- U bent kwetsbaar voor ziektekiemen die een infectie kunnen veroorzaken.
Bij isolatie worden speciale voorzorgsmaatregelen genomen om overdracht naar andere patiënten, bezoekers en medewerkers te voorkomen. Dit gebeurt vaak op een eenpersoonskamer, soms met een sluis - een extra ruimte tussen de kamer en de gang met twee deuren.
Verschillende vormen van isolatie
Er bestaan diverse vormen van isolatie, elk met specifieke maatregelen:
Contactisolatie
Deze vorm is nodig als een bacterie of virus zich verspreidt via handen of besmette voorwerpen. De deur van de kamer moet in principe dichtblijven.
Contact-plus isolatie
Dit is een intensievere vorm van contactisolatie, nodig wanneer normale isolatie niet volstaat. De deur van de kamer moet gesloten blijven, en er worden specifieke persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) gedragen, zoals handschoenen en een schort met lange mouwen.
Druppelisolatie
Nodig wanneer bacteriën of virussen zich verspreiden via druppels die vrijkomen bij hoesten, niezen of ademen. Deze druppels kunnen tot 1,5 meter ver komen. Bezoekers dragen een mondmasker, en soms ook handschoenen en een beschermende jas.
Aërogene isolatie
Deze isolatievorm is vereist als bacteriën of virussen zich via druppels verspreiden die zich meters ver kunnen verplaatsen. De deur en ramen van de kamer moeten gesloten blijven, en bezoekers dragen een mondmasker bij het betreden van de kamer.
Strikte isolatie
Dit is de meest ingrijpende vorm, toegepast bij micro-organismen die zich snel via de lucht verspreiden. De deur en ramen van de kamer moeten gesloten blijven. Zowel ziekenhuismedewerkers als bezoekers dragen uitgebreide PBM, waaronder handschoenen, een beschermende jas, een mondmasker en een muts.
Beschermende isolatie
Deze isolatie vindt plaats bij patiënten met een sterk verminderde afweer om besmetting en/of infectie met micro-organismen te voorkomen. Medewerkers dragen specifieke PBM zoals handschoenen, schorten en mondneusmaskers. Patiënten met een infectie mogen deze patiënt niet bezoeken. Bezoekers dragen beschermende kleding en een mondmasker, en desinfecteren hun handen voor het betreden van de kamer. De beschermende kleding en het mondmasker worden bij het verlaten van de kamer uitgedaan.
Bezoek en mobiliteit tijdens isolatie
Als u in isolatie wordt verpleegd, mag u bezoek ontvangen, net als elke andere patiënt in het ziekenhuis. Bij de deur van uw patiëntenkamer hangt een gekleurde instructiekaart die aangeeft dat de patiënt in isolatie verblijft. Bezoekers wordt gevraagd om voor en na ieder bezoek hun handen te desinfecteren met handalcohol, die op diverse plaatsen in het ziekenhuis beschikbaar is.
In principe blijft u op uw kamer tijdens isolatie. Echter, onderzoeken die op een andere afdeling plaatsvinden, kunnen in principe gewoon doorgaan. Voor patiënten met een indicatie voor aërogene isolatie geldt dat het risico op transmissie relatief hoog is, en deze isolatievorm meestal voor een beperkte periode is geïndiceerd.
Het is van belang om de afweging te maken tussen het belang van bewegingsvrijheid voor de patiënt en het risico op overdracht naar medepatiënten, medewerkers en bezoekers. Bewegingsvrijheid is belangrijk voor het psychisch welbevinden en kan het lichamelijk herstel bevorderen. De randvoorwaarden voor mobilisatie zijn afhankelijk van de transmissieroute, de fase van besmettelijkheid en de locatie van de besmetting op het lichaam van de patiënt. Wordt een patiënt geïsoleerd vanwege een verwekker met zeer ernstige gevolgen van overdracht, dan dient men terughoudend te zijn met mobilisatie buiten de patiëntkamer. Hygiënebewustzijn en het vermogen om instructies op te volgen zijn hierbij cruciaal.
Onder mobilisatie wordt verstaan: buiten de eigen kamer wandelen, bewegen en oefenen. Dit kan bijvoorbeeld door traplopen, deel te nemen aan een activiteit of gewoon een frisse neus halen buiten de instelling. Het is ook relevant om te bedenken dat een patiënt buiten de eigen kamer komt voor onderzoek of behandeling. De maatregelen die zijn ontworpen om dit veilig te laten plaatsvinden, zijn in lijn met de maatregelen die bij mobilisatie worden genomen.
Er is beperkt wetenschappelijk bewijs gevonden met betrekking tot het effect van het mobiliseren van een isolatiepatiënt buiten de eigen kamer op transmissie, infecties of opnameduur. Er is echter ook geen bewijs gevonden dat mobiliseren aanleiding geeft tot transmissie of infecties. Wel is bekend dat isolatie een negatief effect kan hebben op het welbevinden van de patiënt en diens bezoek.
Hoe u persoonlijke beschermingsmiddelen verwijdert (CDC-gids 1)
Activiteiten tijdens isolatie
Het kan plezierig zijn om tijdens isolatie activiteiten te ondernemen die het welbevinden bevorderen. Denk hierbij aan lezen, puzzelen, muziek luisteren, handwerken, schrijven of gebruik maken van uw mobiele telefoon.
Thuiszorg na isolatie
Als u thuiszorg ontvangt, zoals van de wijkverpleging of fysiotherapeut, is het belangrijk om hen te informeren dat u in isolatie bent geweest in het ziekenhuis. Dit stelt hen in staat de nodige voorzorgsmaatregelen te treffen.
We vragen uw begrip voor deze regels. We weten dat deze regels soms moeilijk kunnen zijn voor u en uw bezoek. Heeft u na het lezen van deze informatie nog vragen? Deze informatie is algemeen en geen behandeladvies. De informatie is ook geen vervanging van de afspraken die tussen patiënt en zorgverlener zijn gemaakt. VieCuri kan niet aansprakelijk worden gesteld voor schade als gevolg van mogelijke onjuistheden.