In deze aflevering van Top 2000 A Gogo vertelt Peter Koelewijn je het verhaal achter "Kom Van Dat Dak Af"!
Tijdens de opnamedagen van het nummer stapten Peter Koelewijn en zijn Rockets in een trein van Eindhoven naar Heemstede en werden de bandleden pas in de trein geïnformeerd over het nummer.
Precies vijftien jaar na de opnamedag stappen Peter Koelewijn en zijn band opnieuw met hun instrumenten in de trein van Eindhoven naar Heemstede.
De zanger vertelt over het avontuur: "We gingen naar de studio om twee liedjes op te nemen als demo. Toon Wagemans had het geregeld. Een paar dagen van tevoren had ik een nieuw nummer geschreven, 'Kom Van Dat Dak Af'."
"Maar de jongens kenden dat helemaal nog niet."
Aangezien die reis verschrikkelijk lang duurde, speelde en zong ik het voor.
Aan het eind van de rit wist iedereen wat hij moest doen.
Koelewijn wil het dak niet meer op.
De Brabander heeft zich niet kunnen vinden in sommige reacties na het uitbrengen van de track: "Heel veel mensen zeiden tegen me dat ze het niet verstonden. Dat vond ik een beetje overdreven."
Koelewijn pakt er een plakboek bij met foto's van zichzelf en de band op het dak.
Hij vertelt: "Op hoeveel daken heb ik wel niet gestaan. Ik haatte hoogtevrees.
En mensen konden niet beters meer bedenken. Dan hadden we wéér een fotoshoot op een dak."
Wil je Peter en zijn Rockets - Peter Koelewijn boeken voor een optreden?
Viking Entertainment is hét boekingskantoor voor alle artiesten, DJ's, bands en events.
Peter scoorde met “Kom van dat Dak af” maar liefst vier keer een hitnotering.
Als producer/liedjesschrijver scoort de Eindhovenaar in de seventies vele hits: o.a. Herman van Keeken met “Pappie loop toch niet zo snel”, Bonnie St.
Volgens de kenners van het Nederlandse lied behoort het nummer “KL204” tot een van de mooiste liedjes aller tijden.
Op het moment dat Peter Koelewijn voor de eerste keer zijn hit “Kom van dat dak af” scoorde, werd de toen nog jonge Jan Smeets voorzitter van de officiële Peter Koelewijn Fanclub.
Al die jaren behield Smeets deze functie en werden hij en Peter goede vrienden.
Maar in al de jaren dat Jan Smeets verantwoordelijk was voor de programmering van Pinkpop, werd er nooit een optreden van de groep Peter en zijn Rockets gepland.
De reden daarvoor bleef altijd onduidelijk.
Peter Koelewijn kreeg in 2020 bij de uitreiking van de BUMA AWARDS, uit handen van Emile Roemer, de “Lifetime Achievement Award”.
Deze award is de hoogste jaarlijkse onderscheiding van de auteursrechten organisatie BUMA/STEMRA.
Daar waar andere artiesten een iets rustiger leven zijn gaan leiden, gaat Peter Koelewijn onverstoorbaar en vol energie verder.
In Nederland heeft Peter Koelewijn gekozen voor een vertegenwoordiging door Viking Entertainment voor zijn bandoptredens met Peter en zijn Rockets.
Vanaf medio mei 2024 is de band beschikbaar voor optredens op festivals, in feesttenten, voor bedrijfsfeesten en theaters.
Peter en zijn Rockets - Peter Koelewijn boek je bij Viking Entertainment.
Al onze medewerkers helpen je graag met vragen over deze act.
Koelewijn nam het nummer met zijn begeleidingsband op op 13 november 1959, in wat later de Bovema-Studio in Heemstede (Noord-Holland) zou worden; hij was een van de eerste artiesten daar.
Koelewijn stond toen nog in de viswinkel van zijn ouders en stond ook wel met vis op de markt in Eindhoven.
Daar hoorde hij muziek van Chuck Berry en Little Richard. Het inspireerde hem tot wat wel het eerste Nederlandse rock-'n-roll-plaatje wordt genoemd.
De titel zou afkomstig zijn van broers van Peter, die om voorbijgangers te plagen vaak naar boven wezen en dan schreeuwden "Kom van dat dak af!", maar Koelewijn heeft dat later weer ontkend; hij wist het niet meer.
Koelewijn had het lied net daarvoor al improviserend in elkaar gezet.
Achter de piano van de Rockets zat een jonge Harry van Hoof, die weleens klassieke muziek speelde, waar Koelewijn niets van moest hebben.
De opname bevat nauwelijks basklanken; de band kende eigenlijk de basgitaar nog niet; er werden ter vervanging lage gitaarsnaren gebruikt.
Het nummer was overigens bijna niet opgenomen.
Koelewijn en zijn Rockets zouden oorspronkelijk maar twee uur in de studio doorbrengen; het liep uit tot drie uur.
Het nummer zou volgens sommigen bijna op de plank blijven liggen.
Koelewijn zat er zelf ook niet achteraan, want hij wilde na de hbs journalist worden.
Muziekproducent Co de Kloet zag er wel een hitje in.
Hij was tevens presentator van Tijd voor Teenagers, die destijds ook een hitparade verzorgde (de Nederlandse Top 40 volgde pas in 1965).
Zo kwam het dat het plaatje op 8 januari 1960 werd uitgebracht op Imperial Records, later opgeslokt door EMI Music.
De Kloet zorgde voor een kleine stunt door Kom van dat dak af driemaal in één uitzending te draaien (begin, midden en eind van het programma).
De eerste beloning zou hebben bestaan in de vorm van de vergoeding van de reiskosten.
Vader Koelewijn vond dat wat weinig en ging in onderhandeling met Imperial; het contract bleek ongeldig; voor ondertekening was Koelewijn nog te jong.
Er werd een nieuw contract aangeboden met een vergoeding van 2000 gulden voor Peter en de band of een dubbeltje per single.
Het levert in 1960 uiteindelijk 20.000 gulden op.
Als Koelewijn weer in Eindhoven is, komt Philips Records in de vorm van Phonogram Records/Decca Records om de hoek kijken.
Zij spreken schandaal van het contract bij Bovema en boden Koelewijn een nieuw contract aan met slechts 0,05 gulden per verkocht plaatje, maar maakten veel minder gebruik van aftrekposten.
Het contract gaat slechts over 90 % van de oplage; royalty's over gebroken en beschadigde persingen blijven aldus buiten beschouwing.
De handelwijze van Phonogram is een doorn in het oog van Bovema; de basis voor een jarenlange onmin in de Nederlandse platenindustrie is gelegd.
Royalty's bleven komen, want het nummer werd een aantal keren gecoverd; onder meer door de volgende artiesten.
Egon Kjerrman zong het in het Zweeds als Kom ner från taket!
In 2011 maakte Typhoon een rap-bewerking voor het programma Ali B op volle toeren.
Er werden ook persiflages op gemaakt; bijvoorbeeld Kom van dat dak af, Zwarte Piet en Cock van der Palms Kom van dat gras af.
In de Nederlandstalige versie van Asterix in Indus-land wordt ernaar verwezen wanneer Assurancetourix dit lied begint te zingen en het begint te regenen.
Wie denkt aan Peter Koelewijn, hoort meteen het nummer Kom van dat dak af. Met 61 jaar in het vak is dat nog altijd zijn allergrootste hit.
Kom van dat dak af is een van de grootste hits van Koelewijn, maar waar gaat het nu eigenlijk over?
“Eerlijk: geen idee. Ik heb verscheidene verslaggevers en journalisten voorgehouden dat de kreet van mijn broers kwam, die - om voorbijgangers voor het lapje te houden - plagend naar boven wezen en dan schreeuwden: “Kom van dat dak af!”
De werkelijkheid is dat het zinnetje voor mij geen achtergrond of betekenis heeft.
Liedjes ontstaan soms door iets wat je ervaart of beleeft, zoals het vaak gaat bij liefdesliedjes.
{{ SuccesToch lijkt het erop dat Kom van dat dak af veel heeft betekend voor Koelewijns loopbaan en hij niet zonder het nummer had gekund.
‘Dat weet je nooit, maar het heeft ons geweldig geholpen", stelt de zanger.
"Op vrijdag 13 november 1959 namen we het op, het werd in januari 1960 voor het eerst op de radio gedraaid.
Daarmee is mijn professionele carrière begonnen. Ik ben dus al een paar jaartjes aan de gang."
Hoewel het inmiddels jaren geleden is dat Kom van dat dak af werd opgenomen, weet Koelewijn nog veel over die opnamedag.
‘Het was een bijzondere dag, want we waren bij elkaar gekomen om een demo op te nemen.
Iemand had tegen platenmaatschappij EMI gezegd dat er een heel goed bandje was in Eindhoven, waarna we langs mochten komen.
Maar van Eindhoven naar de studio in Heemstede, dat was nogal een eind.
We gingen met onze versterkers, gitaren, saxofoon en drumstel de trein in, want een busje hadden we nog niet.
We zouden twee liedjes opnemen: De hele stad is gek en dol en Jenny.
Net een paar dagen daarvoor had ik Kom van dat dak af geschreven en dat vertelde ik onderweg aan de jongens.
Ze wilden het horen, we hadden toch tijd genoeg onderweg in de trein.
Iedereen pakte z’n instrument en zo hebben we het nummer in de trein ingestudeerd.
Eenmaal in de studio zeiden we tegen de mensen van EMI dat we dat derde liedje net zo goed konden opnemen, want alles stond toch al klaar.
