Kunststof buitendeuren worden nagenoeg altijd geplaatst in kunststof gevelvullende elementen of kozijnen. Dit zijn de elementen, samengesteld uit profielen, (tussen)stijlen en (onder/boven/tussen)dorpels, die zijn bestemd om in een bouwkundig kader te worden geplaatst, eventueel met behulp van een stelkozijn, waarna de deuren en eventueel de vaste en/of beweegbare ramen worden geplaatst.
Elementopbouw van kunststof buitendeuren: kunststof buitendeuren kunnen worden samengesteld uit hoofdprofielen, met als onderscheid vlakke en verdiepte profielen. Beide kunnen indien noodzakelijk van een verstijvingsprofiel worden voorzien. Een hoofdprofiel heeft meestal een aanslagsponning voor plaatsing van beweegbare (ramen, deuren) of vaste (panelen) delen, gefixeerd door middel van glaslijsten.
Met name aan de vraag uit de renovatiesector naar kunststof kozijnprofielen die meer relief vertonen in het gevelvlak, is tegemoet gekomen door verdiepte profielen in allerlei varianten te vervaardigen. De verdiepte profielen worden als kader, maar ook als tussenstijlen en -dorpels toegepast. Het vlakke systeemprofiel past op het verdiepte systeem. Alle bewegende delen zijn integraal opgenomen in het verdiepte systeem.
Een volgende indeling is te maken in profielsystemen, waarbij de beweegbare delen wel of niet in het kozijnvlak liggen. Het verspringen van het beweegbare deel ten opzichte van het kozijnvlak is standaard, terwijl het ‘in het kozijnvlak liggen’ alleen wordt toegepast bij naar binnen draaidende delen. Ook is een onderscheid te maken in de dichtingssystemen bij de bewegende delen: systeem met dubbele afdichtingsprofielen in de aanslagsponning van het kozijn en het beweegbare deel; systeem met middendichting, met naast de dubbele dichting een centraal gelegen afdichtingsprofiel in een groef van het kozijnprofiel.
Materiaal van kunststof buitendeuren: met materiaal waaruit kunststofprofielen worden samengesteld is harde PVC (polyvinylchloride) in slagvaste kwaliteit. PVC werd in 1913 uitgevonden en in de jaren ’30 van de vorige eeuw verder ontwikkeld. Vanaf 1960 zijn de eerste profielen, geschikt voor kozijnen, ramen en deuren, geëxtrudeerd.
De vervaardiging van PVC gaat als volgt in zijn werk: uit etheen en chloor wordt de stof dichloorethaan (EDC) gemaakt. Bij het thermisch kraken of breken valt dit uiteen in 2 delen: monomeer vinylchloride (VCM) en chloorwaterstof (HCl of zoutzuurgas); Het vinylchloride is een vloeibaar gas en wordt door polymerisatie omgevormd tot de vaste kunststof polyvinylchloride (PVC) dat als (wit) poeder naar de extrusiebedrijven gaat. In verband met de eigenschappen van PVC (hard en broos) worden nog enkele stoffen toegevoegd, waardoor PVC de gewenste sterkte, stijfheid en verwerkbaarheid krijgt. De gedefinieerde, gecontroleerde samenstelling heet de receptuur van polymeren, additieven en pigmenten.
In de extrusiebedrijven wordt naast dit oorspronkelijke materiaal ook gerecycled materiaal toegepast, dat kan bestaan uit herverwerkt eigen of extern materiaal; recyclebaar materiaal, vrij van verontreinigingen of vervaardigd uit PVC-producten, anders dan PVC-profielen of een mengsel van gebruikte PVC-producten en PVC-profielen.
Sommige kozijnen zijn van PVC-U gemaakt, dat voor unplasticed polyvinyl chloride staat; andere kozijnen van PVC-C, dat is nagechloreerd. PVC-C is bestand tegen hogere temperaturen, waarmee hogere brandklassen zijn te bereiken.
Fabricagemethode van kunststof buitendeuren: Profielen worden vervaardigd door extrusietechnieken. Het PVC wordt onder druk en verhoogde temperatuur in gesmolten toestand door een roestvaststalen matrijs geperst. Bij coëxtrusie worden van twee zijden uit de massa's grondstoffen samen door de matrijs geperst. Het profiel wordt vervolgens door kalibreren en waterkoeling in vorm gehouden.
De volgende kleurtechnieken zijn te onderscheiden: Volkleur door-en-door gekleurd wit en lichtgekleurd; Ingekleurd; Coëxtrusie met buitenzijde kleurlaag; coating (laklaag); folie met houtdecor. Nadere eisen zijn vastgelegd in BRL 0703 en NEN 7034-2.
Gevelvullende elementen: verbindingen voor kozijnen, ramen en deuren gebeuren door lassen op speciale lassmachines. NPR 7058 biedt richtlijnen voor lassen; NEN 7056 (invoering) geeft richtlijnen voor lasverbindingen.
Verstijvingen: voor de vereiste stijfheid worden inwendige metalen koker-, omega of staafprofielen toegepast, soms megelast aan eindstukken; also kunnen kunststof verbindingsstukken meegelast worden voor torsiestijfheid.
Naast inwendige verstevigingsprofielen kunnen ook inwendige verstijvingen noodzakelijk zijn om bij grote afmetingen de vereiste waarde te bereiken. De profielen worden binnenin het gevelelement geplaatst en omkleed met een PVC-hulpprofiel.
Oppervlaktebehandeling en toebehoren: Bij geëxtrudeerde PVC-profielen is geen verdere oppervlaktebehandeling noodzakelijk, behalve bij kleurtechnieken. Vullingen, ventilatieroosters en beglazingssystemen vormen belangrijke onderdelen van de deur.
Ventilatieroosters kunnen al dan niet voorzien zijn van geluidwerende suskasten. Droge beglazing wordt veel toegepast; bij schade kunnen glaslijsten en beglazingsbanden hergebruikt worden. Behuizing en sponningdrainage vragen om waterafvoeropeningen in dorpels.
Hang- en sluitwerk: alle belaste beslagdelen worden aangebracht door ten minste twee wanden van het profiel of een inwendig metalen verstijvingsprofiel. Nadere eisen voor inbraakwerendheid; meerpuntssluitingen en metalen oploopnokken bij bredere delen. Bevestigingsmiddelen zijn roestvast staal of verzinkt/gechromatiseerd staal.
Hulpstukken en ventilatieroosters: Dorpels en verankeringen volgens bouwregels; afstand tussen verankeringen niet groter dan 600 mm; optioneel bovenlicht of zijlicht met gelaagd veiligheidsglas.
Vorm en afmetingen: De hoofdvorm is meestal rechthoekig; afwijkingen zoals erkers, gebogen vormen of kozijnen met ronde hoeken zijn mogelijk. Afmetingen: meestal op maat, met standaard opties en specialisaties voor renovatie en nieuwe bouw.
Beglazing en optieken: HR++ en HR+++ glazen; veiligheidsglas en ornamentglas. De kleur van deurpanelen en kozijnen wordt bepaald door folie of houtlook. Folies kunnen houtnerf structuren nabootsen; mogelijkheden variëren van klassiek wit tot donker antraciet, bruin en andere tinten.
Naar buiten draaiende deuren komen vooral voor bij woningen nabij de kust vanwege windgedrag; speciale mechanismen zorgen voor goede dichtheid en materiaalspreiding. Voor 1-vleugelige of 2-vleugelige voordeuren geldt flexibiliteit in ontwerp en functionaliteit.
Veiligheid en onderhoud: driepuntsluiting, SKG-beslag, en kerntrekbeveiliging zijn standaard. Verstelbare scharnieren helpen om de loop strak te houden, waardoor de deur jaar in jaar uit gelijkmatig sluit. Onderhoud is eenvoudig: kunststof deuren zijn onderhoudsarm en vereisen af en toe schoonmaken; rubbers smeren af en toe is voldoende.
Prijzen en subsidies: kunststof voordeuren liggen doorgaans tussen €1.800 en €3.500 inclusief kozijn en HR++ glas; ISDE-subsidie is mogelijk bij combinatie met isolerend glas en kozijnvervanging. De prijs hangt af van afmetingen, glas, paneelkeuze en veiligheidsopties.
Installatie en levensduur: met correcte inmeting en professionele montage kan de deur 30 tot 40 jaar meegaan; onderhoud en afstellingen verlengen de levensduur. Een deur met HR+++ glas en isolerende kern biedt optimale isolatie en comfort.
Kies je materiaal en stijl: kunststof voordeuren zijn leverbaar in meer dan 100 kleurfolies, houtlook en moderne designs; houten en aluminium deuren vragen meer onderhoud en hebben minder onderhoudsvrije eigenschappen.
Zo plaatst AMPA een nieuwe kunststof voordeur | A-Z Uitleg
Concluderend biedt tijdloos 600 kunststof voordeur kenmerken specificaties: uitstekende isolatie, lange levensduur, lage onderhoudsbehoefte, en ruime maatwerkopties met uitgebreide beveiliging. Voor een tijdloze entree combineert het een robuuste constructie met esthetiek in lijn met elke woningstijl.