Vogels lijken zich te kunnen bevrijden van de zwaartekracht en verheffen zich boven de aarde. Onder: boerenzwaluw. Boven: oeverzwaluw. Uit: Historia naturalisVogels dalen uit de hemel neer op aarde en vice versa. Men aanzag ze dus ook als boodschappers van de goden en als zielendieren. De jaarlijkse vogeltrek beschouwde men als een brug tussen deze wereld en het Andere Land. Grote, trekkende watervogels, zoals zwanen, kraanvogels, reigers en ooievaars, brachten kinderzieltjes mee uit het Andere Land, die dan in hetzelfde jaar geboren zouden worden. Deze visie ligt trouwens aan de basis van het populaire verhaaltje dat men tot voor kort aan kinderen vertelde, met name dat ooievaars baby’tjes aan huis brachten. De terugkeer van trekvogels na de winterperiode kondigde uiteraard de lente aan. Denken we maar aan het Nederlandse spreekwoord ‘Eén zwaluw maakt de lente niet’. Aan vogels schreef men ooit ook geheime kennis toe, onder meer de gave van de toekomstvoorspelling, een waardigheid die de Kerk lange tijd betwistte. De waarneming van opvallende en vaak onverklaarbare fenomenen uit de dierenwereld ligt wellicht aan de basis van het gebruik van dieren bij orakels. Zo stelde men een verband vast tussen het opduiken en verdwijnen van sommige diersoorten en bepaalde jaargetijden, wat men als magisch aanzag. Het is dan ook geen toeval dat trekvogels tot de meest geliefde orakeldieren behoorden. De Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus (37-ca. 100) berichtte dat een gevangen genomen Germaan zijn lotgenoot, de latere Joodse koning Herodes Agrippa (10 v.C.-44 n.C.), uit het verschijnen van een uil zijn toekomstige geluk voorspelde. Dat de Germanen goed letten op de wijze van aanvliegen door vogels, beschreef Tacitus al in zijn werk De origine et situ Germanorum of kortweg Germania. Merel (mannetje) bij zijn nest. Uit: Historia naturalisVerschenen gieren en raven voor een veldslag, dan aanzag men dit als een bijzonder ongunstig teken, omdat zulke vogels de lijken van de gesneuvelden gretig opvraten. Ook aan andere dieren (onder meer huisslangen en huispadden) dichtte men de gave toe de toekomst te kunnen voorspellen, omdat ze met de mensen in een bijzondere, familiaire relatie stonden. Vaak was het orakelvermogen van een dier beperkt tot een bepaalde periode. In Duitsland was er een duidelijke voorkeur voor de oude Germaanse joelperiode: van kerstnacht tot driekoningenavond. Men gebruikte vogels echter vooral als weersvoorspellers. Tot dit gebied horen ook Europese boerenwijsheden of -gezegden thuis waarin dieren voorkomen en die ons nog recent vertelden wat voor weer het zou worden, zoals ‘Fluit de merel de hele dag, dan komt er snel een regendag’. Naast allerlei gelegenheidsorakels ontstond in het oude Rome ook een gestructureerde priesterstand die zich met dergelijke dierenorakels bezighield: de auguren of vogelwichelaars. Zij leidden de wil van de goden af aan de hand van de vlucht van vogels. Ook de oude Grieken kenden zo’n vogelvluchtorakel. De oudste Indische geschriften vermeldden eveneens al vogelwichelaars en vogelschouw (auspiciën). Ze hebben zich zeer goed weten te handhaven in het hedendaagse India, ondanks de grote weerstand van de boeddhisten hiertegen. Ook Chaldeeërs en Arabieren raadpleegden veelvuldig dergelijke orakels, maar bij de Joden was dit wel verboden. Bonte specht en groene specht. Uit: Historia naturalisDe godheid gaf via dieren zelf raad aan de mensen, hij openbaarde zich of voerde zelf hele scharen volkeren naar een bepaald doel. Zo leidde Picus, de landbouwgod die zich in de gedaante van een specht op hun veldteken had neergezet, de Sabijnen naar een gebied dat men later Picenum noemde. Hoewel door de invloed van de Kerk de officiële auguren en de vogelschouw algauw verdwenen, bleven dierenorakels nog lang verder leven in het Europese volksgeloof. Bij het interpreteren van dierengeluiden luisterde men niet alleen naar aangename geluiden (onder andere van roodborstjes, merels, lijsters, duiven), maar eveneens naar onaangename (onder andere van uilen, raven) en lette men ook op de richting vanwaar dit geluid kwam, evenals het aantal waargenomen klanken. Bij de Arabieren gold het tot het begin van de twintigste eeuw nog als een slecht teken als een roofvogel bij zijn eerste vlucht iemand tegemoet vloog; vloog de vogel echter voor die persoon uit, dan beschouwde men dit als een gunstig teken. Men dacht de toekomst ook te kunnen voorspellen aan de hand van het gedrag (of zelfs de ingewanden) van zoogdieren. De betrouwbaarste orakeldieren beschouwde men als heilig. Oehoe. Uit: Historia naturalisAls onheilspellend gold in het algemeen een dier dat van achteren verscheen of dat men vanachter de rug hoorde (het dier als waarschuwer). Als gunstig teken gold het daarentegen als het dier voor de toeschouwer vooruitliep (het dier als aanvoerder) of als het dier links of rechts, of zijdelings verscheen (het dier als corrector). Ook het aantal dieren en het moment van verschijnen speelden een grote rol: een uil die overdag vliegt, een hond die ’s nachts huilt, een spin die ’s morgens of ’s avonds verschijnt, aanzag men allemaal als bijzondere voortekens. Verschenen dieren op eerder ongewone plaatsen, of verlieten ze plots zonder enige verklaarbare reden hun woonplaats, dan geloofde men dat dit zeker ook wat te betekenen had. Zo zocht een mol die uit de tuin in huis kwam en onder het echtelijk bed een hol uitwoelde, beslist een ziel en kondigde hij dus op die manier een sterfgeval aan. Daarnaast kwamen er eerder ‘onnatuurlijke’ orakels voor met dieren die niet in de vrije natuur leefden, maar die als huisdier met de mens een speciale band hadden. Gekuifde haan. Uit: Historia naturalisVogels waren bovendien een goedkoop en gemakkelijk offerdier. In een Griekse tekst uit de tiende eeuw staat te lezen dat Vikingen die langs de rivier de Dnjepr waren aangekomen in Byzantium, er als dankbetuiging hanen offerden op het Gregoriuseiland ten zuiden van de stroomversnellingen. Vermoedelijk ging het om pluimvee dat ze als proviand bij zich hadden. Ze trokken staafjes om te beslissen welke kip/ kippen ze zouden offeren, welke ze zouden opeten en welke in leven mochten blijven. Vogels stellen het vermogen voor om zich te verheffen over de materiële hindernissen en te communiceren met de hemelse wereld, zetel van de geest. De vogelsymboliek valt in grote lijnen als volgt samen te vatten. Drie knobbelzwanen. Uit: Historia naturalisOmdat ze de aarde kunnen verlaten en vrij door de lucht kunnen vliegen en zelfs de hemel kunnen bereiken - dacht men -, beschouwde men vogels als boodschappers en helpers van de goden. Een bekend mythologisch voorbeeld hiervan is Leda, de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndar(e)us, die men voorstelde met een zwaan. Zeus had Leda immers benaderd in de gedaante van een zwaan, waarna die twee eieren ter wereld bracht. Uit het ene ei kwamen de Dioscuren, uit het andere Helena en Clytaemnestra. Aphrodite, de Griekse godin van de zinnelijke liefde, de schoonheid en de vruchtbaarheid, beeldde men soms af op een zwaan. In een Griekse mythe legt Zeus Prometheus een verschrikkelijke straf op, omdat hij het vuur aan de mensen had geschonken. Men bond Prometheus aan een boom (vaker een rots) vast, waarna een arend (Zeus’ helper) zijn lever uitpikte. Zijn broer, de Titaan Atlas, moest toekijken. Zwanen of katten trokken de kar van de Germaanse vruchtbaarheidsgodin Freya voort. Bertha, de doodsengel, stelde men voor met een zwanenvoet. Bekend zijn de twee wijsheidskraaien Muninn en Huginn van oppergod Wodan (Odin). Om een dronk te krijgen uit de wijsheidsbron van Mimir, gelegen aan een van de drie wortels van de levensboom Yggdrasil, stond Wodan/Odin immers een oog af. De aldus verkregen wijsheid werd gesymboliseerd in de twee kraaien Muninn (‘herinnering’) en Huginn (‘geheugen’), die voortaan deze god inlichtten over alles wat er in de wereld gebeurde. Nog steeds zegt men ‘De waarheid komt altijd uit, al moesten de kraaien het uitbrengen’ en ‘Tegen heug en meug iets beweren’. ‘Heug’ en ‘meug’ zijn verbasteringen van de namen van de wijsheidskraaien ‘Hugin’ en ‘Munin’. Het is logisch dat de vogel ook een symbool werd van de lucht, een van de vier elementen waaruit de wereld was opgebouwd (naast aarde, vuur en water). Een aantal antieke goden stelde men daarom gevleugeld voor, onder meer Hermes/Mercurius, de boodschapper van de goden, en Furia, de Romeinse wraakgodin. Uit: Historia naturalisTijdens de pausmis die als viering bij een heiligverklaring hoort, draagt men nog steeds twee duiven, twee tortelduiven en enkele kleine vogeltjes in een kooi naar de paus. Ze verzinnebeelden de deugden van de heiligen en hun verlossing staat voor het loslaten van het aardse leven en de tocht naar God. Dit is alvast de betekenis van de vogels in het taoïsme, waar men de Onsterfelijken in vogelvorm voorstelt om hun lichtheid te symboliseren evenals hun bevrijding van de aardse ballast. Brahmanen beschrijven rituele danseressen vaak als vogels die naar de hemel toe vliegen. In ditzelfde perspectief stelt de vogel de ziel voor, die uit het overleden lichaam ontsnapt, naast de intellectuele vermogens van de mens. Sommige Europese prehistorische tekeningen (Altamira, Lascaux) van vogelmensen interpreteert men op dezelfde wijze: het opstijgen van de ziel of de extatische vlucht van de sjamaan. De Tolteken (Mexico) kenden ook vogelmensen, waarvoor ze piramiden bouwden. Uit oude Vedische teksten blijkt dat men vogels aanzag als een symbool van de vriendschap tussen de goden en de mensen. Zo was het een vogel die het levenselixir ging zoeken op een onbereikbare berg en het dan aan de mensen schonk. Vogels brachten ook voedsel (bij de Ouden, in Indië enzovoort) naar de mens. De ontvoering van Ganymedes - Rembrandt van Rijn, 1635In een Griekse mythe ontvoert Zeus’ arend de mooie Ganymedes naar de hemel, om hem de honingdrank mede te schenken. In volksverhalen gaan een arend, een kraai, een raaf of een ekster bijvoorbeeld levenswater halen op bepaalde tijdstippen. Bij de Grieken gaat een arend water halen uit de berg (die open en toe kan) of uit een bron, bewaakt door monsters. In een Russisch sprookje zendt de jongste van drie zussen een kraai om levenswater, waarmee ze haar andere twee zussen weer tot leven kan wekken. Vogels konden ook vuur overbrengen van de godenwereld naar de mensenwereld. Bij de Noord-Amerikaanse indianen was een raaf de vuurschenker, bij de Romeinen was het een specht. Vogels konden ook kinderloze echtparen vruchtbaar maken. Men aanzag ze als genezers (bijvoorbeeld door hun gezang of hun aanblik). In een oud-Indisch verhaal haalt een vogel de ziekte uit de mond van de zieke en vliegt ermee naar de zon, waar de ziekte opbrandt. In het Duitse volksgeloof was het een raaf die bij een pestepidemie de genezende kruiden aanwees. Ten slotte beschouwde men vogels soms ook als geluksbrengers of als rechters. In sommige sprookjes wordt een boer koning dankzij de tussenkomst van een vogel. Men aanzag vogels ook als de regelaars van de tijd. Een mooi voorbeeld hiervan is de feniks, een mythische, (vaak) roodkleurige vogel uit de oudheid, met blauwe ogen. Talrijke blauwe vogels uit de Chinese literatuur (Han-dynastie) zijn feeën, Onsterfelijken of boodschappers uit de hemel. In Indië en in het Westen beeldt men vaak vogels af op de takken van een levensboom. Vogels staan, vooral in de islam, symbool voor engelen. De ‘taal van de vogels’ waarvan de Koran spreekt, is die van de goden, van de geestelijke kennis. De Heilige Geest uit het christendom stelt men voor als een witte duif. Geestelijke wezens als goden, genieën en ook menselijke zielen stelde men lange tijd voor als vogels: ze bewegen zich immers vrij in de lucht (net als spoken, heksen en geesten) en verblijven zowel in de lucht (wereld van de gevleugelde geesten) als op aarde (wereld van de mens). Tal van voorbeelden in Egyptische graven of in Babylonische teksten en mythen leveren daarvoor het bewijs. Serafijnen in het Franse getijdenboek ‘Les Petites heures du duc de Berry’, 14e eeuwDe oude Grieken stelden zich de ziel voor als een klein, gevleugeld schaduwwezentje dat na de dood het lichaam verliet. Tijdens de kerstening roeide men dergelijke voorstellingen ofwel uit, ofwel vormde men ze om in een christelijke interpretatie van de Bijbel en zijn beeldspraak. Zo beschouwde men Gods vleugel als de bescherming waarvan de gelovige mens geniet. De Bijbel beschrijft ook gevleugelde cherubijnen en een gevleugelde serafijn (seraf, serafim). Ook vergelijkt de Bijbel vogels met mensen die vluchtig en opgejaagd in het gevaar zweven of eraan onttrokken zijn, en ook met degenen die een thuis zoeken. Tot slot staat de vogel tegenover de slang als symbool van de hemelse wereld tegenover die van de aardse wereld. Een vogel bewaakt soms de Germaanse levensboom, hij drinkt van zijn levenssappen en eet van zijn vruchten. Hierdoor wordt hij een soort ‘lotsdier’. Aangezien een vogel zaden eet, wordt hij ook een soort inhoudsvat. Zo dronk men honingwijn uit een beker in de vorm van een vogel. Soms stonden er aan de binnenzijde van deze beker ook woorden gekerfd. Wie uit zo’n beker dronk, slikte ook de kracht van deze woorden mee naar binnen. Historia naturalis: de avibus - Marcel De CleeneToch bevat de lichtheid van de vogel, zoals vaak het geval is, iets negatiefs. Zo zag de mysticus Sint-Jan van het Kruis (1542-1591) er het symbool van de vluchtige, instabiele, lichte acties van de imaginatie in, vandaar zonder methode, noch gevolg - wat de boeddhisten noemen: de verstrooidheid. De lichtheid van een vogel symboliseert ook de intelligentie, de verbeeldingskracht, een snel bevattingsvermogen, de fantasie en de grillen. Men verbond vogelvleugels aan het idee van spirituele verheffing, met betrekking tot de hogere geestestoestanden. Fragment uit het boek Historia naturalis: de avibus (Sterck & de Vreese) waarin plantenfysioloog em. prof. dr. Marcel De Cleene natuur en cultuur samenbrengt. Dit boek legt verbanden en openbaart de belangrijke rol die vogels spelen in de symboliek, emblemen, heraldiek, rituelen, mythologie, devotie, magie, volksgeloof en onze taal. Gieren en raven die over het slagveld zweefden waren voortekens van een veldslag die slecht zou aflopen. Grote, trekkende watervogels zoals zwanen, kraanvogels, reigers en ooievaars brachten de kinderzieltjes mee die datzelfde jaar zouden geboren worden. De kwikstaart is een gewiekst vogeltje. Een waarschuwer. Een aanwijzer. Een begeleider. Het slanke wezentje is herkenbaar aan de lange staart en zwart/witte kleuren. Maar er zijn ook andere varianten. Met geel bijvoorbeeld. Hij beweegt vrijwel voortdurend zijn staart heen en weer. Dat lijkt op een soort nervositeit of onrust. Iets waar je nog niet jouw vinger op hebt kunnen leggen. Een waarschuwer om je stil te laten staan en vanuit een hoger perspectief waar te nemen. De kwikstaart heeft een tik. In het Engels heet het vogeltje Wagtail en dan is het misschien duidelijker. Het beweegt namelijk steeds zijn staart heen en weer. De wetenschap (hoofd) staat voor een raadsel waarom het vogeltje dit doet. Want de kwikstaart bevindt zich meestal alleen in open gebied en laat zich ook dicht bij de mens zien. Hij vreest niets en kent ook geen angst. De beweging van zijn staart roept juist aan. Laat duidelijk zien dat hij er is. Ook aan jou. Toch laat het ‘waggen’ van zijn staart jou energetisch wel iets zien. Het gaat over controle en grip houden. Je weet wel, iets dat je steeds moet doen, al dan niet bewust om grip ergens op te houden. Heb jij je, al dan niet bewust, een tic aangeleerd? Iets dat jou een soort schijnzekerheid geeft, waardoor je op de een of andere manier blijft voelen dat je ook een lijf hebt? Denk aan het heen en weer wippen van een been. Het afkluiven van nagels. Het tellen van dingen. 1, 2, 3, enz. Het heeft ook betrekking op verslaving. Het zijn verkapte manieren om niet uit jouw lijf te vliegen. Om te ervaren dat je hier op aarde bent, waar alles maar vreemd en vooral veel te hard is voor jouw gevoelige ziel. Geen wonder dat je manieren hebt gezocht om alles bij elkaar te willen houden. Dit soort tics zijn waarschijnlijk ontstaan in jouw jeugd. Je werd niet geloofd. Je werd niet begrepen. Je doorzag situaties, maar anderen niet. Hier heb je jeZELF voor een deel verlaten, want als je jong bent, ben je nog niet sterk genoeg om de meningen van anderen aan de kant te schuiven en geloof je eerder dat zij het dan wel bij het rechte eind hebben, ook al gaat dat regelrecht in tegen jouw innerlijke stem. Je hebt niets verkeerds gedaan. Als de kwikstaart nu op jouw pad verschijnt, dan bevindt deze zich meestal voor jou. Lopend, fladderend en hippend. Soms huppelt hij op zijn eigen manier met je mee of voor je uit. Het is als het ware een soort “Hallo, zie je mij? Volg mij maar, ik weet de weg.” Zijn staart is zijn kompas. Zijn aarding. Zijn verbinding met zichZELF en daar waar hij zich beweegt. Zijn aanwijzer. Zijn ‘gutfeeling’. Het is onrustig in de wereld. Dat komt doordat het onrustig is IN de mens ZELF. We zijn RUST verleerd en daarmee het kunnen luisteren naar wat onze innerlijke stem ons influistert. Want die stem kun je alleen horen als je, net als de kwikstaart, ruimte om je heen creëert zonder afleiding. Het gepush. Het mee (moeten en/of willen) doen aan een over de kop (lees hoofd gestuurd) draaiende maatschappij. De overvolle hoofden door de dagelijkse input, die we verplicht en vrijwillig tot ons nemen. De steeds maar roepende agenda’s en to do lijstjes waar je bang van wordt. Het snel, snel, snel. Deadlines halen. Op tijd zijn. Waarvoor? Voor wie? Wag, wag, wag net of jouw staart (wagtail) in de fik staat. Gevaarlijk spul dat kwik. Giftig letterlijk en figuurlijk. Wat ben je aan het doen, lief mens? Als je tot jouw kookpunt komt, is dat niet erg prettig om te ervaren. De stoom uit jouw oren door een overbelast hoofd. De druk op de ketel veel te hoog, omdat je té perfectionistisch bent. Omdat je té control freak bent. Omdat je té weinig geniet. Omdat je té weinig tijd voor jeZELF neemt. De kwikstaart is een helper van de mensheid. Net zoals alle andere dieren, maar dit vogeltje heeft toch net weer even wat extra’s. Net als de wolf begeleid hij de mensheid. Hij vraagt je om je beter op jouw innerlijke kompas af te stemmen. Om niet de tik te gebruiken, die je je vanuit een overlevingsmechanisme misschien hebt aangeleerd, maar om terug te keren naar VOELEN. Regelmatig stil te staan. Zit ik dan nu nog wel op het juiste pad? Zit ik nog wel helemaal in mijn lijf? Of is het de buitenwereld toch weer gelukt om me af te leiden? Lief mens, als de kwikstaart verschijnt, dan vraagt hij je om je weer even te verbinden. Stil te staan. Misschien zoek je wel te veel. Trek en duw je wel te veel aan situaties, die niet voor jouw hoogste goed zijn. Steek je jouw energie en neus in zaken, waar je alleen maar de deksel op jouw hoofd krijgt. Het helpt de mensheid letterlijk te helpen, want in de natuur is dit vogeltje een ware aanwinst voor het in balans houden van het ecosysteem. Op het menu staan insecten, die wij als mensheid mooi vinden, maar ook die waar we ‘last’ van kunnen hebben. Vooral muggen en vliegen zijn favoriet. De kwikstaart komt ook een beroep op jou doen. Om je aan te sluiten bij zijn kolonie van ‘helpers van de aarde’. In de zomer verzamelen zich groepjes, meestal jonge vogels, op plekken met veel voedsel. Ze slapen dan samen met enkele honderden vogels samen. De kwikstaart vraagt je om jouw eigen ding te doen en jouw uniekheid in te zetten en zo wereldwijd een kolonie te vormen van zielen, die verandering tot stand brengen. Dit laat jou zien, dat je selectiever mag zijn met waar jij jouw energie aan besteedt. Wees gewaarschuwd, lief mens, in deze wereld wordt er vooral van jou geprofiteerd, als je niet het grotere plaatje voor ogen houdt en het WELZIJN van jeZELF als hoogste prioriteit stelt. Want de gevolgen? Die zijn voor jouw rekening vanzelfsprekend. De rest van de wereld draait gewoon door, terwijl jeZELF (weer) bij elkaar mag rapen. Je mag dus beter op jeZELF passen. Op jouw pad blijven. Je voeden met de juiste omgevingen en voedsel. Of de kwikstaart brengt de waarschuwing dat er ergens iets aan de hand is, wat je nu nog niet helder kunt waarnemen, maar waarvan je de clou kan vinden als je weer even afstemt. Je mag op dat moment even gaan stilstaan, jouw staart even ‘waggen’, om te voelen wat er zoal in jouw leven speelt en/of aan de hand is. Het kan een hoop ellende voorkomen als je vanuit een hoger perspectief kan waarnemen WAAR je aan bijdraagt en/of in wat voor situatie je nu (weer) beland bent. Liefdevol komt de kwikstaart jou altijd verder helpen. Ook al voelt het misschien niet altijd even leuk. Het liefdevolle teken dat de kwikstaart je komt brengen, kan ook betrekking hebben op een overleden persoon. Dat deze trots op jou is, omdat je voor jeZELF kiest. Omdat je jouw hart volgt. Omdat je je uitspreekt. Omdat je een ander pad bewandelt dan zovelen om jou heen. Iets dat deze overleden persoon zelf nooit gedurfd en/of gekund heeft. Heb jij iets aan deze tekst gehad? Heb je inzicht of iets anders hieruit ontvangen? Support mij dan met een bijdrage, zodat ik dit werk kan blijven doen. Zo blijft de Universele wet van geven en ontvangen in balans. Jouw support is welkom op NL10 ASNB 0782 5229 71 t.n.v. K.J. Meer Boodschappen van Dieren? Wil je meer weten over energetisch gezond eten én leven? Hoe gezond eet jij eigenlijk als je het energetisch bekijkt? Meer inzicht op de illusie van de wereld van vandaag en jouw rol daarin? Hoe waardevol ben jij? Zijn er terugkerende thema’s in jouw leven? Die zijn er niet voor niets. Wil je daar meer inzicht op, lees dan Het Karmisch Integratie Model & De kracht van Creatie, waardoor je niet alleen inzicht krijgt, maar ook hoe je aan de slag kan om ‘cirkels’ te doorbreken en te helen. Behoefte aan inzicht? Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws, inzichten en inspiratie ontvangen? Hij is je misschien nog niet zo vaak opgevallen, maar de zwarte roodstaart is een bijzonder vogeltje met een prachtige roestbruine staart. Een, die zich heel goed zich thuis voelt in de wereld van vandaag. De ideale mix is die van industrieterreinen, boerderijen, zendmasten en andere kale en grauwe omgevingen. Het liefst met hoogbouw. Die zijn namelijk vergelijkbaar met de kale rotsformaties tot wel 3000 meter hoogte van zijn oorspronkelijke habitat. Sterker nog, als het té groen wordt, verdwijnt hij zelfs. Zelfs zijn roep is gewoon rete techno. De zwarte roodstaart brengt een soort hightech klikkend geluid voort dat perfect zou kunnen dienen als beltoon of berichtmelding voor een mobieltje. Je zou het een robotvogeltje kunnen noemen. Sommige zielen hier nu op aarde zijn hun tijd ver vooruit. Zij weten al waar de wereld naar toe gaat als de mensheid geen andere keuzes gaat maken. Zij zijn de zieners, die aandacht vragen voor heel veel issues, waar de wereld van vandaag nog helemaal niet mee bezig is. Ze hebben dit leven al eerder geleefd en hebben toen de stap niet durven zetten of andere keuzes gemaakt, waardoor de afloop niet de beste was. De mensheid stevent, als een soort stuurloze hogesnelheidstrein, af op de eigen ondergang. Velen zonder zich daar ook maar een greintje bewust van te (willen of kúnnen) zijn. De meeste mensen willen helemaal niet nadenken over hun impact op het grotere geheel. Op hoeveel ze verspillen en vervuilen. De zwarte roodstaart komt je een geheim verklikken. Het roer moet om. Het liefst vandaag nog, want morgen zeggen dat je spijt hebt van vandaag is niet goed genoeg. Morgen is vandaag gisteren en dat kun je nooit meer terugdraaien. Je kunt de zwarte roodstaart heel eenvoudig treffen. Als fan van stedelijk gebied trekt hij zich niets aan van alle chaotische energie, die op ground zero plaatsvindt. Hij zoekt het gewoon lekker hogerop en kiest bijvoorbeeld ventilatiekanalen als ideale nestruimte. Als hij zijn lied wil laten horen dat komt dat ook van boven. Hij is namelijk dol op antennes, elektriciteitspalen en hijskranen. Als jij gaven hebt of insights over de toekomst en je weet hoe die er, zittende in deze sneltrein, uit gaat zien, wat doe je daar dan eigenlijk mee? Ga aan het werk, lief mens. Dat is het devies dat de zwarte roodstaart je komt brengen. Sta op. Ga in jouw kracht staan. Ga verder met ontdekken waar jouw gaven liggen en hoe je actief kunt gaan bijdragen. Of als je al weet en ziet, ga dan aan de slag met het verspreiden van jouw innerlijke wijsheid. Klim op die hijskraan. Dat wil niet zeggen dat je je moet aansluiten bij de lage energetische frequenties, die vooral mensen in angst zetten. Het gaat hier zuiver en puur om hoe het beter kan. Bewuster. Niet voor niets laat de zwarte roodstaart alles wat zich ‘lager’ afspeelt links liggen. Hij zingt vooral zijn mooiste lied om juist het liefdevolle energetische veld te voeden. Waarschuwen voor dit of voor dat, daar houdt hij zich niet mee bezig. Hij weet dat dat geen zin heeft, omdat ongevraagde adviezen nooit in open oren aankomen. Zijn mooie lied wel. Misschien ben jij het wel, die een helend effect heeft op al het donker dat door de eeuwen heen is opgebouwd. Dat je mag bijdragen aan de verlichting van dit hele karmische veld. Wat doe jij daar eigenlijk halverwege de rots, op de 3e verdieping, terwijl er misschien wel 8 zijn. Vlieg, weliswaar gegrond, omhoog naar het juiste level, vol in jouw kracht. Je hoeft je hierbij niets aan te trekken van wat er op ground zero, het energetische 3D veld, plaatsvindt. Dat is in een parallelle wereld een etage lager. Jij mag vanuit jouw energetische 5D-frequentie over dit alles jouw licht laten schijnen, zodat meer en meer mensen ontwaken en hen begeleiden. Als het om voedsel gaat, dan eet de grijze roodstaart het liefst rupsen, spinnen, langpootmuggen en bij kunstlicht jagen ze op muggen. In de herfst staan ook fruit en zaden op het menu. Soms is de vogel standvast, maar trekken is hem niet onbekend. Hij zal instinctief zich laten leiden naar de beste omgevingen waar zijn gebroed kans heeft om te overleven. Omgevingen waar te veel vernietigd is en dus te weinig insecten zijn om zijn ZIJN te voeden, zal hij haasje repje verlaten om zich te nestelen plattelandsomgevingen waar zoveel mogelijk natuurlijke habitat aanwezig is. Hiervoor is ook een gematigd klimaat van belang. Niet te koud, niet te warm, niet te nat en ook niet te droog. Zijn voedsel gedijt namelijk niet bij alles waar hiervoor te voor staat. Hoe staat het met het gematigde klimaat waar jij je in bevindt? Hiermee wordt dan bedoeld de omgeving met de mensen erin waar jij dagelijks mee omgaat. Voeden ze jou voldoende? Levert wat jij dagelijks doet voldoende voedingsbodem op? Of moet je vechten om die langpootmug, rups of anders te bemachtigen. Zet je jeZELF hiermee niet op een karig dieet? Dat je na 100 afwijzingen 1 compliment krijgt bijvoorbeeld en daar dan heel lang op mag teren. Dat jouw idee of inzicht wordt opgepakt, maar dat een ander zich voedt met de opbrengst ervan? Jij probeert je steeds maar aan te passen. Je ‘gematigd’ te gedragen in dit klimaat, waar het toch echt te heet onder jouw voeten is met al dat haantjesgedrag en ego-gedoe. Of veel te koud als het om liefdevolheid en het delen van succes gaat. Lief mens, WAT ben je aan het doen? Wil je hier wel aan bijdragen? Loop jij met emmertjes water te slepen om continu overal brandjes te blussen? Zie je de parallel met wat er nu in de wereld gebeurt? Er staat letterlijk zoveel in de fik. Of gooi je jouw emmertje water uit over de veel te droge grond, waardoor het veelal wegloopt zonder opgenomen te worden? Het kan ook andersom. Dat jij degene bent met de dweil in de hand of de mop en dat je de puinhoop, die anderen nalaten aan het opdweilen bent. Dat doe je vanuit liefde om te voorkomen dat anderen hun neus stoten. Maar lief mens, ben je vergeten dat iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid heeft. Of sta je dagelijks ijs te hakken en weg te bikken om nog ergens wat warmte toe te kunnen voegen? Wakken te slaan om zuurstof aan situaties toe te voegen, zodat men weer opgelucht adem kan halen? Misschien heb je dit tot jouw taak gemaakt. Proberen mensen te ontdooien en dat wat bevroren onder het ijs verborgen ligt aan het licht te brengen. Dus wat ga JIJ doen? Blijven plooien ten opzichte van anderen? Wordt het niet eens tijd dat jij gewoon jouw ware ZELF toont? Ongeacht wat dit voor gevolgen heeft in het materiële 3D veld? Of ben je bang in de chaos op ground zero terecht te komen. Dit is een wake up call. Als je naar de zware roodstaart kijkt, dan zie je dat alleen zijn staart nog rood is. De rest is zwart/grijs en misschien nog een beetje roodbruin. Als je dit puur op kleuren bekijkt, dan kun je een parallel trekken met jeZELF. Al jouw energie raakt uitgeblust en verandert in het zwart. Er zit alleen nog vuur in jouw staart en die duwt je steeds vooruit. Zorg voor jeZELF, lief mens. Je hoeft jouw adaptieve (empathische) vermogen niet in de prullenbak te gooien. Je mag de wissel (we zitten immers in de trein) omzetten en heen…
Specifieke vogels en hun boodschappen bij de voordeur
De kwikstaart is een gewiekst vogeltje. Een waarschuwer. Een aanwijzer. Een begeleider. Het slanke wezentje is herkenbaar aan de lange staart en zwart/witte kleuren. Maar er zijn ook andere varianten. Met geel bijvoorbeeld. Hij beweegt vrijwel voortdurend zijn staart heen en weer. Dat lijkt op een soort nervositeit of onrust. Iets waar je nog niet jouw vinger op hebt kunnen leggen. Een waarschuwer om je stil te laten staan en vanuit een hoger perspectief waar te nemen. De kwikstaart heeft een tik. In het Engels heet het vogeltje Wagtail en dan is het misschien duidelijker. Het beweegt namelijk steeds zijn staart heen en weer. De wetenschap (hoofd) staat voor een raadsel waarom het vogeltje dit doet. Want de kwikstaart bevindt zich meestal alleen in open gebied en laat zich ook dicht bij de mens zien. Hij vreest niets en kent ook geen angst. De beweging van zijn staart roept juist aan. Laat duidelijk zien dat hij er is. Ook aan jou. Toch laat het ‘waggen’ van zijn staart jou energetisch wel iets zien. Het gaat over controle en grip houden. Je weet wel, iets dat je steeds moet doen, al dan niet bewust om grip ergens op te houden. Heb jij je, al dan niet bewust, een tic aangeleerd? …
Hoe herken je signalen bij jouw voordeur?
Vogels kunnen ons een boodschap brengen, juist op dat ene bijzondere moment, dat je het niet verwacht. Onlangs deed ik een reading met een mevrouw, van wie de man 2 jaar geleden is overleden. Net toen we wilden beginnen, kwam er een ekster zitten in het kozijn, van het raam. Nadat ik de tevreden mevrouw had uitgelaten en ze naar haar auto terug liep, zat er een ekster op haar motorkap. Deze vloog pas weg, nadat ze de motor startte. Leef ook bewuster en zie de tekens om je heen. In mijn 93 pagina’s tellende e-book leer je over de verborgen taal waarin de natuur met ons spreekt.
Praktische toepassingen in het dagelijks leven
Vogels staan voor de regelaars van de tijd. Een mooi voorbeeld hiervan is de feniks, een mythische, (vaak) roodkleurige vogel uit de oudheid, met blauwe ogen. De Bijbel beschrijft ook gevleugelde cherubijnen en een gevleugelde serafijn (seraf, serafim). Vogels kunnen ook vuur overbrengen van de godenwereld naar de mensenwereld. Bij de Noord-Amerikaanse indianen was een raaf de vuurschenker, bij de Romeinen was het een specht. Vogels konden ook kinderloze echtparen vruchtbaar maken. Men aanzag ze als genezers (bijvoorbeeld door hun gezang of hun aanblik). In volksverhalen gaan een arend, een kraai, een raaf of een ekster bijvoorbeeld levenswater halen op bepaalde tijdstippen. De kwikstaart vraagt je om jouw eigen ding te doen en jouw uniekheid in te zetten en zo wereldwijd een kolonie te vormen van zielen, die verandering tot stand brengen. Dit laat jou zien, dat je selectiever mag zijn met waar jij jouw energie aan besteedt.
Toolkit voor interpretatie van tekens
- Let op welk vogeltype verschijnt bij jouw voordeur.
- Let op de houding, zang en beweging (bijvoorbeeld waggen van de staart).
- Overweeg wat je op dat moment in je leven dacht of voelde.
- Luister naar je intuïtie en vertaal het signaal naar concrete acties voor je leven.
- Beschouw de boodschap als uitnodiging tot grotere vrijheid, maar ook tot aardse gronding.
Een inleiding tot vogelsymboliek
Samenvatting van de belangrijkste boodschappen
Vogels worden wereldwijd gezien als boodschappers tussen hemel en aarde. Ze bewegen vrij door de lucht, overzien het landschap en brengen ritme en muziek waar stilte hing. Spiritueel gezien nodigen vogels je uit om boven je zorgen uit te stijgen en het grotere plaatje te zien. Hun verschijning kan een aanmoediging zijn om te kiezen voor vrijheid, een nieuw begin, of juist om beter te gronden en trouw te blijven aan je pad. Vraag je eens af: waar in mijn leven mag ik meer ruimte innemen? Waar mag ik loslaten en meedrijven op de wind?