Eric Schutte: kunstenaar, expositie en biografie

Eric bevraagt de rol van de mens door veelal andere levensvormen te verbeelden in soms iconische of 'beladen' materialen.

Voorbeelden zijn een (gesmolten) kalf uit oormerken van geslachte dieren of een mensbeeld uit plastic.

Eric beschouwt het persoonlijk kenmerkende als universeel gegeven waardoor de werken -naast dat zij een catagorie representeren- ook altijd een 'ik' vertegenwoordigen.

Het gaat Eric niet alleen om 'de vogel' of 'het kalf' maar specifieker ook om 'deze vogel' of 'dit kalf' als uniek en eenmalige verschijning in de eeuwig veranderende werkelijkheid.

Ook maak ik werk in opdracht.

In alle gevallen is het uiteindelijke werkstuk een (beeldend) verslag van een intensieve studie van het onderwerp.

Eric Schutte is afgestudeerd als beeldend kunstenaar en docent en woont in Ommen.

Door zijn schilderijen en objecten heeft hij intussen al veel bekendheid; zo kennen veel mensen zijn kalfje op de Brink in Arriën en de vogelkijkhut in de Ommermars.

Het genre landschap kent een lange traditie, ook voor Eric.

Tijdens de opening van de expositie vertelde hij daarover.

De natuur is en was altijd zijn uitgangspunt, hij zoekt bijzondere plekken en legt deze vast op het doek.

Als kunstenaar moet je je identificeren met je onderwerp, er als het ware één mee worden.

Behalve het schilderen in (en van) de natuur werkt Eric vaak met afvalmateriaal; het bovengenoemde kalfje is hiervan een mooi voorbeeld, maar ook plastic koffielepeltjes krijgen een tweede bestemming als vogel, om maar een van zijn vele creaties te noemen.

In het kader van deze expositie worden een drietal activiteiten georganiseerd: op donderdag 5 oktober houdt Schutte een lezing: “Landscaping in Arts” op het podiumplein in het LOC+ Hardenberg, inloop 19.00 uur; aanvang 19.30 uur.

Hij vertelt hier over zijn nieuwsgierigheid naar de verhouding die de mens heeft ten opzichte van de hem omringende natuur, en het onderzoek dat hij daarnaar deed.

Op zaterdag 7 oktober geeft hij een masterclass schilderen voor maximaal 12 personen, locatie Restaurant De Rheezerbelten.

Verder kunt u deelnemen aan een workshop ”Het boek als object”: leporello-boekjes maken bij HardenbergArt in het LOC+ op dinsdag 17 oktober van 19.00 tot 21.00 uur, georganiseerd door HardenbergArt i.s.m. Deleening.

Deelname aan de lezing en workshop “het boek als object” is gratis, de masterclass door Eric Schutte op 7 oktober kost € 38.- aan materiaalkosten; inclusief koffie en drankje.

Voor de masterclass en voor de workshop s.v.p.

Het genre landschap kent een lange traditie; uit opgravingen in Pompeï blijkt dat rijke bewoners hun woningen al lieten verfraaien met muurschilderingen waardoor de illusie werd gewekt dat men zich in een prachtig landschap bevond.

Door de eeuwen heen speelde het landschap in de schilderkunst een rol, soms als achtergrond, met name in de 15e en 16e eeuw, later ook als zelfstandig thema.

In de 20e eeuw volstonden voor abstract werkende kunstenaars enkele lijnen of kleurvlakken om een landschap aan te geven.

Eric Schutte is afgestudeerd als beeldend kunstenaar en docent en woont in Ommen.

Door zijn schilderijen en objecten heeft hij intussen al veel bekendheid; zo kennen veel mensen zijn kalfje op de Brink in Arriën en de vogelkijkhut in de Ommermars.

Typerend voor de gedachtengang van de kunstenaar is de ei-vorm van dit object uit cortenstaal: om vogels te observeren kruip je zelf in een groot ei.

De natuur is en was altijd zijn uitgangspunt, hij zoekt bijzondere plekken en legt deze vast op het doek.

Als kunstenaar moet je je identificeren met je onderwerp, er als het ware één mee worden.

Alleen dan ontstaat er bezielde kunst die uitstijgt boven ‘een mooi plaatje’. Behalve het schilderen in (en van) de natuur werkt Eric vaak met afvalmateriaal; het bovengenoemde kalfje is hiervan een mooi voorbeeld, maar ook plastic koffielepeltjes krijgen een tweede bestemming als vogel, om maar een van zijn vele creaties te noemen.

Een heel leuk project is de samenwerking met een achttal basisscholen in Ommen waarbij leerlingen de ideeën en ( afval) materialen aandroegen waarmee de kunstenaar vervolgens aan het werk ging.

Ter gelegenheid van de expositie verschijnt een fraai vormgegeven uitgave, bestaande uit een boekje, twee losse kaarten en een poster; een echt collector’s item!

In het kader van deze expositie wordt een drietal activiteiten georganiseerd: op donderdag 5 oktober houdt Schutte een lezing: “Landscaping in Arts” op het podiumplein in het LOC Hardenberg, inloop 19.00 uur; aanvang 19.30 uur.

Hij vertelt hier over zijn nieuwsgierigheid naar de verhouding die de mens heeft ten opzichte van de hem omringende natuur, en het onderzoek dat hij daarnaar deed.

Op zaterdag 7 oktober geeft hij een masterclass schilderen voor maximaal 12 personen, locatie Restaurant De Rheezerbelten.

Verder kunt u deelnemen aan een workshop ”Het boek als object”: leporello-boekjes maken bij HardenbergArt in het LOC op dinsdag 17 oktober van 19.00 tot 21.00 uur, georganiseerd door HardenbergArt i.s.m. de Bibliotheek.

Deelname aan de lezing en workshop “het boek als object” is gratis, de masterclass door Eric Schutte op 7 oktober kost 38 euro aan materiaalkosten; inclusief koffie en drankje.

Er bestaat een merkwaardige discrepantie tussen een scherpe blik en een scherpe geest.

Wie zijn blik wil scherpen, knijpt de ogen een beetje samen en kijkt als het ware door de oogharen.

Die manier van kijken stelt de waarnemer in staat om in te zoomen op essentiële details.

Mensen die hun geest willen scherpen, doen min of meer het tegenovergestelde.

Het verrijken van de geest vereist een ruime blik en een open oog voor alles wat zich aandient.

Hoe meer informatie er binnenkomt, hoe groter de kans dat de geest gevoed en gescherpt wordt.

In de werk- en zienswijze van Eric Schutte wordt de discrepantie tussen samengeknepen ogen en een open vizier grotendeels opgeheven.

Een eerste kennismaking met de schilderijen en sculpturen van de kunstenaar uit Ommen leert dat hij niet voor één gat te vangen is.

Hij kijkt met een open mind naar de wereld en is extreem gevoelig voor indrukken van buitenaf.

Hij focust zich op wetenswaardige details, maar verliest de grote lijnen niet uit het oog.

Beeldende kunst ontstaat in zijn geval vanuit een intense behoefte aan onderzoek en experiment.

Zijn manier van kijken en ervaren resulteert deels in schilderijen waaruit een optimale beheersing van schilderkunstige vaardigheden, principes en tradities spreekt.

Maar in ander werk is te zien dat hij daarnaast de behoefte voelt om af en toe alle tradities en conventies overboord te gooien.

Een paar voorbeelden. Een anatomisch perfect nagebootst kalf van gesmolten gele oormerken anticipeert op de vraag hoe de plattelandsbevolking met dieren omgaat.

Een kalf dat gelast is van oud ijzer (ingeleverd door de inwoners van Ariën) laat zien dat kunst in de openbare ruimte er een extra dimensie bij krijgt wanneer de plaatselijke bevolking bij het kunstwerk wordt betrokken.

Het ijzeren kalf staat op een sokkel van moerasijzer dat oorspronkelijk gebruikt werd als fundering voor boerderijen die vroeger in Arriën en omgeving werden gebouwd.

Alle pezen en spieren van het ijzeren kalf zijn anatomisch correct verbeeld.

Eric Schutte communiceert via beide kalveren met de omgeving waarin de beelden getoond worden of een vaste plaats hebben gekregen.

De kunstenaar is niet geïnteresseerd in de vraag of de beelden ‘mooi’ gevonden worden.

In het recente beeldende werk van Eric Schutte komen uiteenlopende benaderingswijzen en thema’s voorbij.

De diversiteit is te herleiden tot de behoefte van de kunstenaar aan experiment.

Verschillende onderwerpen en zienswijzen vragen om verschillende materialen, werkwijzen en concepten.

Daar komt bij dat hij de gewenning steeds een stap voor blijft.

Zijn artistieke drijfveer is: onderzoek alles en behoud het goede.

Zo schildert hij graag in de buitenlucht, zoals de plein air schilders deden.

Maar in tegenstelling tot de schilders van Barbizon, buit Schutte de weersinvloeden uit.

Sterker nog: hij betrekt ze in het scheppingsproces.

Sneeuw, regen en wind laten letterlijk sporen na in de panelen die op locatie geschilderd zijn.

Het gaat hier om een instelling en werkhouding waaraan deels filosofische opvattingen ten grondslag liggen.

Al schilderend nuanceert Eric Schutte het onderscheid tussen kijken en zien.

Schilderen naar concrete waarneming of foto’s impliceert voor hem ook: dieper inzicht verwerven.

Schilderen is meer dan het registreren van de waargenomen werkelijkheid.

Schilderkunst gaat ook over persoonlijke opvattingen en emoties, over zienswijzen en wereldbeeld, over ideeën, concepten en betekenissen.

In de optiek van Eric Schutte is het kunstenaarschap niet vrijblijvend.

Hij zoekt voortdurend naar een balans tussen denken en doen, tussen waarnemen en interpreteren, tussen ambachtelijk en conceptueel werken.

Relevant zijn in dit verband de objecten die hij maakt van landbouwafval, plastic bestek en ijzer en de ‘geschilderde’ landschappen waarin verf vervangen is door landbouwplastic.

De keuze voor ongewone materialen wordt niet alleen ingegeven door experimenteerlust maar ook door concept-denken.

De kunstenaar groeide op in een agrarische omgeving.

Hij onderkent de gevaren van kunststof, kunstmest, vervuiling, landbouwgif en bio-industrie.

En hij is zich bewust van de fricties tussen natuur en cultuur, schoonheid en verval, leven en dood, vergankelijkheid en eeuwigheidswaarde.

In de kunst van Eric Schutte manifesteert zich naast een onontkoombare vorm van dualiteit ook een onuitgesproken streven naar complementariteit.

Hij wil beide kanten van het leven of van een onderwerp laten zien, het grote geheel onderzoeken en bevatten, uitersten verbinden, binnen- en buitenwereld verenigingen, denken en doen laten samenvallen, vragen stellen en vragen beantwoorden.

Dat lukt in zijn geval alleen wanneer hij de voorspelbaarheid een stap voorblijft.

Zolang hij in staat is zichzelf te verrassen met proefondervindelijke ervaringen, blijft de garantie voor avontuurlijke kunst bestaan.

Vanuit deze optiek probeert hij het maximale rendement te halen uit de beproefde schilderkunstige wijsheden en academische wetten en regels, terwijl hij anderzijds experimenteert met materiaalgebruik waarmee hij alle traditionele waarden schendt.

Ondanks die experimenten blijven de schilderijen en beelden herkenbaar.

Schutte communiceert bij voorkeur met de beschouwer via een helder en begrijpelijk referentiekader.

Hij werkt figuratief.

In een deel van Schutte’s schilderijen lijken esthetische beleving en idylle om voorrang te strijden.

We zien een meisje dat geportretteerd is in een groene omgeving.

Eric Schutte erkent dat ‘het lievige’ hier op de loer ligt.

Daarom zet hij de kijker op het verkeerde been door te schuiven met betekenissen.

Ook in zijn landschappen zoekt hij naar een toegevoegde waarde, naar sluiproutes die de mogelijkheid bieden om klassieke inzichten te transformeren tot hedendaagse kunst die anders is dan wat de traditie al heeft opgeleverd.

Die behoefte aan meerwaarde dwingt hem om op zijn hoede te zijn.

Hij is huiverig voor goedkoop effectbejag.

vanuit de zoektocht naar ‘het andere’ ontstonden een velociraptor van landbouwplastic en een aalscholver van plastic bestek.

Het zijn eigenzinnige, driedimensionale tegenhangers van de traditioneler ogende geschilderde landschappen, portretten en mensfiguren.

Maar ook in de schilderijen gaat het om meer dan alleen de verbeelding van de werkelijkheid.

In een schilderij van een liggend meisje experimenteert de schilder met visuele effecten op het gebied van scherpte en onscherpte en met het scheef uitgesneden beeldvlak.

Associaties met miscrimefotografie dringen zich op.

Ook in andere schilderijen komen vergelijkbare verborgen betekenissen voor.

Een plissérokje dat de heupen van de draagster verbreedt, refereert aan haar vruchtbaarheid.

En in ‘De Gouden Pijl’ gaat de kunstenaar vrijmoedig om met de verbeelding van het landschap door een speelse verwijzing naar de naam van het gebied in het schilderij te parachuteren.

In een portret van zijn oma verweeft hij een bijzondere vormspanning die het perspectief op heden, verleden en toekomst versterkt.

Ook in andere portretten zijn vormspanning en zienswijze slagvaardig verweven.

Het ‘conflict’ tussen oud en jong en de condition humaine in het algemeen worden op het scherpst van de snede verbeeld.

Eric Schutte onderstreept dat hij meer wil dan alleen de werkelijkheid verbeelden.

Compositie, materiaalgebruik en toonzetting reflecteren zijn ultieme pogingen om een persoonlijke visie en een persoonlijk wereldbeeld weer te geven.

Hij laat niet alleen zien hoe mens en dier in de wereld staan, maar ook hoe hij zelf als mens in de wereld staat.

Zijn instelling en toewijding zorgen ervoor dat elk kunstwerk geladen wordt met betekenissen en met artistieke inzichten en verworvenheden die de beeldtaal naar een hoger plan tillen.

Eric Schutte (1969) studeerde Autonome Kunst aan ArtEZ en volgde daarop nog meerdere masterclasses.

Met een ‘mooi plaatje’ kan deze kunstenaar uit Ommen niets.

In zijn werk zijn twee richtingen zichtbaar, enerzijds het meer klassieke onderwerp van de landschappen, die op moderne wijze uitgevoerd worden in acryl.

Anderzijds zijn er Erics figuratieve sculpturen, waarin niet voor de hand liggende materialen worden gebruikt.

Het materiaal gebruikt Eric om het thema ‘mens-wereld’ in zijn werk uit te beelden, dit is onder andere landbouwplastic of afval, om de kwetsbaarheid van mens en dier te verbeelden.

Wat is de plaats van een kraai in de wereld? En wat is de plaats van een kraai in de ménsenwereld, waarin de natuur wordt ingekapseld, ingepolderd, ingezet en ingelijst?

Eric Schutte rondde in 2001 de Bachelor of Education Arts (afstudeerrichting Fine Art) af.

Naar eigen zeggen bevraagt hij graag de rol van de mens door andere levensvormen zoals kraaien en koeien te verbeelden middels ‘beladen’ materialen.

Dit is één van de favoriete werken van Rik Zweers, van de kunstcommissie: “Het geluid van een kraai vind ik heel vervelend, het geeft me een soort angstgevoel.

Ik associeer het met een tikkende klok, de naderende dood.

De kunstenaar een kraai gemaakt van landbouwafval en roept de vraag op ‘hoe gaan we om met de aarde en haar grondstoffen’?

Illustratieve foto van een kalf uit oormerken en een kraai-sculptuur van landbouwafval

Live demonstratie tijdens het kunstgebeuren 'Grenseloos Kunst Verkennen'.

Van 10 maart tot 7 mei wordt mijn werk getoond als onderdeel van de groepsexpositie 'Pink' in galerie Paterswolde.

Op de First Art Fair wordt mijn werk vertegenwoordigd door de Grachtengalerie Utrecht.

In het blad 'De Ommer' een stuk over het te realiseren monument voor kamp Erika.

Mario’s werk bevind zich op het snijvlak van de figuratieve en conceptuele kunst.

Voor Mario is het object belangrijk, maar tevens de setting waardoor hij een wereld aan betekenissen opent.

Essentieel is niet de inhoud, maar het spel hiermee.

Op zeven september houd ik de openingsspeech voor de expositie Venster van Mario ter Braak bij galerie Bonnard.

Mario was mijn docent vanaf leerljaar 1 t/m 4 en samen met Lammert Steendam begeleider bij mijn afstuderen.

Mario’s werk is stevig doordacht en bezit meerdere lagen.

Uiteindelijk is het een spel van betekenissen, of beter nog een onderzoek naar de werking hiervan.

De komende weken samen met Irma Horstman nieuw werk in de expositieruimte van HardenbergArt.

Irma woont en werkt afwisselend in Frankrijk en Kampen.

Haar werk is misschien wat minder toegankelijk dan dat van mij, maar toch ligt het ergens dicht bij elkaar.

Voor allebei vormt onze relatie met de natuur (of de wereld om ons heen) het startpunt.

Bij Irma leidt dat tot organische structuren waarin zij de essentie van groei lijkt vast te leggen.

Ik vind ze integrerend..

6 Juli is het vleermuisparadijs feestelijk geopend.

Foto van het Vleermuisparadijs biotoop en onderkomens

'Het Vleermuisparadijs' is een leefomgeving ontworpen door de vier basisschoolleerlingen Ireen Kok, Stefanie van Kerster, Loes Veurink en Marit van der Beek onder leiding van hun docent Gerriën Groen.

Zij wonnen met hun ontwerp de provinciale prijsvraag; 'Groen, Groener, Groenst'.

Het project bestaat uit een vleermuisbiotoop; aanplanten van vruchtbomen, zaaien van wilde bloemenmengsels, een beheersadvies en meerdere onderkomens.

Een door mij ontworpen winterverblijf dient tevens als markering voor het project.

Ook dit jaar heeft mijn werk weer een rol gespeeld op het jaarlijkse 'Zunnewendefestival'.

Een (streek)taalfestival in Hellendoorn.

Een aantal grotere werken van mij uit afvalplastic werden getoond.

Ook heb ik live een staatsieportret gemaakt van de 'Zunnekoniginne' (Claudia Besselink-Leemreize).

Het Zunnewendefestival is een (streek)taalfestival met een Nedersaksische basis.

Het uitgangspunt is de zomerzonnewende; een moment dus in de tijd, maar ook 'gewoon' een feest ter ere van het leven en de vruchtbaarheid.

In de essentie gaat mijn Zunnewende gedicht hier over, maar zet het ook de taal centraal als beschrijving van een specifieke wereld.

In een andere taal worden dingen anders gekend (of soms zelfs niet, als er geen woorden voor zijn).

Het Nedersaksisisch is dus niet 'gewoon' een dialect maar een taalsysteem dat het denken van een grote groep mensen door de eeuwen heen in zich meedraagt.

'Name' (Eng). naast 'name' (dialect) vind ik interessant; zelfde basis ? (Angel-, Nedersaksisch?)

De Regge; overstromen in relatie met de kanalisatie; als je weet wat Regge betekent....

De taal zegt dus iets over de dingen en staat er niet totaal los van... Of ontstaat vanuit...

(Sinds de kanalisatie was de Regge zichzelf niet meer..).

Letters vormen woorden die betekenis hebben.

Maar ook onze taal verdwijnt...

Mensen die naar de letter leven vergeten het woord...

Van 10 mei - 16 juni exposeer ik onder andere met Sari Piek een aantal recente werken bij galerie Tolg'Art.

De vernissage is op 12 mei om 14:00 uur.

Uiteraard zijn Sari en ik dan aanwezig.

Galerie Tolgaarde 6-8 7642 EZ Wierden.

Dit bouwwerk dient als markering voor het veel grotere project 'Het Vleermuisparadijs'.

Een idee van vier (toen nog) basisschoolleerlingen uit Nieuwleusen.

De palen van de schroeffundering zijn twee meter lang!

Op woensdag 25 april,zal ik een lezing verzorgen in het Landgoedcentrum te Vilsteren.

Dit centrum is gevestigd in de monumentale boerderij, Erve Borrink'.

Centraal in deze lezing staat het landschap en de betekenis die wij er als mens aan geven.

Van 8 april tot en met 30 mei zijn een aantal werken van mij te zien als onderdeel van de expositie 'Leermeester' van galerie Paterswolde.

Mario ter Braak (docent ArtEZ hogeschool voor de kunsten) was vanaf leerjaar één mijn docent en tevens mijn begeleider bij mijn afstuderen.

Het werk van Mario ontstaat naar aanschouwing, maar is ook een spel met betekenissen en formele aspecten.

Samen met John Schutte reigers ophangen in het atrium van zorgcentrum Oldenhaghen.

Op 14 meter hoogte in een schaarlift.

Niet helemaal mijn ding, maar erg tevreden.

In het praktische kunsttijdschrift atelier zijn twee artikelen van mijn hand verschenen.

In 'Atelier digitaal' ga ik dieper in op de isometrische projectie.

Het vleermuisonderkomen krijgt vorm.

Harm Bloemhof een expert in het bouwen van vleermuiskasten schiet al behoorlijk op.

De kast wordt van binnenuit gebouwd.

De buitenwanden worden dus als het laatste geplaatst.

Om de vleermuizen houvast te geven worden de verschillende planken geperforeerd.

In Jij & Overijssel; is een informatief artikel verschenen over het vleermuisproject.

Theo Douma had twee gedroogde vleermuizen meegenomen.

Een grootoorvleermuis; een vleermuis die zijn prooi tussen de bladeren zoekt en een kleine vleermuis.

De kleine vleermuis leek gewoon op de kop te slapen.

Theo vertelde dat de beestjes soms hangend stierven, gewoon uitdroogden en bleven hangen.

Hij had ook een 'baddetector' meegebracht; een apparaatje dat de geluiden ontvangt die de vleermuis maakt om te kunnen navigeren of de prooi op te sporen.

Al direct in het begin kwamen we de dwergvleermuis tegen.

Even later gevolgd door een laatvlieger, een rosse vleermuis en een ruige vleermuis.

Prachtig om te zien was ook de watervleermuis die met de achterpoten als een visarend insecten van het wateroppervlakte pakt.

Vleermuisproject: onderkomen en onderzoek

Tijdens het vliegen was de lichtgekleurde en kenmerkende onderkant goed te zien.

Theo vertelde dat het ook de paringstijd was voor de vleermuizen en dat je aan de geluiden kon horen of je met een mannetje of vrouwtje te maken had.

Door de opgevangen geluiden vertraagd af te spoelen kun je horen dat de piepjes niet altijd dezelfde frequentie hebben.

Op sommige momenten volgen de piepjes elkaar echt heel snel op.

Het blijken de momenten te zijn dat de vleermuis een insect 'bekijkt' vlak voor het grijpen.

Deze techniek is zo accuraat dat het beestje kan 'zien' met welk insect het te maken heeft.

Een wesp pakt hij niet..

Al met al een hele ervaring; een kijkje in een wereld die gewoonlijk aan je voorbij gaat..

Ireen, Stefanie, Loes en Marit wonnen vorig jaar als leerlingen van CBS De Zaaier de door provincie Overijssel uitgeschreven ontwerpwedstrijd 'Groen, groener groenst'.

Onder begeleiding van hun docent Gerriën Groen ontwierpen ze een Vleermuisparadijs bestaande uit een onderkomen in een vleermuisvriendelijk landschap.

In samenwerking met Theo Douma (vleermuisspecialist), de gemeente Dalfsen is er door de provincie gekeken naar de mogelijkheden en realisatie.

Na een inventaris bleek de omgeving van de Hulsterplas de ideale biotoop; een plek met afwisseling, begroeiing en vooral water.

Een aanvulling voor het geheel zou bestaan uit het realiseren van meer onderkomens.

Tijdens de jaarlijkse najaarsexpositie van Gallerie Aly Schutte is ook mijn ruimte geopend.

Ik toon onder andere nieuw ruimtelijk werk.

Op dit moment ben ik bezig met een werk voor camping de Beerze Bulten.

Een aantal van mijn werken zullen worden getoond tijdens de openingsexpositie van Galerie BONNARD te Nuenen.

Opening zondag 24 september 15:00 uur.

In de nieuwe Atelier zijn twee artikelen van mijn hand verschenen.

Het Zunnewende Festival is een kleinschalig festival waar de (Nederlandse) streektaal centraal staat.

Het sprookjesachtig verlichte terrein van Landgoed de Schuilenburg is één keer per jaar rond 23 juni het decor voor muzikanten, dichters, verhalenvertellers en kunstenaars.

'Hommage aan de boerin', dit werk is ontstaan vanuit een taalgrap; de vrouwelijke levensvormen worden veelal aangeduid met behulp van de toevoeging 'in'.

Vandaar dat het een transparante figuur betreft.

Het werk is bedoeld als een eerbetoon aan de boerin en zet haar letterlijk op een voetstuk (een koe in dit geval).

Bij het huwelijk werd vroeger (in sommige streken) door de familie van de bruid een koe cadeau gedaan.

Deze bruidskoe werd vaak bloemen versierd.

Dit werk bestaat uit dertig plastic eenden en is te lezen als een offerande aan de zon.

De transparante lokeenden verwijzen naar de jacht en ons voedsel.

Ook dit jaar speel ik weer een rol op het kleinschalige Zunnewendefestival.

Een laagdrempelig, festival met karakter waar de streektaal (uit heel Nederland) centraal staat.

Op een prachtige locatie aan de Regge kun je genieten van kunst, cultuur, eten, drinken en muziek..

In de Atelier van mei, juni leg ik uit hoe je werkt met een primair palet.

In principe kun je alle kleuren maken, maar juist hierdoor is het best lastig.

Aan de andere kant heeft dit palet een eigen (eigentijds) karakter dat het ook weer interessant maakt.

Van donderdag tot en met zaterdag 16 t/m 18 maart (van 10:00 tot 17:00 wordt de jaarlijkse voorjaarsexpositie gehouden.

Ik toon recent werk in mijn eigen ruimte en uiteraard is ook de ruimte van mijn moeder geopend.

Misschien een leuke gelegenheid om ook even bij mijn ouders binnen te kijken (zie vorige post).

In 'de Atelier' van maart / april behandel ik een interieuropzet.

Voornaam onderwerp is het interieur van de boerderij van mijn ouders.

In Atelier 186 bespreek ik de App Sketches waarmee je eenvoudig tekeningen kunt maken op je mobiel.

De jaarlijkse najaarsexpositie van mijn galerie zal gehouden worden op 24, 25 en 26 november.

Ik toon nieuw werk en zal een lezing verzorgen op de vrijdag (25 nov.) om 20:00 uur met de titel; 'BIOTOPIA; landscaping in arts'.

In deze lezing behandel ik de benadering van het landschap door de eeuwen heen om van daaruit dit thema in de huidige kunst te duiden.

Vogelvluchtperspectief..

Afgelopen week was mijn atelier nog even te zien tijdens het programma Overijssel in Vogelvlucht van RTV Oost.

Maar eigenlijk is de hele uitzending het bekijken waard.

Met een zinkplaatje en een minimaal aantal gereedschappen kun je op een eenvoudige manier afdrukken maken.

Het meest kostbare is de etspers.

In de meeste grote plaatsen zijn wel grafische ateliers te vinden die zijn te huren en waar vaak ook cursussen worden gegeven.

In de Atelier van september / oktober bespreek ik stap voor stap het proces; van de eerste tekening tot de uiteindelijke afdruk.

Van 6/8 t/m 28/8 wordt mijn werk getoond in kunstencentrum De Kolk in Spaarndam.

Open; za. en zo.

Echt veel bezoekers gehad de afgelopen dagen.

Zowel mijn atelier als mijn galerie waren geopend.

Ik was aanwezig vanwege de door Galerie Aly Schutte georganiseerde kunstmarkt.

Ejam Maail maakte een prachtige serie opnames.

Zaterdag en zondag 30 en 31 juli is mijn atelier geopend voor het publiek.

Ik ben zelf de zaterdagmorgen en de zondag aanwezig van 11:00 tot 17:00 uur.

Mijn atelier bevind zich aan de Hammerweg 59B 7731AJ Ommen.

De ingang en parkeerplaats bevinden zich aan de kant van de Besthmenermolen.

Naast dat mijn atelier dit weekend geopend is kunt u natuurlijk ook mijn galerie bezoeken.

Vanwege de kunstmarkt die donderdag, vrijdag en zaterdag (van 10:00 tot 17:00 uur) wordt georganiseerd door Galerie Aly Schutte ben ik daar dan ook aanwezig.

Mijn eerste artikel in het kunstmagazine 'Atelier' is een feit.

In dit artikel bespreek ik de opzet van een plein-air werk en geef ik aan welke beeldende keuzes ik maak.

Zunnewendefestival 2016.

Tijdens het Zunnewinde festival in Hellendoorn zal ik live verslag doen van het gebeuren in de vorm van een schilderij.

Het kalf komt te staan op een ronde strobaal.

Zowel het kalf als de baal staan symbool voor overvloed.

De ronde zonnevorm wordt herhaald in die van de 'sokkel', met daarop het leven (kalf).

Ondanks de relatie van stro en gerstenat bezit het werk ook een tegenstelling.

In het materiaal; onnatuurlijk tegenover natuurlijk, maar ook fysiek tegenover geestelijk.

Nadat het -ons door de zon geschonken- geestverruimende gerstenat is geconsumeerd is het licht is niet meer buiten ons; het is ons zelfs licht in het hoofd..

Vanuit dit gegeven rest ons enkel dankbaarheid; de lege bekers zullen worden verzameld en opnieuw van licht voorzien.

Uiteraard zit er ergens ook nog wel een (positief) kritische vraag in dit idee; de heilige koe uit oormerken (industriële rijkdom of de gans met de gouden eieren...?).

tags: #eric #schutte #expositie