Na bijna 20 jaar is de originele Porsche 911 Targa met de vaste rolbeugel en de roestvrijstalen afdekking weer terug. Vaak wordt aangegeven dat Porsche bang was voor een cabrioverbod door de verscherpte veiligheidseisen in de USA in de jaren ’60 van de vorige eeuw. Porsche lost dit op door de constructie van een open auto met een vaste rolbeugel; volgens Porsche de eerste “Sicherheitscabrio” ter wereld.
De eigenlijke ontwikkeling van de opvolger van de Porsche 356 krijgt vorm met ‘t ontwerp dat bekend staat als de T7. Deze T7, de oervader van de 901, is als coupe ontworpen. De voorzijde is ontworpen door Heinrich Klie en heeft eigenlijk al de vorm van de latere 901/911. Op basis van de T7 beginnen twee groepen aan de verdere ontwikkeling van dit ontwerp; een groep onder leiding van Porsche’s chef-constructeur Erwin Komenda en een groep onder leiding van Ferdinand (Butzi) Porsche, de zoon van Ferry Porsche. Komenda houdt vast aan een langere wielbasis waardoor de auto een soort vierzitter wordt; Ferdinand komt met een elegantere variant op een kortere wielbasis.
Ferrry Porsche hakte begin 1961 uiteindelijk de knoop door en koos tot grote teleurstelling van Komenda voor het ontwerp van zijn zoon. Tot dan is er alleen sprake van een coupe uitvoering maar in een briefwisseling in oktober 1961 wordt aangegeven dat er rekening mee gehouden moet worden dat de auto ook als open auto gebouwd kan worden. In de loop van 1964 wordt de rolbeugel variant verder uitgewerkt en in juni 1964 is de eerste voorstelling van een “offener Wagen 901” op ware schaal. Dit model op basis van een 356 en opgetrokken uit hout en aluminium plaatwerk wordt door de belangrijkste stafleden van Porsche bekeken.
Bij de bijeenkomst van het management van Porsche begin februari 1965 wordt dit ontwerp voorgesteld en goedgekeurd. Daarna wordt en tweede prototype bij Karmann besteld. Intussen zoekt men een passende naam voor de nieuwe auto. De naam cabriolet past niet bij een uitvoering met vaste rolbeugel. Een brainstorm sessie levert Targa Florio op; Harald Wagner stelt uiteindelijk voor de auto Targa te noemen. Het woord “Targa” betekent in het Italiaans schild, wat de Targa-beugel als veiligheidsschild wordt gepositioneerd.
De verscherpte veiligheidseisen in de USA komen pas in de tweede helft van de jaren 60. Ralph Nader schokt Amerika in 1965 met Unsafe at any speed. De twee prototypes van de Targa staan in september 1965 op de autoshow in Frankfurt en krijgen bijval. Het rode Karmann-prototype 13360 krijgt voor de show een vastgeboute Targa-beugel. Porsche benoemt mogelijke varianten als Spyder, Bell Air, Voyage en Hardtop.
In augustus 1965 dient Porsche een patentaanvraag in voor de dakconstructie. Het definitieve ontwerp van het Targa-dak is in oktober 1965 nog niet gekozen. Testen op de VW-baan in Wolfsburg en een crashtest in november 1965 tonen aan dat de carrosserie nog versterking nodig heeft; onder meer bij het voorruitframe, de dorpels en de panelen achter de deuren. De introductie van de auto verschuift naar januari 1967. Het Targa-dak wordt in reclame gepresenteerd als verwijderbaar met twee handgrepen; in de praktijk blijkt het optillen en terugplaatsen echter zwaarder dan verwacht.
In mei 1967 test Auto Motor und Sport de Targa en constateert dat een pompbediende nodig is om het dak weer op te zetten bij regen. Het jaar 1967 laat zien dat het succes van de Targa niet in de weg ligt voor de verkoop. In het eerste bouwjaar is het Targa-aandeel circa 20%, en in 1968 stijgt dit naar 34%.
Vanaf modeljaar 1969 wordt de achterruit vervangen door een vast glazen achterruit met verwarming, wat de torsiestijfheid verhoogt. In de loop der jaren verandert er weinig aan het Targa-concept; met de komst van de modelserie 993 wordt afscheid genomen van het oorspronkelijke concept en komt er een groot glazen dak voor terug in plaats van de vaste rolbeugel. In 2014 krijgt de 911 Targa weer een terugkeer naar het oorspronkelijke idee: een vaste beugel en een grote rondgaande achterruit, maar met moderne automatische werking.
Constructie en werking van het Targa-dak
De Targa-dakconstructie draait om twee hoofdonderdelen: de vaste rolbeugel (stijve structurele hoop) en het uitschuifbare dakdeel. Het dak bestaat uit twee platte magnesium-elementen die de stoffen kap spannen. De achterruit is van lichtgewicht veiligheidsglas en een geluidswerende hemelbekleding zorgt voor comfort. De dakbedekking en de achterruit worden samen met de beugel geïntegreerd in een onderhoudsintensief systeem waarbij de frame-onderdelen en de dorpels extra versterking vereisen.
Er bestaan twee varianten: de klassieke Targa met vaste rolbeugel en uitschuifbaar dakdeel, en de latere Targa met glazen dakvlak en schuifdak. In de 993-generatie verdwijnt de traditionele rolbeugel en krijgt de dakconstructie een volledig glazen schuifdak met elektrisch bedienbare segments. De latere 991 en 4 GTS-versies brengen de moderne, volledig automatisch werkende dakdeel met frameloze achterruit terug, waarbij de rolbeugel behoudt blijft als iconisch designelement.
Technische specificaties en prestaties (voorbeelden)
- 911 Targa (3,4-liter zescilinder): circa 350 pk, optioneel PDk, 0-100 km/u ≈ 4,8 s, topsnelheid ≈ 282 km/u.
- 911 Targa 4S: 3,8-liter boxer met circa 400 pk, 0-100 km/u ≈ 4,4 s, topsnelheid ≈ 296 km/u.
- Verbruik en CO2: variëren per transmissie, typisch tussen ~8,7-10 l/100 km en ~204-237 g/km CO2.
Een veelgenoemd onderwerp bij de 993 Targa is de betrouwbaarheid van de dakmechaniek. Ervaringen variëren: sommige eigenaren melden windgeruis en geluiden, anderen ervaren weinig problemen afhankelijk van onderhoud en onderdelenlevensduur. De dakdelen en geleiderails vereisen smering en periodieke revisie om storing te voorkomen; kaarten van onderhoudsproblemen tonen versleten kabels en losse onderdelen als frequente storingspunten.
Infografiek: Evolutie van de Porsche Targa
De historische betekenis van de Targa
De Targa is ontstaan als oplossing voor cabrio-safety-eisen en is bedoeld als combinatie van veiligheid en open rijplezier. De naam verwijst naar de Targa Florio-race op Sicilië, en de Targa-beugel wordt als veiligheidsschild gepresenteerd. Door de jaren heen heeft de Targa in meerdere generaties een aangepaste daklijn en structuur gekregen, terwijl de esthetiek en het concept van open rijden behouden bleven. De moderne 911 Targa 4 GTS laat zien hoe het concept kan evolueren met hybride aandrijflijnen en geavanceerde daktechnologie, terwijl het de kern van “tussen coupé en cabriolet” behoudt.
Ook buiten Porsche vinden andere merken aanpassingen van het concept plaats, maar de Porsche Targa blijft een iconisch designelement: een vaste rolbeugel gecombineerd met een grote achterruit of een glazen dak, afhankelijk van de generatie en uitvoering.
Praktische aandachtspunten en gebruikerservaringen
- Dakregeling bij ouder wordende Targa's vraagt aandacht voor smeersystemen en geleiderails; tijdrovend maar noodzakelijk voor betrouwbare werking.
- Windgeruis en klachten over lekkages variëren per auto en onderhoudsgeschiedenis; regelmatige inspectie is aanbevolen.
- Veranderingen in de dakconstructie kunnen de demontage en montage beïnvloeden; de moderne systemen zijn vaker elektrisch aangestuurd en vereisen minder handkracht maar vragen wel onderhoud.
De historische en huidige Targa-varianten illustreren hoe Porsche de balans tussen veiligheid, design en functioneel open rijden heeft beheerst: van de oorspronkelijke Targa met vaste rolbeugel tot de moderne automatische dakheffing en glazen achterruit, waarbij het enrollment van de Targa-beugel als iconisch designelement overeind blijft.