Stichting Salvage, de organisatie die na een calamiteit namens de Nederlandse brandverzekeraars optreedt, persoonlijke hulp biedt en de schade beperkt, houdt tussen 18 juni en 18 december van dit jaar een pilot met branden waarbij asbest is vrijgekomen en verspreid. De stichting stroomlijnt binnen de pilot de aanpak, doet de inventarisatie van de verontreiniging, verzorgt indien nodig de opruiming en de informatievoorziening. “Ik zag en zie in de aanpak van branden met een asbestverontreiniging zeker een rol weggelegd voor ‘Salvage’.
Niet in de laatste plaats omdat Salvagecoördinatoren nu al vaak als eerste ter plekke zijn bij een asbestincident, vaak na brand, ruime ervaring hebben opgedaan met brand-, storm- en waterschades en dus met de coördinatie van de aanpak bij dit soort incidenten, aldus Van Loo. in de praktijk van alledag het afhandelingstraject bij branden waarbij asbest vrijkomt door verschillende oorzaken lang niet altijd soepel verliep. “Dat leverde nogal eens ongewenste situaties op doordat de opruiming vaak laat tot stand kwam en het risico van blootstelling aan asbest daardoor extra groot was. Ook waren partijen geregeld terughoudend voor wat betreft de opruimactie, simpelweg omdat de hamvraag ’wie betaalt en wie ruimt op’ door juridische touwtrekkerij niet altijd duidelijk was en vertragend werkte.”
Behalve met (het Verbond van) verzekeraars is het plan voor de pilot mede tot stand gekomen in overleg met de koepelorganisatie van gemeenten, veiligheidsregio’s (brandweer) en omgevingsdiensten, waarvan er 5 van de 29 aan de pilot deelnemen: Brabant Noord, Flevoland/Gooi- en Vechtstreek, West Holland, Midden Holland en IJmond. Na zes weken is er een eerste tussenbalans opgemaakt. Wat is daar uitgekomen? “Er zijn meer meldingen van asbestschades geweest dan gebruikelijk. Voorheen was het aandeel asbestschades in het totaal aantal meldingen 3 tot 5%; in de pilotperiode was dat ongeveer 10%. Ik zie dat als een bevestiging dat de pilot door alle betrokken partijen goed is ontvangen en opgepakt,” zegt Van Loo, die desgevraagd aangeeft de indruk zegt te hebben dat de nieuwe aanpak zeker sneller werkt dan voorheen en dat het proces ook beter controleerbaar is doordat de voortgang van begin tot het eind gemonitord wordt. “Ik denk dat we daarnaast de eerste stappen hebben gezet in een betere communicatie met de betrokkenen.”
Op de vraag of hij met betrekking tot de pilot met asbestschades nog wat op zijn wensenlijstje heeft staan, volgt een bevestigend antwoord. “Het is een pilot en dus moet iedereen aan de nieuwe situatie wennen. Er zijn dan ook heel wat zaken te finetunen bij alle betrokken partijen, ook bij ons. Daar gaan we dan ook zeker aan werken.” Voor de pilot hebben 5 van de in totaal 29 Omgevingsdiensten zich aangemeld. Het zou wenselijk zijn als dat er meer worden, het liefst allemaal. Desalniettemin is de pilot goed geland, zo blijkt uit de tussentijdse evaluatie met verzekeraars. Het is dus zaak dat we met alle partijen op de ingeslagen weg voortgaan. Het motto van de pilot is immers ‘Samen doorpakken!’. Het gaat erom dat alle betrokken partijen in deze publiek-private samenwerking de handen overtuigd ineenslaan.
Zonder een intensieve gezamenlijke inzet is de aanpak gedoemd te mislukken. Hierbij wordt ook bekeken wat de mate van verspreiding is, welke asbesthoudende materialen betrokken zijn en wat de omvang van het met asbest besmette gebied is. Asbest is bestand tegen zeer hoge temperaturen en sterke krachten. Het bindmateriaal (zoals karton/papier, kunststof of cement) raakt bij incidenten vaak zeer zwaar beschadigd. Het verbrandt of versplintert tot kleine stukjes. Asbest verandert pas boven de 1200 °C van structuur. Door die structuurverandering verliezen asbestvezels hun gevaarlijke eigenschappen voor de mensen. Bij een brand worden deze hoge temperaturen maar zelden bereikt. Na 1 uur is de temperatuur ongeveer 925 °C.
Vaak gaat het om brand in of schade aan gebouwen waarin asbestcement is verwerkt. Natuurlijk zijn er ook branden waar onder andere spuitasbest, losse isolatielagen en asbesthoudende vloerbedekkingen aanwezig zijn. In artikel 1.6 van de Omgevingswet is de zorgplicht genoemd, namelijk: Een ieder draagt voldoende zorg voor de fysieke leefomgeving. In de praktijk veroorzaakt het opruimen van asbesthoudende resten, vrijgekomen door stormschade, vandalisme en illegale sloop, vaak problemen. Het opruimen van deze resten lijkt vaak op het opruimen van een asbestbrand. De eigenaar van het terrein (de opstalbezitter) waar het incident plaats vond, is verantwoordelijk voor de verwijdering van het asbest op het terrein en in de omgeving.
Afhankelijk van de situatie kan het bevoegd gezag ook het initiatief nemen tot verwijdering. De Hoge Raad heeft in diverse uitspraken bepaald dat een opstalbezitter een asbestdak in beginsel niet behoeft te verwijderen; het bezit van een asbestdak is niet onwetmatig of onrechtmatig jegens derden. Een asbestdak is ook geen gebrek; risicoaansprakelijkheid van de bezitter of eigenaar doet zich daarom niet voor. Een brand maakt dit alles niet anders, tenzij het een bijzonder brandgevoelige loods zou betreffen, wat niet voorshands aannemelijk is. In geval van bedrijfsmatige activiteiten, kan er op basis van hoofdstuk 17 van de Wet milieubeheer mogelijk worden opgetreden. Deze regelgeving heeft onder andere als doel exploitanten aan te sporen de kans op milieuschade zo klein mogelijk te houden. Hiermee gaat er een preventieve werking uit van deze regelgeving. Ook is de overheid verplicht de kosten van het voorkomen en herstellen van de milieuschade te verhalen op de veroorzaker hiervan.
In 2018 is de Handreiking aanpak asbestincidenten werkversie 1.1 en de hierbij behorende Bestuurlijke oplegger werkversie 1.1 verschenen. Om verantwoord en veilig optreden door de brandweer bij asbestincidenten te ondersteunen, is de Brancherichtlijn Brandweeroptreden bij asbestincidenten met de bijbehorende publicatie Brandweeroptreden bij asbestincidenten ontwikkeld. Omdat asbestincidenten voor maatschappelijke onrust kunnen zorgen, is een bestuurlijke oplegger opgesteld. Het IFV (Instituut Fysieke Veiligheid), nu NIPV, heeft de handreiking (door)ontwikkeld samen met een multidisciplinaire (evaluatie) projectgroep. Hierin zaten vertegenwoordigers van: Brandweer Nederland, GGD GHOR Nederland, Nationale Politie, RIVM, Landelijk Overleg Coördinatoren Bevolkingszorg/gemeenten, omgevingsdiensten, Stichting Salvage en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (IenW). Het ministerie van IenW acht de handreiking van groot belang voor een effectief gezamenlijk optreden bij asbestincidenten.
< tagdescr>In dit artikel wordt onderzocht wat Stichting Salvage doet bij asbestincidenten, inclusief pilootproject, regelgeving, en de samenwerking met partners.
Wij helpen u de juiste vergoeding te krijgen. Geen zorgen, geen kosten, alleen resultaat. Binnen 1 werkdag een reactie op uw schademelding. Wij regelen alles voor u. Letterlijk staat in de wet dat iedere verzekerde recht heeft op contra-expertise. Een contra-expert is een onafhankelijke expert die bij schade ten dienste van u staat.
- Wat Salvage doet bij acute incidenten
- Verhouding Salvagecoördinatoren en contra-experts
- Verantwoordelijkheden van opstalbezitters en overheid
- Regelgeving en handreikingen rondom asbestincidenten
Stichting Salvage werkt met Salvagecoördinatoren die geregistreerd staan als schade-experts, in vaste dienst van expertisebureaus. Na de succesvolle pilot ‘Samen doorpakken!’ is deze werkwijze nu definitief. De stichting kreeg in juni 2018 als proef een coördinerende rol bij asbestcalamiteiten, en dit werd daarna gecontinueerd tot een reguliere werkwijze met evaluatie medio 2020. Gemiddeld komt stichting Salvage bij honderd branden per week in actie. PS Calamiteiten is een erkend lid van Stichting Salvage en beschikt over ISO 9001- en VCA-certificeringen.
Het Salvagecoördinatorschap wordt door experts uitgeoefend naast hun hoofdtaak als schade-expert. Bent u schade-expert en wilt u coördinator worden? Neem contact op voor mogelijkheden. Salvage is voornamelijk ingeschakeld bij brand, explosie en grote waterschade; bij kleinere schades komt Salvage doorgaans niet ter plaatse. De salvagercoördinator registreert ter plaatse wie de gedupeerden zijn en waar deze zijn verzekerd. De Salvagecoördinator vangt gedupeerden op, zorgt voor rust en steunt hen bij deze ingrijpende gebeurtenis.
De hulp is gericht op het beperken van verdere schade en het bieden van eerste opvang. De Salvagecoördinator vraagt om verzekeringsgegevens en verstrekt informatie aan onze Salvage alarmcentrale. Zodra er een melding binnenkomt, stuurt onze alarmcentrale meteen een Salvagecoördinator naar de plaats van het incident. Deze coördinator is er in principe binnen het uur. De coördinator heeft aandacht voor de gedupeerden en het leed dat hen is overgekomen, hij/zij neemt acties om te zorgen dat de schade niet verergert en geeft adviezen aan alle betrokkenen. Als het niet mogelijk is om in de woning te blijven dan zoekt hij samen met gedupeerden naar een oplossing.
Het initiatief van Salvage is publiek-privé en de Handreiking en Brandweeroptreden bij asbestincidenten zijn ontworpen om dit soort incidenten beter te beheren. De Salvage Alarmcentrale en Salvagecoördinatoren zorgen dat verzekeraars op de hoogte worden gebracht en dat de juiste acties worden ondernomen. De Salvagecoördinator rapporteert de bevindingen aan de verzekeringsmaatschappijen zodat deze ook op de hoogte zijn. Voor de afhandeling van de schade door de verzekeringsmaatschappij blijft het noodzakelijk dat gedupeerden de schade zelf melden bij hun verzekeraar. De Salvagecoördinatoren worden uiteindelijk ingezet naast hun hoofdtaak en werken op basis van Overeenkomsten van Opdracht met de betrokken expertisebureaus.
Nare bijwerkingen van nieuw afslankmiddel
- Samenvatting van belangrijke risico’s bij asbest en hoe Salvage helpt bij coördinatie
- Belang van tijdige opruiming en heldere financiële afspraken
- Samenwerking tussen Salvage, verzekeraars, gemeenten, en omgevingsdiensten
Heeft u vragen hierover?