In deze verzameling van persoonlijke verhalen ontdekken we de rijke ervaringen en de betekenisvolle bijdragen van diverse individuen aan hun gemeenschap. Van de dagelijkse routine van een krantenbezorger tot de diepgaande impact van vrijwilligerswerk en de kracht van interculturele ontmoetingen, deze verhalen belichten de waarde van aandacht, tijd en verbinding.
Hendrik Tahapary: Een Leven van Doorzettingsvermogen
Hendrik Tahapary uit Arnhem deelt zijn indrukwekkende levensverhaal, gekenmerkt door veerkracht en een ijzeren discipline. Na het overleven van een jappenkamp, werkte hij lange tijd in het ziekenhuis. Zijn dagelijkse routine begint om kwart over vier ’s ochtends met het bezorgen van kranten, ongeacht de weersomstandigheden. Ondanks de fysieke uitdagingen, zoals uitglijden en vallen op de fiets, blijft hij onvermoeibaar. Hendrik kent zijn abonnees en hun specifieke krantenkeuzes, wat getuigt van zijn betrokkenheid en efficiëntie. Na zijn ronde, rond halfzeven, keert hij huiswaarts, geniet van een kopje thee en gaat dan weer slapen tot elf uur, een welverdiende rust.
Wilma Schutte: Van Apotheker tot Trainer bij Infozorg
Wilma Schutte, oorspronkelijk apotheker, vond een nieuwe passie binnen Infozorg. Ze omschrijft haar werk binnen de openbare apotheek als bevredigend, maar greep de kans om bij Infozorg aan de slag te gaan met beide handen aan. Haar overtuiging, gedeeld door Infozorg, is dat aandacht en tijd voor elkaar leiden tot erkenning, plezier en positieve energie. Binnen Infozorg specialiseert Wilma zich in het geven van trainingen aan zorgmedewerkers, met name voor het elektronisch voorschrijfsysteem Medimo en het elektronisch cliëntendossier Ons. Ze geniet ervan om deelnemers wegwijs te maken in deze systemen en hen nieuwe vaardigheden bij te brengen. Naast haar professionele bezigheden, waardeert Wilma gezelligheid en brengt ze haar vrije tijd door met haar gezin, familie en vrienden. Ze is actief in hockey, skiën in de winter, en geniet van buiten zijn, waarbij ze dagelijks veel stappen probeert te zetten, met een diepe waardering voor de schoonheid van de natuur.
Sasha: Opnieuw Beginnen en Iets Nuttigs Doen voor Anderen
Na de uitbraak van de oorlog in Oekraïne vluchtte Sasha in maart 2022 met haar vader en dochter naar Nederland. Ze vond gastvrijheid en stortte zich op diverse activiteiten, waardoor ze zich ondanks de moeilijke omstandigheden al snel thuis voelde in Lochem. Haar motto is: ‘Geef nooit op. Probeer, probeer, en probeer opnieuw.’ Na aankomst in Krakau, overweldigd en moe, koos ze op advies voor Nederland, waar ze direct werd opgevangen door Tonnie en Monique Tekelenburg, die haar nu vrienden zijn. Na een periode in EuroParcs woont ze nu in een opvanglocatie voor Oekraïners. Sasha kan niet stilzitten en gelooft dat drukte helpt om gefocust te blijven op het heden. Voorheen organiseerde ze tekenlessen in Kyiv met een focus op levend model. Vanuit Nederland coördineert ze dit project nog steeds en organiseerde ze een tekensessie in Lochem. Hoewel er aanvankelijk werd getwijfeld of kunst een inkomen kon genereren, volgde ze een opleiding boekhouding om geld beter te begrijpen. Ze ambieert een baan in een bedrijf en wil VNATURI uitbreiden. Haar drijfveer om uitdagende activiteiten te organiseren voor vluchtelingen en anderen, komt voort uit het besef dat vluchtelingen veel hebben meegemaakt. In Den Haag ontmoette ze dansleraren Roxanne en Dunaj, wat leidde tot het idee om tangolessen te organiseren voor vluchtelingen en Nederlanders. Dit project, ‘Inspire of Tango’, wordt gefaciliteerd door de gemeente Lochem en biedt lessen voor mensen met lage inkomens. Sasha, die zelf deelneemt, ervaart tango als een manier om zich op het heden te focussen en problemen te vergeten, vergelijkbaar met de impact van kunst. Ze omschrijft het als: ‘It saved my life.’
Jan Kuil: Verbinding en Begrip in Almen
Sinds zes jaar woont Jan Kuil in Almen en is hij verbaasd over de vele verenigingen en initiatieven in het dorp. Hij draagt graag bij en werd secretaris van de dorpsraad in Almen (VAB). Zijn kernovertuiging is: ‘Met elkaar praten is naar elkaar luisteren. Dat leidt tot begrip.’ Na zijn loopbaan als kwaliteitsmanager bij Friesland Campina, waar hij veel reisde, wilde hij zich lokaal inzetten. Hij werd secretaris van de VAB en zette zich vier jaar lang met veel plezier in voor het dorp. Met pijn in het hart neemt hij afscheid omdat hij voorzitter wordt van het Lochems mannenkoor, een passie die hij deelt met zingen. Jan benadrukt het belang van samenwerking die ontstaat uit wederzijds begrip, zelfs bij meningsverschillen. De VAB behartigt het algemeen belang van Almen en faciliteert bij het managen van diverse belangen, zoals bij het onderhoud van bomen. Het is de VAB gelukt om lokale initiatieven te bundelen in een ‘Dorpendeal-voorstel’, dat subsidie krijgt van de gemeente en provincie en recentelijk door de gemeenteraad is goedgekeurd.
Arine Burbach: Vrijwilligerswerk in Museum STAAL
Sinds de opening in juni 2018 is Arine Burbach actief als vrijwilliger bij museum STAAL in Almen, een museum gewijd aan A.C.W. Staring, een dichter, landbouwkundige, componist en politicus. Arine, die al haar hele leven vrijwilligerswerk doet, vaak met boeken en menselijk contact, voelt zich aangetrokken tot de rustige en positieve sfeer van het museum. Naast directeur Pien Pon en coördinator Joke Dinkelman, werken er ruim 70 vrijwilligers. Arine werkt als gastvrouw en is lid van de werkgroep Archief, waar ze samen met een collega de boekenkast beheert met literatuur over Staring en zijn familie. Ze ervaart dat boeken vaak leiden tot boeiende gesprekken met bezoekers, zowel aan de koffietafel als in de museumzalen. Een speciale taak is de ‘Lovinkkast’, een samenwerking met boekhandel Lovink uit Lochem, met boeken gerelateerd aan de thematentoonstellingen. Het museum hanteert een flexibel rooster, waardoor vrijwilligers zelf hun inzet kunnen bepalen en er met diverse collega’s wordt samengewerkt. Arine hoopt dit werk nog lang te kunnen doen.
Alie Arfman: Natuurgids en Verhalenverteller
Alie Arfman, die 49 jaar in de gehandicapten- en ouderenzorg werkte, vond na haar pensioen in de coronatijd een nieuwe uitdaging in het delen van haar liefde voor de natuur. Opgegroeid op een boerderij in Klein Dochteren, waar ze dicht bij de natuur leefde, sloot ze zich op haar vijfenvijftigste aan bij IVN en volgde de opleiding tot natuurgids. Ze specialiseerde zich in paddenstoelen, planten en vleermuizen. Wat Alie het meest waardeert aan het gidsen is de interactie met mensen: ‘Het samen kijken en verhalen delen.’ Ze geniet ervan om haar kennis van landgoederen, zoals Ampsen, te delen, inclusief historische details over oude kerkenlaantjes en de impact van ruilverkaveling en het Twentekanaal op het landschap. Ze benadrukt het belang van het besef dat alles in de natuur met elkaar samenhangt en dat individuele acties, zoals het creëren van een insectvriendelijke tuin, een verschil maken.
Samuel Groot Wassink: Vrijwilliger bij Sanctuary Dierbaar
Samuel Groot Wassink, vrijwilliger bij Sanctuary Dierbaar, identificeert zich volledig met de missie om bij te dragen aan een wereld waarin dieren gewaardeerd worden. Hij zocht werk dat aansluit bij zijn hobby en ontdekte zijn passie voor het zorgen voor dieren bij Dierbaar. Aanvankelijk gericht op praktische klussen, ontwikkelde hij een diepere band met de dieren en realiseerde hij dat hij meer kon betekenen. Samen met zijn vriendin en andere vrijwilligers werkt hij aan de verzorging van de dieren. Het werk in de buitenlucht en de samenwerking met mede-vrijwilligers ervaart hij als verrijkend. Dierbaar vangt dieren op die verwaarloosd, afgestoten of gedropt zijn. Samuel beschrijft hoe dieren na opvang snel herstellen en hun dankbaarheid tonen. Zijn meest opmerkelijke ervaring was na het verzorgen van een wond bij een geit, die hem vervolgens uitnodigde tot een intense knuffel. Samuel concludeert dat de primaire behoeften van dieren vergelijkbaar zijn met die van mensen: waardering, veiligheid en verzorging. Hij benadrukt dat dieren individuen zijn en dat oprecht contact voldoening geeft.
Natasja Bruggeman: Een Stralende Kracht in de Gemeenschap
Natasja Bruggeman uit Gorssel is een bekend gezicht in Lochem en omgeving, gewaardeerd om haar vrolijkheid, betrokkenheid en warme persoonlijkheid. Haar inzet als vrijwilliger bij de Maakplaats BIC Lochem combineert ze met creativiteit. Ze speelde een belangrijke rol in het project Ontmoeting Tussen Culturen (OTC), dat mensen met verschillende achtergronden samenbrengt om begrip en nieuwe kansen te creëren. Natasja gelooft dat iedereen zich thuis moet kunnen voelen. Op het festival “Lochem Ontmoet” verkocht ze groene Achterhoekse suikerspinnen. Haar vrijwilligerswerk strekt zich ook uit tot theaterprojecten van Stichting Kleine Kunst, waar ze zich bezighoudt met grime en kapsels. Achter de schermen is ze een onmisbare schakel, die acteurs niet alleen mooier, maar ook vrolijker maakt. Haar enthousiasme werkt aanstekelijk. Daarnaast helpt Natasja mensen met een migratieachtergrond bij het leren van de Nederlandse taal, met geduld, humor en een vriendelijke benadering. Haar openheid en liefde voor mensen verbinden al haar vrijwilligerswerk. Ze is altijd in voor een praatje, op een natuurlijke, warme en oprechte manier.
