Jubilarissen aan het woord: Wim Schutte viert zijn ambtsjubileum als docent Frans aan De Meerwaarde. Niet alleen het vak Frans boeit hem; ook maatschappelijke en kerkelijke onderwerpen hebben zijn belangstelling. Als lid van de Medezeggenschapsraad hield hij jarenlang het beleid van de school kritisch in de gaten en pleitte hij voor democratische betrokkenheid. Schutte begon zijn loopbaan op de Mulo in Rotterdam-IJsselmonde en werkte daarna op het Johannes Fontanus College, waarna hij naar Renkum vertrok om meer ruimte te krijgen om zaken te organiseren, zoals het 25-jarig bestaan van de school.
Inbreng en democratie in de school
Een Medezeggenschapsraad is volgens Schutte van groot belang voor de school: “Je denkt mee, je spreekt mee, je controleert.” Door fusies werd de raad alerter op zaken die spelen binnen de school, zoals de identiteit. Ondanks veranderingen blijft de raad streven naar gelijkwaardigheid en serieus genomen worden. Na 12 jaar MR-werk had hij 9 jaar lang de functie van secretaris. Dit jaar kreeg hij de opdracht om vier leerlingen te coachen die zitting nemen in de MR, zodat ook de jeugdige stem gehoord wordt.
Actief inzet tonen is cruciaal voor Schutte: hij combineert zijn lessen Frans met andere maatschappelijke activiteiten. Zo is hij organist van de Gereformeerde Kerk in Kootwijkerbroek, ouderling, en zet hij zich in bij Valerius en bij andere koren. Zijn betrokkenheid bij De Meerwaarde maakt dat hij de verbinding tussen school en gemeenschap ziet als een belangrijke pijler van zijn werk.
Loopbaan als docent Frans en de veranderende aandacht voor taal
Schutte vond lange tijd plezier in het lesgeven aan verschillende niveaus: van mavo tot havo en vwo. Toen Frans nog een verplicht vak was, presteerden de leerlingen op een hoog niveau en zag hij tevredenheid in behaalde resultaten. Bij zijn overstap naar het Johannes Fontanus College merkte hij dat de Randstad hem trok, maar uiteindelijk koos hij voor een kleine school waar iedereen elkaar kende en waar hij meer ruimte kreeg om dingen te organiseren, zoals het 25-jarig bestaan van de school.
Hij betreurt dat Frans op de tocht is komen te staan; de terugloop begon al toen de Mulo mavo werd en Frans een keuzevak werd. Daarnaast heeft de moeilijkheidsgraad van Frans bijgedragen aan minder keuze voor het vak. Desondanks voelt Schutte zich thuis op De Meerwaarde en geniet hij van de collegialiteit. De directie vroeg hem zelfs om een vereniging op te richten voor oud-personeelsleden die met VUT of FPU zijn gegaan, wat hij met enthousiasme oppakte.
Betrokkenheid bij taalonderwijs en visie op onderwijs
Documenteren en delen van ervaringen is voor Schutte essentieel. Contacten onderhouden en oud-collega’s uitnodigen voor feestelijke bijeenkomsten illustreert zijn brede netwerk. Daarnaast biedt hij een bredere blik op taalonderwijs: hij ziet talen zoals Frans en Duits als één sectie, waarin samenwerking en onderlinge versterking belangrijk zijn. Hij pleit voor meer respect en minder concurrentie tussen vakken, zodat leerkrachten elkaar kunnen versterken in hun onderwijsaanpak.
Wanneer hij terugkijkt op zijn opleiding en carrière benadrukt hij de waarde van taalbeschouwing en cultuur. Hij is van mening dat leerlingen een brede algemene ontwikkeling moeten krijgen die verder gaat dan enkel can-do-doelen en communicatief onderwijs. Volgens hem is het belangrijk dat leerlingen literatuur en cultuur leren kennen, omdat dit bijdraagt aan een rijkere taalbeleving en culturele bagage.
Onderwijsvisie en durf tot vernieuwing
Schutte ziet de vrijheid van docent een kernpunt in de kwaliteit van taalonderwijs. Afwisseling in lesstijlen maakt het leerproces interessanter: sommige lessen bestaan uit groepjeswerk met werkwoorden, andere uit gepassioneerde verhalen. Hij vindt dat er geen one-size-fits-all methode moet zijn en dat leerlingen baat hebben bij een zo breed mogelijke waaier aan onderwijsstijlen binnen een dag.
Verder pleit hij voor een beter begrip van wat een talenstudie inhoudt, inclusief literatuurgeschiedenis en cultuur. In de bovenbouw van het vwo zou drie jaar literatuur in leerplannen moeten terugkomen, maar dit kan ook in een kortere tijd worden behandeld als beschikbaar. Hij pleit voor een vast minimum aan cultuur- en letterkunde bij vakken zoals Frans en Duits, zodat taalonderwijs niet gereduceerd wordt tot een examentraining.
Verantwoordelijkheid en randvoorwaarden
Het dragen van verantwoordelijkheid ligt volgens hem niet uitsluitend bij de docent. Randvoorwaarden moeten op orde zijn door schoolbesturen, de staat en het ministerie. Met beperkte lestijd en grote klassen kunnen docenten niet alles realiseren. Een gebrek aan kerndoelen in de onderbouw bemoeilijkt de opbouw van kennisbasis. Voor talenstudies ziet hij een duidelijke behoefte aan overheidsimpuls om de bloei te herstellen. Frankrijk en Duitsland blijven cruciaal voor Nederland en verdienen zorgvuldige omgang en onderhoud van banden.
Levenslang leren en verbondenheid
Naast zijn onderwijswerk blijft Schutte actief in het publieke en religieuze leven, wat zijn visie op leren en verbindenheid versterkt. Zijn ervaringen als docent Frans, zijn werk in de Medezeggenschapsraad en zijn maatschappelijke betrokkenheid vormen samen een beeld van een docent die leren niet beperkt tot klaslokalen beschouwt, maar als een breed maatschappelijk proces waarin cultuur, taal en gemeenschap onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Ton Redegeld van ATD Vierde Wereld publiceert over Barones tussen de armen, en Quiet Maashorst werkt aan armoedebelangen; deze projecten illustreren hoe onderwijs en maatschappelijke betrokkenheid hand in hand gaan met educatie en een bredere culturele horizon. De inzet van docente en docenten zoals Schutte en Evers laat zien hoe de school als centrum van gemeenschap en cultuur functioneert, met aandacht voor taal, literatuur en sociale verantwoordelijkheid.
| Persoon | Rol | Bijzonderheden |
|---|---|---|
| Wim Schutte | Docent Frans, Medezeggenschapsraad | 40 jaar leservaring; organisatie van alumni-vereniging; geloof en muziek |
| Steven Evers | Docent Nederlands, biologie, wiskunde, economie | 40 jaar ambtsjubileum; ervaring in speciaal onderwijs |