Amsterdam krijgt - als b. en w. bereid zijn een krediet van ƒ 100.000 te verlenen - een bestratingsmachine.
Aan de ene kant is het totale oppervlak van de wegen in de hoofdstad sinds de oorlog aanzienlijk toegenomen, anderzijds houdt de toeneming van het aantal straatmakers geen gelijke tred met deze ontwikkeling.
De dienst van publieke werken heeft nu een machine ontworpen, waarvan een machinefabriek vervolgens een werktekening heeft gemaakt.
Men wil op den duur drie dergelijke machines in gebruik nemen.
Machinaal straten met onze uitvinding!
1978Hans introduceert zijn uitvinding910 m3Capaciteit UltraBlower600 m3Capaciteit EcoBlowerNiet de enige, wel de eerste!
Uiteraard zijn wij niet de enige fabrikant die vacuüm gebruikt voor het verwerken van (beton)producten.
Als we gaan specificeren naar machinaal straten per m2 wordt het al een stuk rustiger, maar hier zijn wij dan ook de eerste!
Uitvinder:Onze Godfather Hans van Nifterik stond eind jaren ’70 aan de basis van de eerste bestratingsmachine met gebruik van vacuümtechniek.
De door Hans van Nifterik ontworpen 36-steens aanzuigplaat wordt opgebouwd op de toen ook eerste minigraver Dinky Digger, en een bestratingsmachine is geboren.
Recordhouder:Wij zijn trots te kunnen vermelden dat Hans van Nifterik met zijn ontwikkelingen op dit gebied de nodige innovatieprijzen heeft gewonnen, en dat het record, zoals vermeld in het Guinness Book of Records, te weten 1201 m² machinaal straten in 8 uur, met een door HAMEVAC opgebouwde machine tot op de dag van vandaag nog niet geëvenaard, laat staan verbeterd is.
Blower vacuümUiteraard sluiten wij onze ogen niet voor hoogvacuüm, we passen dit zelf ook toe op onze producten, maar daar waar het gaat om machinaal straten geeft onze praktijkervaring nog steeds de voorkeur aan blowervacuüm.
Hoge capaciteit:Om te beginnen heeft blowervacuüm een veel grotere capaciteit, 600 m³ en 910 m³ ten opzichte van 360 m³ voor hoogvacuüm.
Deze hogere capaciteit heeft twee belangrijke voordelen.
Ten eerste maakt deze meercapaciteit hem aanzienlijk bedrijfszekerder, ten tweede zijn te verleggen betonproducten veelal poreus en kan de vermelde meercapaciteit een veel hogere poreusiteit (lekkage) aan, waardoor de betonproducten sneller en beter blijven hangen.
Onderhoudsarm:Naast de hogere capaciteit heeft blowervacuüm ook als voordeel dat het zeer onderhoudsarm is.
In tegenstelling tot hoogvacuüm zitten er geen schuiven en smeerolie in de vacuümpomp.
Voorgaande voorkomt het gebruik van kostbare filterpatronen.
Deze pompen zijn uitgevoerd met eenvoudige stofzakken die je gewoon kunt legen, en een gemiddelde levensduur van 2 jaar hebben.
Als je productie wilt maken, neem contact met ons op, wij zorgen ervoor dat je probleemloos aan de slag kunt en blijft.
UltraBlower en EcoBlowerAandrijvingCapaciteit vacuümpompSoort vacuümAanzuigplatenDe OerBlower (sinds 1978)UltraBlowerHydrauliek910 m3Blower (laag)Vrijwel alle gangbare verbanden230V600 m3Blower (laag)Vrijwel alle gangbare verbandenEcoBlowerSinds 2019, 41 jaar na onze eerste uitvinding komt er uitbreiding bij onze Blower-serie.
Vacuüm is een ideaal systeem voor machinaal straten, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de bijbehorende investering fors is!
Lange tijd géén concurrent voor de hydraulische klem:Op het principe vacuüm en de werking ervan komt zelden tot nooit kritiek.
De bijbehorende investering maakt dat een grote groep potentiële gebruikers afhaakt.
Onze al 41 jaar op de markt zijnde UltraBlower heeft een serieuze wielkraan nodig om hem aan te drijven.
Ook de benodigde investering van onze UltraBlower met een 910 m3 vacuümpomp ligt fors hoger als een klem.
Oplossing gevonden:Een nieuw gekozen aandrijving maakt dat de EcoBlower net zo goed als een hydraulische klem aan kleinere (waarschijnlijk al in jouw bezit) machine kan en qua investering niet of nauwlijks van een klem afwijkt.
Profiteer van de voordelen:Een hydraulische klem (prima product overigens) heeft belang bij maatvastheid.
Bij nieuwe klinkers is dit geen enkel probleem, maar bij gebruikt kan dit problemen geven.
Vacuum met voor elke klinker een eigen zuignap heeft veel minder last van een slechte maatvastheid.
Met vacuüm worden de klinkers echt neergezet en hoeven ze het laatste stukje niet te "vallen".
Ieder machinaal verband heeft zijn eigen aanzuigplaat op maat, géén problemen met verstellen.
NIET LANGER:Hoe krijg ik het geregeldBen ik arbovriendelijkHaal ik mijn productieWaar haal ik personeel
VANAF NU:Comfortabele oplossing voor machinaal werkArbo verantwoordProductiviteit in orde
De "Joystick" generatie wordt ook overtuigd
FAQ Blower-serieKan een EcoBlower op elke machine?
Het gewicht van een EcoBlower + klinkers zal richting de 550 kg gaan.
Elke machine die dat gewicht aankan, kan werken met de EcoBlower.
Los van het Hefvermogen is er hydrauliek nodig voor het bedienen van de slaglijsten en/of rotator.
Maar dit is in principe hetzelfde als bij een hydraulische legklem.
Wat is het verschil tussen de UltraBlower en de EcoBlower?
Capaciteit, vermogen en comfort.
Vergelijk het met een Audi A8 en een Volkswagen Golf.
Het zijn beiden auto's, vervoeren je keurig van A naar B, maar de reis in de A8 voelt toch net iets anders aan.
Waar staat de EcoBlower ten opzichte van een Hydraulische legklem?
Wat niet bestond en er nu wel is; werken met de voordelen van vacuüm voor een vergelijkbare investering als voor een hydraulische legklem.
Je kunt nu puur kiezen voor het systeem waar je het liefst mee werkt, het verschil in investering hoeft hiervoor niet langer een maatstaf te zijn.
Hoeveel hydrauliekcapaciteit vraagt een UltraBlower?
44 liter per minuut, continu zonder dat dit van invloed is op de overige werking van de machine.
Hoeveel hydrauliekcapaciteit vraagt een EcoBlower?
De EcoBlower wordt niet aangedreven door hydrauliek. Er is slechts hydrauliek nodig voor de slaglijsten en dit is voor de meeste machines géén belemmering.
Klantervaring: Thijs HendriksIk gebruik de machines van Hamevac sinds 2015. De beste bestratings machine die er is.
Probleemloos aan het werk zijn en blijven!
Het moet een heerlijk gevoel zijn!
Weten dat je machinaal straatwerk, makkelijk en kwalitatief gemaakt kan worden.
Probleemloos voor mens en machine, met ook 's avonds nog voldoende energie voor hobby en gezin!
Voor mij zo'n Blower!
Klik op de button en neem direct contact met ons op voor een afspraak of offerte.
Optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, logaritmes, sinussen, cosinussen en tangensen.
Voor de meesten onder ons roepen deze berekeningen, al dan niet slechte, herinneringen op van op de schoolbanken.
Het is weinigen gegeven om al deze berekeningen uit het hoofd te doen.
Door de eeuwen heen werden manieren gezocht om het rekenen te vergemakkelijken en om ingewikkelde bewerkingen uit te voeren.
Hier verkennen we de evolutie van telraam tot zakrekenmachine.
De uitvinding of ontwikkeling van de eerste ‘echte’ rekenmachine wordt toegeschreven aan Wilhelm Schickard in het begin van de 17de eeuw.
De staffelwals is een tandwiel waarbij de vertanding trapsgewijs verdwijnt.
Thomas de Colmar ontwikkelde een rekenmachine die geldt als de eerste commerciële rekenmachine.
Zijn machine werkt op basis van het staffelwalsprincipe.
Dieptepunten en hoogtepunten werden gedaan door Willgodt T. Odhner, een Zweed.
Zijn machine maakt geen gebruik van staffelwalsen of tandwielen, maar van naast elkaar geplaatste schijven waarop tanden aangebracht zijn.
In de verzameling van Cris Vande Velde is er veel aandacht voor x-straal kristallografie en niet-elektrische rekenmachines.
De verzameling van Cris in Vlaanderen kent een groot aantal privéverzamelingen.
In een reportage brengen Serge Devidts, Dirk Standaert en Cris Van De Velde, drie verzamelaars van rekenhulpmiddelen, de historische stukken weer tot leven.
Gezicht op de fabrieksgebouwen van de fabriek van stoom- en andere werktuigen van Van Rossem & Würtz op het Roeterseiland te Amsterdam.
Gewassen tekening van G.C. Het hoofdgebouw dateert van 1840 en was oorspronkelijk in gebruik bij de fabriek van stoom- en andere werktuigen van Ch. Verveer & Co.
Het bedrijf vervaardigde onder meer stoommachines en stoomketels.
In 1843 moesten de schroefdraadmakers en vijlers bij de machinefabriek Van Vlissingen & Dudok van Heel te Amsterdam elke moer en bout met de hand afmaken: hier en daar een tiende millimeter bijvijlen, bramen wegwerken enzovoorts.
De gevolgen van dit handwerk werden honderdvijftig jaar later duidelijk, bij de restauratie van een grote stoommachine die Van Vlissingen had geleverd aan de werkplaats van de Rhijn Spoorweg-maatschappij.
Geen twee moeren waren uitwisselbaar, elke moer was op zijn ‘eigen’ bout toegesneden.
Een oppervlakkige beschouwer zou dit feit waarschijnlijk interpreteren als het zoveelste bewijs dat de Nederlandse machine-industrie tegen het midden van de negentiende eeuw nog hopeloos achterliep.
Het klinkt paradoxaal, maar de machines die het ambachtelijke handwerk in veel takken van nijverheid verdrongen, werden in Nederland, Groot-Brittannië, Duitsland en België gebouwd dankzij de geoefende handen en ogen van vakarbeiders.
Pas kort voor 1850 is er duidelijk sprake van succes bij de pogingen om ‘machines met machines’ te bouwen.
Een aantal zogenaamde gereedschapswerktuigen - draaibanken, schaafbanken, boormachines, snijwerktuigen - heeft dan die graad van nauwkeurigheid gekregen, waarmee men grotere series werkstukken kan maken, die onderling uitwisselbaar zijn.
In december 1771 verscheen in de Derby Mercury een advertentie waarin de heren Arkwright en Strutt, textielfabrikanten, vroegen naar ‘Clock-Makers, or others that understands Tooth and Pinion well: also a Smith that can forge and file.
Ga naar eindnoot1.
De enorme ontwikkeling die de Engelse textielindustrie sinds het midden van de achttiende eeuw doormaakte, steunde op de vaardigheid van vaklieden uit de traditionele ambachten.
Voor en vooral na de opstand in België zouden enkelen van hen een vooraanstaande rol spelen bij de oprichting van de eerste grote ijzer- en machinefabrieken in ons land.
De jeugdige marine-officier G.M. Roentgen bijvoorbeeld, die in het begin van de jaren twintig in opdracht van koning Willem i twee rapporten opstelde over de ijzernijverheid in Groot-Brittannië en de Waalse provincies, richtte in 1823 de Nederlandsche Stoomboot-Maatschappij (nsbm) op.
Een andere Noordnederlander, de gewezen luitenant-kolonel van de artillerie W.A. Bake, tot 1830 adjunct-directeur van de rijks-geschutgieterij in Luik, was zes jaar later nauw betrokken bij de stichting in Leiden van de Nederlandsche Grofsmederij.
Deze onderneming speelde een belangrijke rol in de Nederlandse ijzernijverheid en ging vanaf het eind van de jaren vijftig eveneens stoommachines vervaardigen.
De marine-officier C. De opstand in België speelde eveneens een rol bij de ontwikkeling van enkele andere metaalbedrijven.
De in Den Haag gevestigde pletterij van lood, koper en andere metalen E.B.L. Maritz & Comp verbond in 1830 aan het bedrijf een ijzergieterij, die ondermeer bommen maakte voor het Nederlandse leger.
Ook dit bedrijf, dat vanaf 1848 L.J. In Amsterdam kon de in 1827 als scheepsreparatie-inrichting bij de Amsterdamsche Stoomboot Maatschappij opgerichte commanditaire vennootschap Van Vlissingen & Dudok Van Heel eveneens profiteren van het wegvallen van de Belgische concurrentie.
Andere bedrijven die zich in de eerste helft van de negentiende eeuw met de fabricage van machines bezighielden, waren onder andere Nederlands grootste ijzergieterij, de in Deventer gevestigde onderneming Nederburgh, Nering Bögel & Co, de Utrechtse IJzergieterij Joh. Verloop & Co (later De Waal & ...
De enorme groei van handel en industrie gedurende de 19de eeuw had veel onverwachte bijwerkingen.
Eén daarvan was de ongekend grote aanwas van administratieve gegevens die moesten worden verwerkt en bewaard.
Het handmatig beheren van al die informatie bleek monnikenwerk en in toenemende mate duurde het gewoon te lang.
Er moest een machinaal alternatief komen.
Amerikaanse advertentie uit 1884 voor leer/werk-opleidingen in de administratieve sector.
In 1880 werd er, zoals gebruikelijk bij het begin van een nieuw decennium, een volkstelling (census) gehouden in de Verenigde Staten.
Deze telling bracht de jonge Amerikaanse technicus met Duitse wortels Herman Hollerith (1860-1929) zijn allereerste baan: het handmatig tellen en ordenen van informatie die de volkstelling had opgeleverd.
Hij was bepaald niet de enige met deze baan, maar toch bleek het een bijna onmogelijke taak.
Zeker omdat er voor de volkstelling van 1890 een veelvoud aan gegevens werd verwacht.
Aangezien hij een man was met een technische opleiding, besloot hij zelf op zoek te gaan naar een mogelijkheid om de gegevens machinaal te ordenen.
Links: Herman Hollerith rond 1888 (foto C.M. Bell).
Bij het binaire of tweetallige systeem worden alle gegevens teruggebracht tot een rijtje van de cijfers 0 en 1.
Andere tekens zijn er niet.
De moderne computer werkt met dit systeem en ook alle voorlopers van de computer waren erop gebaseerd.
Zo begreep ook Hollerith dat hij een binaire code nodig had voor de opslag van gegevens.
Hij besloot dit vorm te geven door middel van gaatjes in papier.
'Er is een gaatje of er is geen gaatje' is immers ook een binaire code.
En dat was informatie die een machine kon registreren.
In eerste instantie was Hollerith echter bezig een oplossing te zoeken voor de volkstelling en daarbij was vooral sprake van vraag en antwoord.
Daar paste hij de binaire code op aan.
Een bepaalde reeks van gaten op bepaalde plaatsen vormde aldus de code voor een bepaald antwoord op de corresponderende vraag.
Bij veel vragen waren er maar twee antwoorden mogelijk (bijvoorbeeld 'ja' of 'nee' en 'man' of 'vrouw') en kon men toe met slechts één gat voor een van beide antwoorden.
De Amercode.
Kaart van Standaard Amerikaanse Morsecode uit 1911.
Deze werd later vervangen door de meer algemene Internationale Morsecode.
Morsecode, in 1835 uitgevonden door Samuel Morse, is ook een vroege toepassing van een binair systeem, al geeft het eigenlijk drie mogelijkheden (niet, kort en lang).
Het eerste systeem waarop Hollerith zijn idee uitvoerde was een machine die werkte met een papieren band met gaten.
De band liep over een trommel waarbij een elektronisch contact de gaten registreerde en telde.
Een nadeel aan de strook papier was echter dat hierdoor de gegevens van bepaalde personen niet verder uitgesorteerd konden worden.
De ponskaart als zodanig was al uitgevonden.
Verantwoordelijk daarvoor was de fransman Joseph Jacquard die in 1805 het weefgetouw uitvond.
Een belangrijke uitvinding die het weven van stoffen beduidend sneller en gemakkelijker deed verlopen.
Dat dit systeem uitstekende mogelijkheden bood voor het opzetten van machinaal rekenwerk, had rekenmachinepionier Charles Babbage zich ook al bedacht.
Hij en zijn latere protegé Ada Lovelace, die het programmeren uitvond, hadden ook ponskaarten op het oog voor het aansturen van de door hun ontworpen rekenmachines.
De afmeting die uiteindelijk werd gekozen was dezelfde als die van een Amerikaanse dollar.
Zo konden namelijk dezelfde bewaardozen voor de ponskaarten worden gebruikt.
Feitelijk moesten er twee machines worden bedacht: eentje om de gaatjes in de kaarten de ponsen en eentje om de gegevens af te lezen, te tellen en te ordenen.
De ponskaartmachine kreeg uiteindelijk een pers die in één keer alle 135 gaten/niet gaten in de kaart kon lezen.
De verwerking van de gegevens was elektrisch: koperen pinnen staken door de gaten heen en maakten elektrisch contact met een onderliggende bak waar kwik in zat.
Wijzerplaten gaven ondertussen de tabelgegevens van elke kaart aan.
In 1884 kreeg Hollerith zijn eerste patent.
In 1885 kreeg hij een eerste grote order.
Omdat er nu orders waren, kwam er in 1896 ook een eigen bedrijf.
Dat werd de Tabulating Machine Company (TMC).
De exploitatie van de ponskaartmachine liep hierna niet slecht.
Verschillende bedrijven waren geïnteresseerd.
De elektrische tabelleermachine in gebruik bij de volkstelling van 1890.
Illustratie uit het tijdschrift Scientific American.
Het censusbureau dat de volkstellingen organiseerde, had ondertussen ook begrepen dat automatisering van de gegevens voor de telling van 1890 noodzakelijk was.
Zonder dat zou de tijd die nodig was om alle gegevens te verwerken waarschijnlijk 12 jaar zijn.
Om zeker te weten de beste methode te vinden, schreef het bureau een wedstrijd uit.
Er werden drie machines ingestuurd, waaronder uiteraard de ponskaartmachine van Hollerith.
Alle machines werden op de proef gesteld en moesten een zekere hoeveelheid data verwerken.
Ondertussen zag Hollerith kans twee nieuwe machines uit te vinden, die het werk nog verder zouden vergemakkelijken.
De sorteermachine was een apparaat waarmee ook een bepaalde combinatie van gegevens geteld konden worden.
Dit werkte met een systeem van relais.
Met behulp van schakelaars kon men selecteren op bepaalde kenmerken als geslacht, huwelijkse staat of beroep.
De pantograaf was een automatische ponsmachine die de handponser verving.
De machines van Hollerith waren een daverend succes.
Er konden 6 miljoen mensen per dag worden geteld.
De verwerking van alle gegevens van de volkstelling duurde twee in plaats van twaalf jaar en de besparing op de kosten bedroeg 5 miljoen dollar.
Hierna stroomde de orders van over de hele wereld binnen.
In 1924 zou TMC overigens zijn naam veranderen.
Hun machines konden ondertussen heel wat meer dan alleen 'tabulating' en men was bezig de wereld hier goed mee te veroveren.
Een medewerkster gebruikt ponskaarten bij de Amerikaanse volkstelling van 1910.
Meidenbauer J. Hart-Davis A. (red.) - 'Wetenschap, de grote ontdekkingen. 1700-1890. Tabelleermachine: Wikimedia / "Scientific American" magazine, Aug.
Ben je op zoek naar een revolutionaire én duurzame bestratingsmachine die u via verhuur of verkoop aan uw materieel kunt toevoegen?
Dan is de RoadPrinter Eco de machine waar u naar op zoek bent.
Het is namelijk een van de meest toonaangevende machines om op machinale wijze te bestraten.
Daarbij maakt het niet uit of de bestratingsmachine RoadPrinter Eco via verkoop of verhuur verkregen wordt.
De machine stelt u in staat om op een maatschappelijk verantwoorde manier te ondernemen.
Daarnaast is de basis van de BMV 4 meter en geheel naar wens aan te passen tot 7 meter.
De werking van de bestratingsmachine RoadPrinter EcoMet de RoadPrinter Eco legt u in één keer een hele straat met een breedte van 1 tot 7 meter.
Middels een sensor wordt de streksteen of de troittoirband precies gevolgd en regelt de bestratingsmachine de sturing zelf.
Het is hierbij zelfs mogelijk om de randafwerking direct mee te leggen.
Dit verkleint de kans op letsels, omdat de stratenmakers niet meer op hun knieën hoeven om te werken.
De bestratingsmachine bestaat uit een solide constructie, waardoor de printermachine RoadPrinter Eco niet onderhoudsgevoelig is.
De BMV wordt elektrisch aangedreven met een Li-ion accu, waardoor een generator niet meer nodig is.
Bovendien kunt u zo CO2-neutraal straten.
De voordelen van een duurzame bestratingsmachineNaast dat de duurzame RoadPrinter Eco een elektrische aandrijving heeft, waardoor hij geen brandstof verbruikt en geen lawaai veroorzaakt, zijn er nog diverse voordelen aan de verhuur of verkoop van deze bestratingsmachine.
Zo is de RoadPrinter Eco minder storingsgevoelig, omdat de motorisering en besturing perfect op elkaar afgestemd zijn.
Tevens heeft u geen onderhoud aan deze BMV en struikelt u niet over rondslingerende kabels.
Interesse in de RoadPrinter Eco?
Heeft u interesse in de bestratingsmachine RoadPrinter Eco of wenst u meer gedetailleerde informatie over de verhuur en verkoop van dit constructiematerieel?
Neem dan contact met ons op over deze BMV.
Wij zijn telefonisch bereikbaar via +31 (0)161 87 00 35 en +31 (0)6 41 52 85 15.
Bekijk ons aanbod bestratingsmachines en overigen.
Neem vrijblijvend contact met ons op!
Bel ons of stuur een bericht via ons contactformulier.
Wilhelm Schickard (1592-1635)Om sneller te kunnen rekenen waren er voor de ontwikkeling van de mechanische rekenmachine al verschillende dingen bedacht.
Er werd bijvoorbeeld veel gebruik gemaakt van zogenaamde rekenstaafjes van de Schotse wiskundige John Napier.
Deze staafjes bestonden uit in been gegraveerde vermenigvuldigingstabellen.
Wilhelm Schickard gebruikte de rekenstaafjes voor zijn mechanische rekenmachine.
Zijn machine werkte met draaiende wielen en kon zowel optellen als aftrekken.
Dankzij de rekenstaafjes van Napier kon er bovenin de machine bovendien vermenigvuldigd en gedeeld worden.
In 1623 schreef Schickard in een brief aan astronoom Johannes Kepler over zijn mechanische rekenmachine.
Hij begon ook een replica van zijn machine voor Kepler bouwen, maar doordat er brand uitbrak in zijn werkplaats kreeg hij deze machine nooit af.
Per brief legde hij Kepler wel vrij gedetailleerd uit hoe de machine gemaakt moest worden.
In de twintigste eeuw werden de brieven gevonden die Schickard schreef aan Kepler.
De wereldwijde primeur gaat naar Darp.
Het Drentse dorp, met slechts een paar honderd inwoners, heeft de allereerste straat die volledig machinaal is gestraat.
Op maandag 24 april was de feestelijke heropening van de Wallingeresweg.
Wethouder Henk Doeven sprak vol enthousiasme over de vlotte reconstructie en het gelikte straatwerk.
Het resultaat van de samenwerking tussen lokale aannemer Otten Infra B.V. en het Brabantse Vanku B.V.
Het laatste bedrijf heeft de automatische bestratingsmachine Tiger-Stone ontworpen.
Een traditionele klinkerstraat zoals de Wallingeresweg zou tot voor kort op even zo traditionele wijze worden aangelegd.
We kennen allemaal het beeld van de hardwerkende stratenmaker die in weer en wind de stenen op het zandbed legt.
Die waren echter in geen velden of wegen te bekennen tijdens de werkzaamheden aan de doorgaande route tussen Havelte en Darp.
Dertien jaar geleden zorgde Henk van Kuijk, directeur van Vanku B.V., al voor een revolutie op het gebied van machinaal bestraten.
De nieuwste Tiger-Stone is in de basis weinig anders dan de vinding van toen, al verschilt de gepatenteerde vinding wezenlijk op een belangrijk punt.
“Voorheen stonden er stratenmakers op de Tiger-Stone die daar de stenen in het gewenste patroon legden, waarna de machine de rest deed”, vertelt Van Kuijk.
“Nu worden gestandaardiseerde steenpakketten met een kraan direct geladen op de Tiger-Stone.
Het zogeheten verband wordt nu door de machine zelf aangebracht.
Dat zorgt voor toegenomen productiviteit met de inzet van minder mensen.
Belangrijker nog is dat de fysieke belasting van de stratenmaker is weggenomen.
Bijzonder is tevens dat de Tiger-Stone wordt aangedreven door een waterstoftractor van Otten Infra B.V.
Hierdoor wordt de bestrating zonder schadelijke emissies gelegd.
Henri Otten is als opdrachtnemer van de reconstructie in zijn nopjes met het resultaat.
“We hebben laten zien dat we voorloper zijn in duurzaam bestraten, met oog voor mens en milieu”, aldus Van Kuijk.
Hij besluit: “We zijn dankbaar voor de samenwerking met Otten Infra en hun vertrouwen in de Tiger-Stone.
tags: #uitvinder #bestrating #machine